Aggr0
Legacy Member
onlangs gelezen:
*Terry Goodkind :
-Zuilen der Schepping: eerste 500 paginas zijn imo veel te saai en langdradig, er word zeer traag naar een climax gewerkt, imo TE traag, waardoor veel van de spanning wegebt, en dan komt de climax en de ontwikkeling daarvan in de laatste 150 pagina's.
-Het Weerloze rijk. : Zelfde commentaar als bij het vorige boek, te langdradig in het begin, en te snel einde
-Ketenvuur: Begon vrij interessant, maar op de duur was het wat van het goede teveel, Richard's gemis werd wat te nadrukkelijk beschreven, en vond dat Richard een deel van zijn mystiek en sterke leidende figuur doorheen het verhaal begon te verliezen. Naar het einde toe begon het wel terug steeds meer te boeien, hoewel ook hier de afloop van het verhaal in een sneltrein ging tegenover de langerektheid van de rest van het verhaal, hij weet wel op een sublieme manier je nieuwschierigheid te wekken zodat je het verdere verloop van het verhaal(en dus zijn volgende boeken) wilt lezen.
Conclusie: de reeks heeft voor mij na het imo zeer sterke boek Zuster van de Duisternis een deel van zijn mystiek en spanning verloren, voor het overgrote deel ontbreekt de spanning, en op het einde worden alle mysteries die eigelijk vrij doorzichtig zijn opgelost in een snelvaart, terwijl er andere verrijzen, maar die de spanning en nieuwschierigheid niet echt opbouwen. In "ketenvuur" lijkt hij eerst de trend van de vorige 2 boeken verder te zetten, maar uiteindelijk herpakt hij zich, en gaf het verhaal terug een deel van zijn spanning en mystiek en diepgang van voorheen.
*Heb ook nog de laatste delen van de donkere toren cyclus van Stephen King uitgelezen.
Hoewel het verhaal van de eerste 3 delen al vrij bizar en raar opgebouwd was, maar tegelijk ook boeiend, is dit voor een groot deel verdwenen in de laatste 4 delen die ik gelezen heb, ze zijn nog steeds boeiend, en vlot geschreven, maar toch niet meer wat het zou moeten zijn.
*Terry Goodkind :
-Zuilen der Schepping: eerste 500 paginas zijn imo veel te saai en langdradig, er word zeer traag naar een climax gewerkt, imo TE traag, waardoor veel van de spanning wegebt, en dan komt de climax en de ontwikkeling daarvan in de laatste 150 pagina's.
-Het Weerloze rijk. : Zelfde commentaar als bij het vorige boek, te langdradig in het begin, en te snel einde
-Ketenvuur: Begon vrij interessant, maar op de duur was het wat van het goede teveel, Richard's gemis werd wat te nadrukkelijk beschreven, en vond dat Richard een deel van zijn mystiek en sterke leidende figuur doorheen het verhaal begon te verliezen. Naar het einde toe begon het wel terug steeds meer te boeien, hoewel ook hier de afloop van het verhaal in een sneltrein ging tegenover de langerektheid van de rest van het verhaal, hij weet wel op een sublieme manier je nieuwschierigheid te wekken zodat je het verdere verloop van het verhaal(en dus zijn volgende boeken) wilt lezen.
Conclusie: de reeks heeft voor mij na het imo zeer sterke boek Zuster van de Duisternis een deel van zijn mystiek en spanning verloren, voor het overgrote deel ontbreekt de spanning, en op het einde worden alle mysteries die eigelijk vrij doorzichtig zijn opgelost in een snelvaart, terwijl er andere verrijzen, maar die de spanning en nieuwschierigheid niet echt opbouwen. In "ketenvuur" lijkt hij eerst de trend van de vorige 2 boeken verder te zetten, maar uiteindelijk herpakt hij zich, en gaf het verhaal terug een deel van zijn spanning en mystiek en diepgang van voorheen.
*Heb ook nog de laatste delen van de donkere toren cyclus van Stephen King uitgelezen.
Hoewel het verhaal van de eerste 3 delen al vrij bizar en raar opgebouwd was, maar tegelijk ook boeiend, is dit voor een groot deel verdwenen in de laatste 4 delen die ik gelezen heb, ze zijn nog steeds boeiend, en vlot geschreven, maar toch niet meer wat het zou moeten zijn.
Nu zittek aan 345 fzo en fock, da boek is zalig 