Recent wat werk van Kazuo Ishiguro gelezen. Had vorig jaar "Never let me go" gelezen, wat simpelweg fantastisch was en meteen een van mijn favorieten werd. Toen dan ook naar wat andere boeken van hem op zoek gegaan:
The Remains of the day: Vertelt het relaas van een butler en zijn kijk op zijn leven als butler en hoe hij het leven als dienaar van een familie als eer ervaart en dergelijke.
Schrijfstijl is totaal anders dan Never Let Me Go en aangepast aan dit onderwerp zonder toevlucht te nemen naar te moeilijk klinkende Engelse synoniemen of zinscontructies, wat erg goed gedaan is imo. Enorm leesbaar boek. Frappant vond ik hoe een boek zonder echt grote opbouw naar een mega-climax, of iets dergelijke, (het is eerder gewoon vertellen van iemand zijn leven en kijk erop) en sterk focust op schijnbaar banale dingen, zo bleef boeien. Ondertss merk ik wel dat dit nogal terugkomt in zijn boeken. Of ik ben niet veel gewend
A pale view of hills: Minder mijn dada. Vrij dun boek en in dit geval stoorde het gebrek aan opbouw naar een doel of een duidelijke lijn mij wel wat. Wel vlot geschreven en leesbaar. Ook geslaagd was de uiteindelijke pointe van de ironie des levens.
The Unconsoled: Erg bizar boek vond ik. Gaat over een pianist die beroemd is geworden en uiteindelijk een optreden geeft in zijn thuisstad maar last heeft van geheugenverlies en verwardheid. Opnieuw sluit de schrijfstijl aan bij het verhaal zelf vond ik. Wat in dit geval soms wel irriteerde aangezien het inhield dat er passages inzaten die duidelijk tot niet veel dienden of nogal wat herhaling waren (omwille van het personage die dingen vergat, had ik de indruk). Tegelijk had ik de indruk dat sommige passages symbool stonden voor de inwoners die overmatig belang schonken aan zichzelf en het optreden en alles opbliezen om zichzelf als"elitaire en kunstzinnige" inwoners/stad te beschouwen.
Daarna begon spijtig genoeg het echt af te zwakken en uiteindelijk was ik het gewoon aan het lezen zonder interesse. 'k Had dan geen zin meer om aan het tweede deel te beginnen 
) aan het lezen. Best de moeite, maar wel moeilijk met momenten 
