didi2 zei:
Tuurlijk is daar aan gedacht, tegen die tijd zal het wel als schenking gegeven worden, zou een beetje dom zijn eh.
Ik doelde vooral op het feit dat ik het nu niet wil, wil er zelf voor werken. Heb ondertussen alles wat ik nodig heb, en dit zonder hulp.
Maar nu heb ik mijzelf moeten bewijzen en anders zou het voor mij te gemakkelijk geweest zijn
Ten eerste: Je kan de schenking maar beter niet te lang uitstellen om volgende redenen:
1) De schenking moet gebeuren 3 jaar voor dat uw ouders sterven, anders mag je alsnog vollepot successierechten betalen. En als uw ouders het niet persé nodig hebben, kunnen ze het maar beter nu al schenken. ge doet er best niks mee minstens de eerste 3 jaar nadat ge het geschonken hebt gekregen, want als uw ouders nog sterven in die periode, bestaat de kans dat ge die grond zult mogen verkopen om de successierechten te betalen.
2) Ge zegt dat ge het niet wilt, omdat ge het gevoel wilt hebben dat ge een 'self-made' mand zijt. Nu, ik zie de contradictie niet. Ge kunt, als ge persé wilt, het krijgen en opzij zetten en doen alsof ge het niet hebt ook hé... en dan voor uzelf beslissen vanaf wanneer ge er dan wel iets mee zou willen beginnen doen... als uw ouders gestorven zijn bvb.
3) Ook als ge veel krijgt, moet ge uzelf bewijzen en kunt ge een perfect "normaal" leven leiden. 't is niet omdat ge een stuk bouwgrond hebt, dat ge plots niet meer moet werken of uzelf bewijzen in de maatschappij.
D'accord, het verlicht je enigszins van een bepaalde mate van stress, maar ik zou die stress eerder een negatieve invloed noemen dan een positieve. Constant de bedreiging van financiële problemen die in je nek hijgt, is geen goeie stimulans om correcte beslissingen te nemen in het leven. Een zorgenvrije basis is dat wel. En dat kan een kickstart dmv financiële hulp je weldegelijk geven.
Langs de andere kant begrijp ik wel wat je bedoelt, jij vertrouwt blijkbaar jezelf niet genoeg en denkt dat je mits je een stuk grond zou krijgen van je ouders en andere financiële hulp, je 'gemakzuchtig' zou worden en dingen for granted zou beginnen nemen.
Welnu, niet iedereen is zo. Ik heb veel gekregen, maar ik ken wel heel goed de waarde van geld, weet ermee om te gaan, leef niet in speciaal grote luxe en loop er niet mee te koop. Hell, als je me zou tegenkomen zou je mss denken dat ik een sjofele arme ben
Geld maakt niet gelukkig, maar het maakt ook niet ongelukkig... Het is gewoon een middel om je leven mee in te richten. En je moet ermee kunnen omgaan inderdaad... en dat kan niet iedereen.
Dus als je jezelf kent, en weet dat jij er niet mee zou kunnen omgaan op een deftige manier en je van jezelf denkt dat je erdoor gecorrumpeerd zou worden en verleid tot onnodige luxe, ja dan neem je de juiste beslissing voor jezelf!
