JPV zei:
zoals altijd: veel van wat jij zegt.
klopt niet. Je zal gewoon moeten werken tot eind augustus. Tenzij je wil verbreken en dan ook duizenden euro's wil betalen. Die 4 weken is immers de termijn van een verbrekingsvergoeding die je zou moeten betalen. Of tenzij je de pesterijen kan bewijzen. klopt in principe niet.
1) moet niet bij brutoloon geteld worden (kan je een loonfiche goed lezen?)
2) kan niet wegbelast worden
3) je kan daardoor niet minder verdienen dan wat een werkloze krijgtwat staat er letterlijk in het arbeidsreglement?
Tijdens een opzegperiode werk je dus ook onbezoldigd als ik het goed begrijp?
Ik kan deze loonfiche niet lezen... Een bevriend accountant tevens niet ... Ik weet wel dat mijn nmbs-abo's zouden worden terugbetaald door de H.R. Ze zouden die maand op mijn rekening komen, het bedrag dat ik aan reizen gespendeerd heb is dan inderdaad te zien... en iets later verdwijnt het ook weer. Het heeft niet geresulteerd in een hoger nettoloon. Dat betekent dat ik in totaal inmiddels al bijna 400 euro heb betaald om er te gaan werken. Middel dat uit over de periode die ik heb gewerkt, en dan weet je dat ik niet meer verdien als velen die niet gaan werken... Dan tel ik er nog niet bij dat ik tot 5 uur per dag onderweg ben. Dat maakt 13 uur per dag met je werk bezig...
Daarna heb ik maar per dag betaald, omdat dat bedrag ophoesten ineens ... 9 à 11 euro per dag (afhankelijk van mivb of niet).
Hoe dan ook, mijn medische situatie heeft intussen the better of me (allicht door stress en vermoeidheid) dus ik zit op de bank... Cynisch genoeg was dat ook hetgeen me werd aangeraden door de vakbonden als zijnde enige oplossing (de werkelijkheid was ook dat ik er tegen 11 uur zowat in slaap viel. Ik heb vele voorstellen tot een leefbare situatie gedaan maar die vielen in dovemansoren...
Ik zou thans niet liever doen als gaan werken - heb ook constant de neiging werk te zoeken :-S - maar het lukt momenteel dus niet meer... Maar dan toch iets naderder als het even kan (max één uur onderweg enkel) en in een normale sfeer... Het is ongelofelijk hoe zoiets aan je kan vreten... 8 uur lang in een zeer gespannen sfeer zitten is echt niet makkelijk.
En als je iets kent van het leven - dat is voor sommige die geen of weinig tegenslag hebben allicht zeer moeilijk te verstaan - weet je dat de ene tegenslag, de andere meebrengt. Zo is het nu eenmaal. Dat is een negatieve spiraal.
Bij mij is dat heel duidelijk: voortvarend, gezond, voldoende mogelijkheden -> gaan studeren -> slaagde probleemloos -> ziek -> studeren onmogelijk -> studies stilgelegd -> geen diagnose -> universiteit die geen geloof hechtte aan mijn klachten -> geen faciliteiten ivm het GOKbeleid, arts die wel diagnose stelde, OI las dossier niet -> opnieuw geen faciliteiten, nog langer aan het studeren -> nog minder ernstig genomen -> geen ocmw-steun wegens niet ernstig genomen (en nodig wegens geen familie of ouders om op terug te vallen) -> onderwijsinstelling blokkeert je voor x jaar -> je vordert je studiepunten terug -> onderwijsinstelling blokkeertje nog maar eens voor de fun -> je bent geen zak meer waard op de arbeidsmarkt + je bent gehavend en semi-depressief door al je slechte ervaringen -> je bent een makkelijk slachtoffer voor pesterijen -> je hebt geen familie om op terug te vallen -> ... -> ... (Tekening nodig, iemand?) -> jobkansen zakken nog verder weg -> geen geld voor rijbewijs en andere tierlantijntjes -> nog minder jobkansen -> verminderde levenskwaliteit -> je ziet er moeër en afgeleefder uit en de miserie staat op je gezicht getekend, indien mogelijk slaappillen, antidepressiva (in dat stadium zit ik nog niet maar is allicht kwestie van tijd) -> nog lagere kans om aan een job te geraken -> ...
Intussentijd allicht weer nieuwe episode opspelende chronische ziekte, enzoverder enzovoort...
Kans dat ik hier nog ooit uitraak en een nromaal leven kan leiden, is allicht onbestaande.
. Ik zeg neit dat het hier niet terecht is, maar hoeveel mensen ik al met een ziektebriefje in opzeg heb zien zitten.