Gisteren thuisgekomen van de WHW.
Ik ga mijn ervaring hier proberen samen te vatten.
Wanneer we incheckten in de luchthaven van Charleroi merkte 1 van mijn 2 reisgezellen op dat hij zijn identiteitskaart niet bij zich had.. In alle paniek zijn zakken aftasten waarna hij naar huis belde en te weten kwam dat hij nog aan de computer lag... Zijn moeder is nog in alle haast naar de luchthaven gereden maar tevergeefs, hij mocht niet meer op het vliegtuig.
Bon, met 1 man minder naar Edinburgh gevlogen, dat beloofde... :ironic:
Bij de aankomst in Edinburgh zijn we naar ons gereserveerde jeugdhotel (Kickass Hostel) gegaan. Een beter jeugdhotel kan ik me niet inbeelden. Zeer goedkoop (9 pond per nacht), proper, modern en vriendelijk personeel. We konden om 22u al deelnemen aan een pubcrawl (kroegentocht
) georganiseerd door het jeugdhotel. We kregen een stempel voor korting in de pubs en leerden direct de toffere pubs van Edinburgh kennen en de andere hotelgasten (ongeveer 10 man).
De volgende dag hebben we aan de andere dagelijkse activiteit van het jeugdhotel deelgenomen en dat was een rondleiding door Edinburgh met een gids. Toffe gast van ongeveer 25 jaar die op een luchtige manier geschiedenis en weetjes over Edinburgh wist te vertellen.
In de namiddag hebben we dan onze verloren reisgezel kunnen oppikken in het station, hij had een vlucht naar Manchester kunnen nemen (200 euro...) en daarna een treinrit van 4 uur naar Edinburgh genomen.
Tegen de avond zijn we dan kunnen beginnen aan de WHW, het werd al snel donker en we zochten naar een plaats om te kamperen. Plots zagen we een schot op een fiets aan een slakkegangetje voor ons rijden. Hij kon met moeite recht op zijn fiets blijven zitten waarna we al snel aan de praat raakten met hem. Hij heeft ons uiteindelijk een mooi plekje in het bos kunnen aanwijzen om te overnachten en heeft ons nog een hele nacht vergezeld met whisky en verhalen die hij bij zich had.
De volgende dag prachtig weer, de zon scheen alsof we in het Zuiden zaten, ik heb direct al mijn regenkledij etc. aan mijn rugzak mogen binden en gesmeekt bij mijn maat om een korte broek. Ik had geen mee omdat ik dacht dat het veel kouder ging zijn. De lange waterdichte broek die ik meehad was ook veel te warm met als gevolg dat ik me er te pletter in zweette.
De volgende dagen van hetzelfde, telkens veel te mooi weer naar Schotse normen. Prachtige wandeltocht, wel veel andere trekkers tegengekomen. Het stuk langs Loch Lomond vonden we het zwaarste door de nauwe kronkelende pasjes die continu op en neer gaan langs de rand van het meer. Veel kilometers kan je dan niet echt afleggen. 's Avonds in die etappe aan de praat geraakt met een Engelsman en hebben we samen gekampeerd. Toen we hem wat leerden kennen kwamen we te weten dat hij een hooligan uit Birmingham was. We probeerden een kampvuur te maken maar het hout was redelijk nat en het raakte allemaal moeilijk op gang wanneer de hooligan uit het niets een soort emergency flare stok deed ontbranden en in het vuur stopte, was ons dat even verschieten, dat ding verlichte heel het bos.
Tof was aan de WHW dat we af en toe eens een restaurantje tegenkwamen en eens iets deftig konden eten, ik had het al snel gehad met mijn noodles.
Bij de etappe tot aan de Kingshouse vonden we nergens een goeie plek om te kamperen en hebben we ons vlak voor die Kingshouse gezet. De ochtend erna werden we wakker midden in een zwerm midges. Overal midges gewoon waarna we vol met rooie stipjes stonden. In september geen midges? My ass! Gelukkig slechts 1 dag last van gehad.
Uiteindelijk in de voorlaatste etappe nog een Tsjechische schoonheid op het lijf gelopen die solo de WHW aan het doen was, ze was op Erasmus in Glasgow en wilde op deze manier Schotland wat leren kennen. Ze was enorm licht bepakt vergeleken met mijn 2 kompanen die allebei rond de 20 kg meehadden. Gelukkig had ik zoveel niet bij, ik lag rond de 9kg drooggewicht. Ze heeft die avond bij ons gekampeerd waarna we haar in de ochtend achter gelaten hebben met een briefje met onze namen.
Ik ben die avond plots enorm misselijk geworden en heb 3 keer moeten overgeven, ik denk dat dat door het bier moet geweest zijn omdat mijn maag na al die dagen enkel water en noodles te consumeren enorm verzwakt was.
Uiteindelijk hebben we de Ben Nevis niet meer gedaan, we waren allemaal redelijk futloos en het was veel te warm, we werden zelfs al nat van het zweet bij het opplooien van onze tent. We hebben dan maar een dagje in Fort William gespendeerd, het gratis West Highland museum bezocht dat toch wel de moeite was vond ik en wat souvenirs, drank en eten gekocht.
Dan uiteindelijk de prachtige treinrit genomen naar Glasgow en nog een nacht in Edinburgh uitgegaan.
Ik had een idioot geruit zwemshortje aan omdat ik niets anders meer proper had, was echt geen zicht om mee uit te gaan daar, waarop ik in de laatste pub met enkele bikers bijna ruzie had. "We don't fockin care where you come from, you're in Scotland now so be decent!!" Ze hadden eigenlijk wel gelijk, het was ook al laat en dan ben ik maar teruggegaan naar het jeugdhotel.
Foto's heb ik nog niet gekregen, maar die zal ik hier later wel eens in dit bericht zetten.
. Toen wij hem deden was het nogal vochtig en zo
Wij hadden er ook van, Haggis, Fish'n Chips, Hamburgers, alles met chips, geen enkel gerecht kan je daar zonder frieten krijgen gewoon.. 
