Zondag 16/09
Lies:
De tweede dag hadden we gelukkig al wat meer slaap gehad. Naast de onaangename “wake-up call” hebben we nog kunnen genieten van ons Frans ontbijtje.
We vertrokken om half 10 richting park, in de hoop dat we bij de vroege vogels waren en eventueel konden genieten van kortere wachttijden. Maar niets was minder waar….
Om de schade nog wat te proberen beperken, zijn we toen met een snelle wandelpas richting studios gegaan. Even aanschuiven voor de bagagecontrole en om ons ticketje te laten prikken, en dan in lichte looppas naar
Crush’s Coaster!
Helaas, helaas, al onze inspanningen zijn voor niets geweest. Hoe meer we richting Studio 5 kwamen, hoe drukker het werd. Opeens werd ons duidelijk dat er een enorme wachtrij in het midden van het park stond en dat was uiteraard voor Crush. Het bordje met “120 min” was de laatste hint die ons duidelijk maakte dat Crush’s Coaster niet meer voor dit bezoekje was. De tranen liepen van ons ogen.
Mijn dag werd terug wat zonniger toen ik opeens de schattigste rat van Parijs zag staan:
Remy uit Ratatouille. De situatie om daar mee op de foto te staan was al wat gunstiger en meer op zn Amerikaans gelijk Catscratch me vertelde: mooi op een rijtje staan wachten tot het jouw beurt is, en zonder irritante kleine kinders rond u die smeken om een handtekening, en zelf nog een leuke achtergrond van Parijs uit de film!
De charmeur pakte na de fotosessie mn hand vast en gaf er een kus op waardoor ik ff op “cloud 9” zat
Maarja, sprookjes duren niet lang en onze dag was redelijk kort, dus zijn we rap een kijkje gaan nemen naar
Cars. Het gehele gebouw is héél uitnodigend, dus lieten we ons niet afschrikken van de 40 min. wachten. De attractie was voor mij ook nieuw, dus deze wachtrij kon mij nog verrassen en dat deed het ook! Kzat daar praktisch de hele tijd te shaken op de muziek en alles rond mij te bezichtigen of te lezen.
Een klein woordje van Jeroen!
Jeroen:
Leuk aangekleed met Luigi's, Flo's V8 café enz. radiator springs komt er goed tot leven ^^ De queue is goed gethemed, veel dingskes die tegen de muur hangen enz die het lang aanschuiven proberen te verkorten want lang aanschuiven moet ge... Amai, ik heb is getimed... Het duurde ongeveer 2.30 - 3min van het stoppen tot dat de volgende rit terug begon. Imo kan hier nog wel wat aan gewerkt worden (mss een persoon meer bij de attractie plaatsen?) Het ritje zelf is tof, niet meer niet minder maar vrij kort. Ik vind wel dat ze de autokes iets groter mochten maken want er zat bijna even veel ouder volk in als klein kinderen.
Lies:
Het is dan ook meer een attractie voor kleine kinderen, maar het was een excuus om eens op ons gat te zitten en te genieten!
Jeroen was alleszins helemaal excited 
Maar +1 voor de theming, ik waande mij echt op
Route 66.
La crème de la crème mochten we natuurlijk niet missen, dus besloten we de Rock ‘n’ rollercoaster (40 min) te doen met behulp van een Fastpass. Onderweg zag ik opeens een paar kenmerken vanuit de film
“Monsters inc.” (de gele buizen die de schreeuwen van de kinderen verzamelen) en aangezien dit ook één van mn lievelingsfilms is, gingen we rap even een kijkje nemen. Ik merkte de bekende deur van Boo op en Mike Wazowski stond daar ook mooi stil. Er stond een wachtrij en een persoon die blijkbaar op iemand aan het wachten. Dit kon natuurlijk niet waar zijn! Straks zou mn groot harig beest van een Sulley daar staan
Ik moest natuurlijk nog even stoppen met dagdromen omdat we graag nog een deftig uurtje wouden hebben voor onze G-force vriend.
Rap even een Fastpass gaan halen, en direct terug naar Studio 1. En ja hoor, mijn stoutste dromen zijn weer uitgekomen. Er stond daar een felblauwe grote harige pluisbol en
hij heeft mij eens goed vastgepakt!
We hadden nog even tijd en liepen snel eens rond. We waren misschien van plan om rap eens de
tapijtjes te doen, maar het was bijna tijd voor een grotere sensatie! Dus dan nog maar rap eens langs de kanjer van het hotel gepasseerd richting
Aerosmith!
De Fastpass was een beetje de betekenis van zijn naam kwijt, aangezien we daar uiteindelijk nog 20 minuten hebben staan wachten. Er hing gelukkig nog wat leesvoer aan de muur. Uiteindelijk kwamen we in de studio waar Aerosmith alles mooi aan het uitleggen van hoe de coaster moet zijn, maar er was wel een beetje gebrek aan geluid
Dus zij stonden daar mooi te zwaaien naar ons maar we hoorden er niks van. Klein foutje dus!
De spanning begon natuurlijk wel te stijgen toen we in de zaal van de coaster zelf waren. Het aftellen gebeurde regelmatig, gevolgd door een hele hoop meisjes met hun high-pitched geschreeuw (wetende dat ik dat sebiet zelf ging doen…
.
Dan was het eindelijk onze beurt. Ik was benieuwd naar de snelle start want het was ondertussen ook al een tijdje geleden voor mij.
Jeroen was alleszins overtuigd van de attractie, te horen aan zijn geschreeuw
Jeroen:
Fastpass genomen maar toch nog redelijk lang moeten aanschuiven (20 minuutjes). Weeral gezellig aangekleed met die gitaars van gekende sterren + affiches van grote festivals, optredens. Dan de opnamestudio in waar het geluid niet werkte
Op dan maar naar het laatste stukje wachtrij waar je de karretjes zag vertrekken. Ik kreeg er al goesting in
Helemaal achteraan plaats genomen en weg waren we. Lekkere launch al vraag ik mij af hoe het zou zijn in de Kingda Ka bv die nog dubbel zo snel gaat :| De baan zelf was toch soepel voor zover ik weet, in ieder geval een pak beter als de space mountain.
Lies:
Hierachter heeft Jeroen zich nog eens geamuseerd met zijn liefste schat (aka Tower of Terror
) door wat “exclusieve” fotootjes te trekken.
Dat was dan toch wel het vroege einde van de studios. De rest van de attracties hadden lange aanschuiftijden en Animagique bijvoorbeeld had slechte uren voor ons. We hadden amper 7 uur tijd die dag en als je voor alles al 40 minuten moet aanschuiven verlies je veel tijd. Aangezien we zeker nog terug gingen komen, besloten we terug richting het Disney park te gaan om daar nog een paar attracties mee te pikken en nog wat souveniertjes te kopen.
We wouden nog iets spannends doen dus besloten we een fastpass te nemen voor Space Mountain. Hierna zijn we richting
“It’s a small world” getrokken omdat het maar 20 minuutjes aanschuiven was, en ik als enthousiast Disneyzot wist dat dit wel redelijk rap ging gaan. Rapper dan verwacht uiteindelijk!
Toen we aan de ronde aanschuifrij kwamen schoven we achter de grote bende aan in de middenste rij. Opeens zag ik een meisje langst de buitenkant (de andere rij) verderlopen, en toen besefte ik dat er inderdaad 2 aanschuifrijen waren. Na een korte discussie heb ik Jeroen kunnen overtuigen dat hij hem dit niet ging beklagen
En toen liepen we daar, langs al het volk die daar al lang stond te wachten. En zij maar vies zien naar ons, terwijl wij slim genoeg waren om in te zien dat het ook nog een rij was. Ma bon, van 20 naar eerder 10 minuten was zeer goed meegenomen
Jeroen:
eerst goed liggen cheaten met de wachtrij haha ^^ Het ritje zelf was mooi, zo van die attracties zijn er bij mijn weten ni veel... het enigste wat mij nu te binnen schiet is da carnaval gedoe in de Efteling. Dit is dan toch nog wel ff iets anders
Lies:
Dan hebben we weer een lekkere maar dure hap binnengespeeld en met héél veel spanning richting Space Mountain gegaan. Bij aankomst stond er verdacht veel volk voor de trap, en dit had een duidelijke reden: de SM was dicht. Waarom wist ik niet echt, maar de hoop voor nog een coaster te doen die dag was volledig weg. Buzz Lightyear had ook nog steeds een aangename tijd van 65 minuten.
Jeroen had de dag ervoor gezien dat er een speciale actie was voor een abonnement. Aangezien we toch in Discoveryland zaten hebben we beslist om eens wat meer informatie te gaan vragen. Uiteindelijk bleek dat als we ons ticket inleverden en 70 euro bijbetaalden, dat we dan een Passeport annuel Fantasy zouden hebben. Jeroen moest echter in de zure appel bijten omdat hij weer zn geld kwijt was, maar daarna begon hij al snel de voordelen ervan in te zien. Een slimme zet dus!
Tijdens het wachten om onze gegevens door te spelen zag ik het treintje weer richting het kasteel rijden. Teigetje had ik al gehad, maar Eeyore stond verdacht dicht in de buurt. Na wat gezaag heb ik Jeroen kunnen overtuigen om rap een foto te gaan trekken. En daar stond ik alweer, tussen al die zagende kinderen die mij geen moment gunnen met mijn favoriete Disneypersonages. Altijd die stomme boekskes en stylo’s in de lucht voor een handtekening. Ik zag aan Eeyore dat hij er ook genoeg van had
Omdat we wat gehaast waren en ik mijn geduld verloor, riep ik maar eens “photo!” naar hem. Ineens ging dat schattige kopje in de lucht en trok hij aan mijn arm om duidelijk te maken dat hij héél graag op de foto wou om even van de pootafdrukken af te zijn.
Resultaat: Lies stond weer me een personage op de foto
Tbegon al stillekes aan 4 uur te worden, en ik wou absoluut de nieuwe parade zien. Dus daar stond ik dan, helemaal alleen (Jeroen was naar de WC) in de smeltende zon, met een stomme Engelse voor mijne neus die nie doorhad dat ik foto’s stond te trekken. Kvon het wel zeer mooi en aangenaam catchy muziek. Wel raar dat de wagens in 2 gedeeld waren, da was soms wel ambetant.
Met nog een klein beetje tijd besloten we nog rap eens binnen het kasteel te kijken. Tot overmaat van ramp zag ik opeens dat we niet zoveel tijd meer hadden en dat we nog helemaal tot de bus moesten stappen. Al snelwandelend en ik met een verschrikkelijke pijn in mne buik zijn we met 3 minuten vertraging op tijd aangekomen aan de bus.
En daar zaten we dan. Doodop, maar vol van warmte en dolgelukkig omdat we de magie van Disney geproefd hebben. We hebben belange niet alles kunnen, maar we gingen met de troostende gedachte dat we nog gingen terugkomen naar huis.
Deze Disneyfreak is zéér content da ze hare partner heeft kunnen overtuigen van de pracht en praal van het park, met een beetje hulp van het kind in hem
Ik laat het nog rap aan hem over om nog een paar grote plus- en minpunten op te noemen en nog wa foto’s te posten
The end!
Ohja, het strijkligmoment:
In één van de boetieks zag ik daar zon mooie zwarte string hangen met Mickey Mouse op in pareltjes. Jeroen zei meteen dat ik het kreeg van hem op voorwaarde dat ik het ging aandoen,
gevolgd door de wijze woorden "dat er dan misschien wa meer magie in bed is"
Maar 1x gedaan op 3 dagen deze achtbaan. 
