Ik sta versteld als ik jouw post lees... Vorige maand las ik dat 50.000 vlamingen dakloos zijn, waarvan steeds meer en meer jongeren. Als jij je leven geen drastische wending geeft is het een kwestie van tijd tot je op straat belandt. Het zijn immers je ouders die je hiervoor beschermen op dit moment (maar dit is zoals je zelf zegt niet eeuwig).
Je beseft volgens mij zelf niet eens waar al je geld naartoe gaat. Ik, zoals alle anderen hier stel me de vraag hoe iemand zo weinig middelen heeft na al die jaren werken (waar gaat inderdaad die 600€ bvb. naartoe maandelijks). Eén ding staat vast, je hebt tot dusver het geld "naar buiten gesmeten". Begrijp me niet verkeerd, maar je hebt een stamp onder uw reet nodig. Niemand hier kan jou echt helpen denk ik, het beste wat je kan doen is professionele hulp zoeken. Klop desnoods bij jouw lokale ocmw kantoor aan, ze kunnen je misschien naar die juiste professionele hulp toebrengen.
Ikzelf ben het totaal tegenovergestelde van jou. Van zolang ik het me kan herinneren heb ik mezelf doelen vooropgesteld, zowel op professioneel vlak als op andere vlakken. Op m'n 22ste had ik 50.000€ (eigen middelen, niet gekregen!) en heb ik een ruime bel-etage woning gekocht. Op dat moment was ik reeds 2j op zoek naar een eigen woning. Destijds een zaak gedaan daar de verkoper in het buitenland woonde en niet goed besefte wat de woning waard was. Toen heb ik bewust al m'n kapitaal in m'n woning gestoken, en zo weinig mogelijk, en zo kort mogelijk geleend (15j). Vanaf dan heb ik jaar in jaar uit gespaard en m'n inkomen in m'n woning gestoken. Ik wou het immers volledig renoveren/vernieuwen. Ik kocht degelijke en niet goedkope bouwtoestellen om ALLES zelf te doen. Hierdoor spaarde ik enorm veel uit, en werd het veel beter gedaan ook. Het enige grote nadeel is dat alles veel langer duurt. Ik zocht alles op hoe het moest en begon er dan aan. En als je op verrassingen stuit (wat je altijd doet bij renovatie) zoek je constructief naar oplossingen (die er altijd zijn). In al die jaren werd alles vernieuwd in m'n huis, en dit niet met de goedkoopste materialen. Natuursteen, designradiatoren, condensatieketel, designkeuken, superisolerende alu ramen met inbraakwerend glas, automatische garagepoort, voordeur, dak, binnendeuren, designbadkamer, alarmsysteem, camerabewaking, oprit, ...... . Daar ik mezelf in al die jaren alles ontzegd heb, heb ik me vorig jaar 2 cadeau's gedaan. Een iphone (nog niet overdreven), en een nieuwe Audi TT (wel overdreven). Aan de auto hangt in feite een lang verhaal hetgeen er eigenlijk niet toe doet hier. Een goede vriend (Joris Eeckhout) verloren in 2009 op 36-jarige leeftijd die alles had in z'n leven, waardoor ik dacht, dit mag mij niet overkomen, ik moet beginnen "leven".
Ondertussen ben ik 32 en woon ik sinds 4j ongeveer alleen in m'n woning. Een geluk heb ik gehad met m'n ouders. Zij komen niets tekort en hebben nooit van mij verwacht dat ik iets afstond financieel aan hen in de periode dat ik thuis woonde. Nu moet ik ongeveer 5j nog afbetalen aan 600€/maand.
Ik heb zelf een goede baan waarmee ik +- 3.300€ netto verdien per maand. Het is een baan met een grote verantwoordelijkheid, en vele uren (+- 10u/ dag, dus 50u/week). In al die jaren heb ik naast m'n professionele beroep mezelf ook ingezet in m'n woning om steeds verder te raken.
Waarom vertel ik dit allemaal? Om je een beetje inzicht te geven dat het vaak aan je instelling ligt zelf. Je hebt alles ZELF in de hand. Als jij vandaag zegt, ik verander m'n leven en ga er de volle 1000% voor, dan sta je binnen 10j ergens waar je dacht nooit te staan (dit heb ik bvb. nu). Besef dat niets onmogelijk is in het leven, blijf vooruitkijken en vooral, neem initiatief elke dag opnieuw, op elk vlak!.
Gr
|SirB|
ad: