Archief - Huis kopen, veel grotere inbreng dan partner

We zijn van plan om een woning aan te kopen,
we gaan een gezamelijk rekening gebruiken voor de maandelijkse aflossing + dagelijkse kosten.
echter is mijn inbreng een stuk groter dan die van mijn partner (die praktisch geen spaargeld heeft).


Er zijn enkele oplossingen in gedachte, maar die zijn ook niet waterdicht:

- Woning in verhouding kopen.
Brengt volgens mij miserie mee, zeker bij toekomstige kosten die dan ook in die verhouding telkens verdeeld moet worden.

- 50/50 kopen, met schuldbekentenis dat de helft van mijn inbreng teruggeven wordt bij verkoop of een latere tijdstip.
Mogelijk, maar in dit geval kan ik het geld niet gebruiken voor de gedurende periode tot de besliste tijdstip, of moesten wij nooit uit mekaar gaan.

- 50/50 kopen, en de helft van mijn inbreng als een lening aan haar beschouwen en maandelijks terugbetalen over enkele jaren
Dat is voorlopig waar wij naartoe willen gaan, probleem is dat het maandelijks zwaarder wordt voor mijn partner. (2 leningen)
Anderzijds verlies ik uiteraard de mogelijkheid om het geld te gebruiken, alsook verlies door inflatie, maar dat vind ik minder belangrijk.

- Minimum inbrengen
Kan ook, maar vind het uiteraard spijtig gezien het financieel niet voordelig is voor ons beide.

Zijn er mensen die een betere oplossing weten?

Gewoon werken met een schuldbekentis? En het overige bedrag 50/50 doen?
Oké je bent uw geld nu kwijt, maar dat lijkt mij ook niet meer dan logisch? Mocht er iets verkeerd gaan dan krijg jij mooi je grotere inbreng terug.

Al de andere opties lijken mij heel ver gezocht. Het is belangrijk dat je uw geld wilt beschermen, maar samenwonen heeft altijd financiële implicaties. Alles mooi 50/50 verdelen is quasi onmogelijk.

Hoe lang zijn jullie al samen. Ik weet dat geld belangrijker is. Maar je komt over dat je alleen geïnteresseerd zijt in uw geld te waarborgen en klaagt dat je het niet meer kunt gebruiken.

Wat mrkend hierboven zegt lijkt me logisch. Alle andere zaken lijken vergezocht en kunnen leiden dat uw partner u wantrouwt.

Son Gokou zei:

Hoe lang zijn jullie al samen. Ik weet dat geld belangrijker is. Maar je komt over dat je alleen geïnteresseerd zijt in uw geld te waarborgen en klaagt dat je het niet meer kunt gebruiken.

Wat mrkend hierboven zegt lijkt me logisch. Alle andere zaken lijken vergezocht en kunnen leiden dat uw partner u wantrouwt.

Klik om te vergroten...

Ignite7 zei:

Anderzijds verlies ik uiteraard de mogelijkheid om het geld te gebruiken, alsook verlies door inflatie, maar dat vind ik minder belangrijk.

Klik om te vergroten...

Wow really, ..
Ik vraag maar of er mensen zijn die zelfde hadden meegemaakt en een betere voorstel te hebben.

Iets op papier bij de notaris?
Over welke bedragen spreken we eigenlijk?

Verstuurd vanaf mijn SM-J500FN met Tapatalk

Wij werken met 50/50 en schuldbekentenis. Bij ons is mijn vriendin haar inbreng bijna 10 keer meer dan de mijne (gaat over een paar honderdduizend)

Afspraak is beetje dat over de loop van de jaren dat bedrag kleiner wordt. Omdat ik meer afbetaal van de lening en de gemeenschappelijke kosten (omdat ik meer verdien)

Als we de verhouding correct hadden gemaakt had het iets van een 80-20 geweest. Op deze manier is het wat eerlijker over pakt 20-30 jaar

Ignite7 zei:

Wow really, ..
Ik vraag maar of er mensen zijn die zelfde hadden meegemaakt en een betere voorstel te hebben.

Klik om te vergroten...

Wij hebben hetzelfde meegemaakt. En er zijn nog wel een paar dingen die meespelen.
1) Hoeveel draag je maandelijks bij aan het "gezinsinkomen"? Verdient de ene ook aanzienlijk meer dan de andere?
2) Inderdaad, hoe lang ben je al samen? Er is een groot verschil tussen een koppel dat een huis koopt als ze 10 jaar samen zijn, of een koppel dat dit doet als ze 2 jaar samen zijn...
3) Je verliest de mogelijkheid om uw geld te gebruiken, mààr, je investeert het wél gewoon in vastgoed. Dat is gewoon een investering als een andere.

Mijn mening: ik ga ervan uit dat je bij je partner wil blijven. Beschrijven met de juiste verhouding zorgt dan voor miserie aangezien jij dan ook hetzelfde percentage van de lening op jouw moet nemen en voor elke verbouwing etc ook diezelfde verhouding moet meenemen. Als je het héél eerlijk bekijkt, zou je dat zelfs ook moeten doen voor alle kosten.
Daarnaast komt nog eens extra beschrijf kijken bij erfenissen of momenten waarop uw vriendin eventueel een stuk wil afkopen van jou

Optie 3 raad ik ook af, simpelweg omdat je uit elkaar gaat gaan op de moment dat zij niet meer zou kunnen betalen. Ofwel ga jij dan een veel groter deel van het "huishoudbudget" moeten voorzien waardoor je in sé je eigen lening aan het afbetalen bent...

Optie 2 en 4 lijken me het meest fair. Bij optie 2 win je er enkel zelf aan (je gaat een mooier huis hebben) bij optie 4 ga je imo ongelukkig eindigen met een grote spaarpot.

edit:
Bij ons is het dus zoals bij EvilSwordfish, ik verdien een pak meer en voorlopig betaal ik dan af en toe eens iets extra ipv zij. Op langere termijn zal dat dan wel gelijk uitkomen ongeveer.

Zelfde situatie hier. Mijn inbreng 100k+, die van de vriendin +-10k.
Gewoon 50/50 gedaan met schuldbekentenis. Afbetalingsplan van haar kant vind ik een beetje overdreven, het blijft tenslotte je partner. Zo lang alles goed gaat tussen ons gun ik haar dat. En moest het toch ergens mislopen, krijg ik als eerste mijn geld terug en de rest wordt verdeeld.

sandervdw zei:

Wij hebben hetzelfde meegemaakt. En er zijn nog wel een paar dingen die meespelen.
1) Hoeveel draag je maandelijks bij aan het "gezinsinkomen"? Verdient de ene ook aanzienlijk meer dan de andere?

Klik om te vergroten...

en hoeveel draag je bij aan het gezin? Spendeert de ene ook aanzienlijk meer tijd dan de andere aan het huishouden?

(moet je altijd samen zien)

Verder werken wij gewoon met een schuldbekentenis. Ik zie eigenlijk niet in waarom je het anders zou doen als je een relatie stabiel wil houden. De ene keer zal jij wat meer in iets steken, de andere keer zal zij wat meer geld verdienen of tijd spenderen, echt 100% even kan zoiets nooit zijn. Zolang je maar maakt dat je je geld terugziet mocht er iets mislopen...

Je kan natuurlijk ook de hele lening op u nemen, en dus het huis op uw naam zetten.

Je zegt dat uw partner vrijwel geen spaargeld heeft, gaat zij wel een eventuele afbetaling aankunnen?

Op deze manier is de financiële druk op u zwaarder, maar als je ooit uit mekaar zou gaan is het wel simpel en blijf je uw investering gewoon behouden.

Bompaization zei:

Je kan natuurlijk ook de hele lening op u nemen, en dus het huis op uw naam zetten.

Je zegt dat uw partner vrijwel geen spaargeld heeft, gaat zij wel een eventuele afbetaling aankunnen?

Op deze manier is de financiële druk op u zwaarder, maar als je ooit uit mekaar zou gaan is het wel simpel en blijf je uw investering gewoon behouden.

Klik om te vergroten...

Het nadeel daarvan is dat je dan maar 1 keer de belastingsaftrek van je lening hebt ipv allebei als je de lening op beide namen zet. Op 15-20 jaar scheelt dat wel een pak geld.

Wij hebben ook gewoon gewerkt met 50/50 en een schuldbekentenis.

Hier ook schuldbekentenis aangezien het wel over significant verschil ging. Afbetalen doen we 50/50 omdat we ongeveer hetzelfde verdienen maar zelfs al zou 1van ons minder gaan werken ofzo en dus meer bijdragen aan gezinsbudget beschouwen we dit als gelijke bijdragen (aangezien het minder werken in functie van het gezin zou zijn)...

Bompaization zei:

Je kan natuurlijk ook de hele lening op u nemen, en dus het huis op uw naam zetten.

Je zegt dat uw partner vrijwel geen spaargeld heeft, gaat zij wel een eventuele afbetaling aankunnen?

Op deze manier is de financiële druk op u zwaarder, maar als je ooit uit mekaar zou gaan is het wel simpel en blijf je uw investering gewoon behouden.

Klik om te vergroten...

Dat is wel een recept voor miserie. Want wat met grote onkosten of beslissingen ivm het huis? Allemaal leuk en wel zolang alles goed gaat. Maar stel er is iets aan het dak en er is een kost van 10k. Wie zal dat betalen? Dien die 0% bezit zou onnozel moeten zijn om structurele onkosten te maken voor iets waar hij/zij nooit iets van terug kan zien.

Ik zit in dezelfde situatie. Ik heb een eigen appartement (100% van mij), maar ik woon in het huis van de madam (is 100% van haar) en beide zijn ongeveer evenveel waard. Niet ideaal, ik heb haar al 100x gevraagd om elk 50% uit te wisselen zodat we van alle 2 de helft eigenaar zijn, maar kostelijk aangezien we niet getrouwd zijn. De enige manier is om elkaar voor de helft uit te kopen en dus 20k registratie rechten weg te pissen. Slecht/kostelijk idee dus.

Hoe doen we het. Ik betaal de helft van de gas/water/elek/tv/.... Als we nieuwe inboedel kopen splitten we ook. En ik koop wel af en toe een nieuwe microgolf of vaatwasser (dat zijn nu geen absurde kosten). Maar voor de rest hebben we afgesproken dat ik niks te zeggen heb en niks betaal voor grote zaken. Maar dat is dus niet echt leuk, want ik kan niks fundamenteel beslissen en ik vertik het om ruzie te maken over centen/huisinrichting (choose your battles). Ik ga geen 5k spenderen aan een nieuwe garage of heringerichte tuin als dat 0% op mijn naam staat. Aangezien we hier nog een jaar of 2-3 blijven en dan verhuizen is dat te doen, maar voor de rest van mijn leven zou dat wel serieus tegen steken.

Ik zou ook proberen om ze snel mogelijk aan een echte 50/50 te raken. Via schuldbekentenis of een prive lening die niet bij de notaris ligt. Het is het gemakkelijkste als het huis gewoon 50/50 staat zonder extra rompslomp. Over welke bedragen spreken we? De partner heeft 20-30-40k te kort voor 50/50 eigen inbreng?. Ik vermoed/hoop dat de partner zo'n tekort wel kan terugbetalen op een redelijke termijn (3-4-5-6 jaar?). De relatie zal niet op de klippen lopen op korte termijn vermoed ik. Dus in het hypothetische scenario dat er een breuk is op latere termijn, is alles mooi afgehandeld en kan je gewoon 50/50 splitten. En dergelijke regeling is voor niemand nadelig of 'gezicht verliezen', enkel een faire split waar jij je partner voorschiet zonder dat de partner zich schuldig moet voelen. Jouw scenario 3 dus. (En het is waar dat het dan zwaarder is voor de partner, maar dat is de enige manier als je 'met een achterstand staat' en samen iets wil kopen; ooit moet er bijgefietst worden? Het enige alternatief is iets goedkoper/kleiner kopen en het probleem dan naar 10j verder in de toekomst verplaatsen wanneer je eventueel iets groter wil kopen. Kunt het beter zo snel mogelijk oplossen)


En ik weet dat dit allemaal cru lijkt en 'geld is het enige wat telt'. Maar eens je een breuk meemaakt, zelfs zonder bedriegen of vuil spel, wordt er gezeverd over 100 euro, de tv, de frietpot, de frigo. Huisgezever kun je dan wel missen, en het is redelijk goedkoop te vermijden...

Wij hebben in een 60/40 verhouding aangekocht, omdat het fiscaal in ons belang is dat de ene partner een groter aandeel heeft dan de andere (1 vrij beroeper - 1 bediende), waardoor de ene ook een stuk meer eigen middelen heeft geïnvesteerd.

De lening betalen wij dan ook 60/40 af.

Al de overige kosten doen wij 50/50 en daar voelen wij ons beide prima bij.

L1ttleP1nkBunny zei:

Wij hebben in een 60/40 verhouding aangekocht, omdat het fiscaal in ons belang is dat de ene partner een groter aandeel heeft dan de andere (1 vrij beroeper - 1 bediende), waardoor de ene ook een stuk meer eigen middelen heeft geïnvesteerd.

De lening betalen wij dan ook 60/40 af.

Al de overige kosten doen wij 50/50 en daar voelen wij ons beide prima bij.

Klik om te vergroten...

Het kan best zijn dat je je daar goed bij voelt. Maar de vrij beroeper zet hier de andere wel voor 10% in't zak bij elke investering.

sandervdw zei:

Het kan best zijn dat je je daar goed bij voelt. Maar de vrij beroeper zet hier de andere wel voor 10% in't zak bij elke investering.

Klik om te vergroten...

Goh. Ik begrijp uw redenering wel, gebaseerd op die 4 zinnen die er maar staan.

Maar ik kan mij alleszins geen enkele "structurele" investering herinneren sinds wij 2 jaar geleden naar ons volledig afgewerkt appartement verhuisd zijn (al de rest is gas/water/elec./telenet etc. en inboedel/interieur dat je gewoon terug 50/50 verdeelt als het misloopt).

Verder zitten wij in een relatie waarin wij quasi geen afrekening maken tussen elkaar; wat er binnen komt is min of meer "de gezinspot" en dat kan ons redelijk weinig schelen wie daar minder/meer van uitgeeft; de enige uitzondering is dan dat de vrij beroeper zijn 60% aandeel in de lening van zijn prof. rek. overschrijft (bvb. wij hebben 1 wagen, die zij voornl. gebruikt, toch betalen we alles 50/50).

Maar au fond begrijp ik wel wat je zegt.

L1ttleP1nkBunny zei:

Verder zitten wij in een relatie waarin wij quasi geen afrekening maken tussen elkaar; wat er binnen komt is min of meer "de gezinspot" en dat kan ons redelijk weinig schelen wie daar minder/meer van uitgeeft; de enige uitzondering is dan dat de vrij beroeper zijn 60% aandeel in de lening van zijn prof. rek. overschrijft (bvb. wij hebben 1 wagen, die zij voornl. gebruikt, toch betalen we alles 50/50).

Maar au fond begrijp ik wel wat je zegt.

Klik om te vergroten...

En waarom dan geen 60/40 met een schuldbekentenis langs de kant van de vrije beroeper?

L1ttleP1nkBunny zei:

Goh. Ik begrijp uw redenering wel, gebaseerd op die 4 zinnen die er maar staan.

Maar ik kan mij alleszins geen enkele "structurele" investering herinneren sinds wij 2 jaar geleden naar ons volledig afgewerkt appartement verhuisd zijn (al de rest is gas/water/elec./telenet etc. en inboedel/interieur dat je gewoon terug 50/50 verdeelt als het misloopt).

Verder zitten wij in een relatie waarin wij quasi geen afrekening maken tussen elkaar; wat er binnen komt is min of meer "de gezinspot" en dat kan ons redelijk weinig schelen wie daar minder/meer van uitgeeft; de enige uitzondering is dan dat de vrij beroeper zijn 60% aandeel in de lening van zijn prof. rek. overschrijft (bvb. wij hebben 1 wagen, die zij voornl. gebruikt, toch betalen we alles 50/50).

Maar au fond begrijp ik wel wat je zegt.

Klik om te vergroten...

Pas op, we zitten in soortgelijke situatie. Maar bij ons is het huis 50/50 beschreven.

Vriendin had meer eigen inbreng, ik heb meer loon. Stel dat we het huis 60/40 in haar voordeel hadden beschreven, dan had zij nu in principe ook 60% van de tuin moeten betalen. Dat ging nooit lukken...

Ofwel moet je om de zoveel jaar opnieuw beschrijven, wat u absurd veel notariskosten oplevert.

Het meest irritante vind ik dat ik als zelfstandige zelf voor mijn pensioen moet sparen. Het is dus onmogelijk om te zeggen: we verdelen alles 50/50. Want als we dan scheiden ben ik de helft van mijn pensioen kwijt...

Dus nu is de afspraak dat ik minstens evenveel stort als zij (meestal meer). De typische reisjes/meubels/... komen voor een stuk uit mijn "pensioenpot". Maar het geld in die pot blijft wel gewoon van mij.

sandervdw zei:

Het meest irritante vind ik dat ik als zelfstandige zelf voor mijn pensioen moet sparen. Het is dus onmogelijk om te zeggen: we verdelen alles 50/50. Want als we dan scheiden ben ik de helft van mijn pensioen kwijt...

Klik om te vergroten...

huh? Pensioensparen kan je toch op diverse manieren doen en het geld kan je toch perfect gescheiden houden van je vriendin (= niet getrouwd)?

JPV zei:

huh? Pensioensparen kan je toch op diverse manieren doen en het geld kan je toch perfect gescheiden houden van je vriendin (= niet getrouwd)?

Klik om te vergroten...

Ja, had ik even moeten verduidelijken: we gaan trouwen in September...