Toch heeft KaZhAn ten dele gelijk. Stel u zelf de vraag: Als je weigert een sociale woning te kopen die u wordt aangeboden, lost dit het probleem op? Antwoord: Neen want dan geven ze de woning aan de eerstvolgende op de lijst.
En dan zeg je misschien heeft die de woning echt wel nodig en als je de woning aanneemt, dan ontneem je iemand die het nodig heeft, die woning. Neen hoor, ook fout. Want zoals ik hierboven aanhaald, iemand die de woning echt nodig heeft, kan ze (ironisch genoeg) NIET betalen of gaat een wurglening aan. Door de woning wel te aanvaarden, bewijs ik juist iemand anders een dienst. En ja daarmee schieten sociale koopwoningen hun doel voorbij.
Je kan zeggen: Waarom heb je jezelf dan op de lijst gezet? Tsja, je moet weten dat ik me 9 jaar (!) geleden op die lijst heb gezet. Toen had ik die woning ook echt nodig! (En zeg niet, uw vrouw .. 9 jaar geleden waren we nog niet lang gehuwd - toen wist ik nog niet dat ze nooit van plan was te gaan werken)
Ook hier komt er weer een gat in de sociale wetgeving te voorschijn. Als men zich vandaag inschrijft voor een sociale koopwoning .. tegen dat men eerste staat op de lijst, heeft men ze niet meer nodig (maar koopt men ze alsnog)
Je kan dan nog zeggen: Ge lult maar wat en draait het in uw voordeel. Echter, twee is inderdaad waar, maar ik lul naar mijn mening echt niet .. de wetgeving is gewoon fout bij sociale koopwoningen.
Je kan voor NVA stemmen en pogen deze oneerlijkheid in de toekomst te bannen maar voor het heden maakt het niets meer uit. Daarvoor is het te laat, want de kromme wetgeving ivm sociale behuizing bestaat u eenmaal.