Dodelijk patroon - Jo Nesbo
Headhunters - Jo Nesbo
De schrijver kende ik niet maar die werd me eens door iemand aanbevolen een tijd geleden.
Toen ik onlangs in de bib was heb ik Dodelijk patroon ontleend en die viel me eigenlijk tegen op't eerste zicht.
Nesbo's schrijfstijl is nogal beschrijvend (vb. een halve tot een hele bladzijde gebruiken om te beschrijven hoe het hoofdpersonage z'n gsm gaat en dat hij uiteindelijk opneemt) en dat lag/licht me niet zo.
'k zat al aan pagina 100 en daar begon het verhaal eigenlijk goed op gang te komen dus opzij leggen leek me dan dom omdat het verhaal op zich wel goed in elkaar stak.
Op de tanden gebeten en verder gelezen en tot de conclusie gekomen dat het eigenlijk wel naar meer smaakt, dus tijdens m'n verlof Headhunters gaan ontlenen.
Daar is de beschrijvende schrijfstijl precies een stuk minder aanwezig en komt hij sneller to the point. Het gaat daar precies ook meer op in de achtergrond waardoor het me minder stoorde, ofwel moest ik eerst nog wat aan z'n stijl wennen.
Nu ben ik bezig in De Boot van Lothar-Günther Buchheim (voor de 2de keer al) en daar is er toch ook een heel beschrijvende schrijfstijl aanwezig en daar stoort me dat eigenlijk niet, dus 'k gok dat ik Nesbo eerst wat gewoon moest worden.