Archief - Pretparken, achtbanen, ...
Het archief is een bevroren moment uit een vorige versie van dit forum, met andere regels en andere bazen. Deze posts weerspiegelen op geen enkele manier onze huidige ideeën, waarden of wereldbeelden en zijn op sommige plaatsen gecensureerd wegens ontoelaatbaar. Veel zijn in een andere tijdsgeest gemaakt, al dan niet ironisch - zoals in het ironische subforum Off-Topic - en zouden op dit moment niet meer gepost (mogen) worden. Toch bieden we dit archief nog graag aan als informatiedatabank en naslagwerk. Lees er hier meer over of start een gesprek met anderen.
Babs
Legacy Member
Dag 1 Disney
De dag begon al goed, toen iedereen vroeg moest opstaan speciaal voor mij. Dankzij het getwijfel of Jeroen nu mee kon en of ik nog wel wou gaan, kwam het moment steeds dichterbij zonder dat er al een beslissing gevallen was. Uiteindelijk besloot ik toch alleen mee te gaan en door een telefoontje enkele dagen daarvoor kwamen we dan ook te weten dat ze voor mij geen ticket meer konden opsturen, en dat ik deze moest gaan halen in het park zelf.
Bij deze dus, extra vroeg vertrokken zodat we om 10 uur daar gingen zijn zodat we zeker nog een Halloween soirée ticket zouden hebben voor mij.
Na een korte, zorgeloze rit kwamen we rond 20 na 10 aan in het park. Toen Robin zich nog steeds de rust zelve was, begon ik al volop te stressen. Twas echter terecht, want toen een castmember passeerde en wij vroegen hoe het zat me de tickets, was het antwoord “c’est complète”.
Ik natuurlijk op de rand van een depressie, terwijl Robin verschillende plannetjes aan het smeren was om toch nog een ticket te bemachtigen. Nadat ik een ticket had om binnen te gaan, gingen we onmiddellijk richting Donalds desk om daar nog een poging te wagen.
Het antwoord op de vraag “is het hier dat we tickets voor halloween kunnen verkrijgen?” was deze keer echter positief, tot onze grote verbazing. Helaas wou de mevrouw wel eerst bevestiging krijgen van hogerop dus pleegde ze een moordend telefoontje. Ze kwam vastberaden terug met het antwoord dat ze niks meer mocht verkopen, en dat ze er niks aan kon doen.
Met tranen in mijn ogen, en Robin die mij nog steeds probeerde gerust te stellen vertrokken we dan maar richting City Hall, onze allerlaatste kans.
Het was alsof het lot gewoon wist dat we zoveel moeite hadden gedaan, want opeens gebeurde er een wonder.
Toen we aan het aanschuiven waren, hield Robin een castmember nauwgezet in het oog. Hij hoorde af en toe een Nederlands woordje vallen, dus besloten we onze kansen daarop te wagen en schoven we verder bij hem aan. En inderdaad, onze allerliefste Michael sprak Nederlands, en met zijn engelenstem wist hij mij te zeggen dat hij voor een Vlaamse wel een uitzondering wou maken. Al de moeite was dus niet voor niets geweest, en mijn dag kon al zeker niet meer stuk. Die van Robin natuurlijk wel, toen hij besefte dat hij nog een hele avond met mij opgescheept zat
.
We zaten dus eindelijk in Disneyland met een gerust hart, en nu was het enkel nog wachten tot de rest opdaagde. Om onszelf ondertussen nuttig te maken, besloten we fastpassen te gaan halen voor Space Mountain en Buzz Lightyear. Een korte tijd daarna kwamen Chris en Leen opdagen met de 2 kadees Sibe en Zita .
Aangezien zij ook nog het één en ander moesten regelen voor hun abonnement, gingen we dit eerst doen. Even later kwam ik buiten als trotse eigenaar van mijn eigenste Dreamabonnement. Ik kreeg al meteen zin om te gaan shoppen en te profiteren van de korting
.
Ondertussen was het ook alweer tijd om Space Mountain een bezoekje te brengen. Ik wou duidelijk maken dat ik iets heb met coasters en schreeuwen, dus heb ik voor de gelegenheid eens goed mijn keel opengezet. Ocharme den catscratch die naast mij zat, want hij heeft het goed gehoord (of toch niet meer derachter).
Achter dit ontspannende ritje was het tijd voor Buzz. Aangezien ik dit nog niet gedaan had, was het wel leuk om eens iets nieuws te doen in Disney. Ik vond het toch zeker en vast een toffe attractie, en Sibe en Zita waren ook onder de indruk van al die kleurtjes, lawaai en bewegingen.
Na Buzz was het grote moment eindelijk aangebroken: we vertrokken richting Studios om de lange aanschuifrij van Crush te overwinnen. Mn hartje begon al sneller te slaan, want dit was de eerste keer na zoveel tijd dat ik een nieuwe coaster ging testen. Het aanschuiven verloop redelijk vlot, gewoon al omdat ik me goed amuseerde met de bende
Eenmaal binnen in de zaal met de annoying MINE!-meeuwen begon ik pas echt zenuwen te krijgen. Iedereen was tenslotte positief over Crush, en aangezien ik wist dat die karretjes rond hun eigen as draaiden was het iets helemaal nieuw voor mij.
Toen ik mij in Crush zijn schild bevond, was het moment eindelijk daar. Zooooolang heb ik uitgekeken om deze coaster te testen. Ik was meteen onder de indruk van de prachtige theming. Veel tijd had ik echter niet om daarbij stil te staan, want voor ik het wist kon ik boven en onder niet meer van elkaar onderscheiden. Gelukkig zat ik naast Robin deze keer, anders was Catscratch helemaal doof geweest. Een enorm leuke coaster, met een adembenemende theming, en dan nogges van het beste gedeelte van in Finding Nemo.
Na Crush vertrokken Leen en Chris naar het hotel om de bedjes van de kindjes in orde te gaan zetten. Omdat we dan toch in de Studios waren besloten ik, Robin en Catscratch de Rock ‘n’ rollercoaster te gaan trotseren. Het aanschuiven was aangenaam kort en daardoor zijn we een stuk of 5 keer na elkaar geweest. Mn maagje begon het na een tijdje toch wel een beetje te voelen. Ondertussen heb ik ook geleerd hoe je de treinen van elkaar onderscheidt, met de lichtjes en de muziek enzo. Altijd leuk om met mensen mee te gaan die praktisch alles van Disney weten (de hidden mickey’s ook bijvoorbeeld ^^ )
De zon begon stilletjes aan te zakken, en de honger kwam opdagen. Helaas moesten we ons nog een dagje inhouden om naar Annette’s te gaan, maar ik keek er toch hard naar uit. Deze avond moesten we het stellen met Mcdonalds (wa nie slecht is natuurlijk).
Na lang zoeken achter een plaatsje en wachten op de rest, was de groep uiteindelijk compleet toen Chris en Leen terug waren en Wouter en Ellen erbij gekomen waren.
Eindelijk eten!
Na een heerlijke maaltijd begon het eindelijk waarvoor we gekomen waren: Halloween soirée! Door alleen al ’s avonds door het park te lopen was extra speciaal. Het kasteel was prachtig verlicht en Frontierland was echt helemaal spooky. Toen we Phantom Manor zagen was het feest helemaal compleet. Zo simpel en toch zo magnifiek. Wat je al niet allemaal kunt bereiken met wat lichteffecten en spooky mensen met shmink en kostuums!
Weliswaar liet ik mij weer meeslepen met het hele Disneygebeuren. Voor ik het zelf wist zat ik daar opnieuw vlijtig een liedje mee te zingen, tot er plots een freaky persoon naast mij stond. Ik moest even nadenken ma nadien schrok ik toch nog!
Aangezien Big Thunder Mountain aanzienlijk veel volk lokte, besloten we deze even links te laten liggen. Dan maar richting Indiana Jones om toch nog even wat sensatie op te snuiven. Spijtiggenoeg stonden de vuurtjes niet aan, anders zou dit toch wel een meerwaarde geweest zijn, zeker zo lekker gezellig in het donker.
Twas al een tijdje geleden, dus ik besloot om nog eens goed mijn keel open te zetten. Da kan soms toch goe deugd doen, hoewel ik betwijfel da er nog meer mensen zijn die da denken
Een tijdje later keerde we terug naar Phantom Manor, waar het toch een goeie 45 minuten aanschuiven was. Nog drukker dan daarvoor! Het spookhuis staat dan ook wel goed centraal op een avond zoals Halloween.
En nu gaat mijn volgorde niemeer kloppen want ik heb geen flauw idee wanneer we wa allemaal gedaan hebben
Maar bon, dichter tegen de avond begon Fantillusion aan zijn doortocht door het park. Aangezien het eeuwen geleden was dat ik deze gezien heb, wou ik deze graag nog eens zien. Daarna was het tijd voor de kindjes (en voor Chris) om in hun bed te kruipen, dus namen we rap afscheid.
Na het vertrek keerden we terug richting spookhuis. Deze moet je toch gedaan hebben op Halloween! Tijdens het wachten was het genieten van het uitzicht over Frontierland, waar alle lichten en mensen een warme sfeer gaven. De nostalgie van Phantom Manor was ook weer goed aanwezig (als klein meisje nog redelijk veel me mn ouders naar Disney geweest).
Na wat lekker griezelen gingen we terug richting Main Street, na afscheid te nemen van Wouter en Ellen, om het langverwachte vuurwerk te bewonderen. Robin en Catscratch hadden dit spektakel al meegemaakt, dus zij hadden bepaalde verwachtingen. Ik daarentegen, was dolenthousiast om eindelijk eens echt een feest mee te maken in Disney (halloween, kerstmis, carnaval, …).
Toen de beelden geprojecteerd waren op het kasteel, met de fantastische muziek, en een adembenemend vuurwerk, had ik helemaal de kriebels. De liedjes van Cruella Devil en van Nightmare before christmas (damn good movie!) zong ik uit volle borst mee. Het was voor mij iets om naar huis over te schrijven ^^ Ik heb er echt enorm van genoten!
Het werd echter wat kouder en om het een beetje draaglijker te maken besloten we om rap nog eens een bezoekje te brengen aan Pirates. Met 5 minuten aanschuiftijd, en een heleboel domme mensen die op 1 rij aan het aanschuiven waren, zaten we in een mum van tijd in een boot. Aangezien dit ook al lang geleden was voor mij, was ik een beetje vergeten dat de bootjes een kleine splash maken. Toch wel nog steeds een leuke ride ^^
Soms miste ik wel Jack Sparrow in de scène, maar dan nog, de attractie was altijd al goed voor dat de film er was, dus die hebben we niet direct nodig!
(De volgorde van attracties klopt precies echt nie, ma boeieuh)
De dag kwam stilletjes aan aan zijn einde, en ik denk dat ik voor iedereen sprak als het over pijn aan de benen/rug ging. We wandelden op ons gemakje doorheen Disney Village richting New York hotel om daar ons bmw’ke op te pikken en naar het hotel te gaan.
Het was een enorm fijne halloween. Volgend jaar ben ik zeker weer van de partij, maar dan ga ik uiteraard op tijd boeken
.
Dag 2 Disney volgt ooit nog wel eens! En op foto’s moogt ge waarschijnlijk nog eeuwen wachten…
(en sorry voor mijn mislukt Nederlands met momenten, kheb niet zoveel tijd om alles grondig na te kijken enzo
)
De dag begon al goed, toen iedereen vroeg moest opstaan speciaal voor mij. Dankzij het getwijfel of Jeroen nu mee kon en of ik nog wel wou gaan, kwam het moment steeds dichterbij zonder dat er al een beslissing gevallen was. Uiteindelijk besloot ik toch alleen mee te gaan en door een telefoontje enkele dagen daarvoor kwamen we dan ook te weten dat ze voor mij geen ticket meer konden opsturen, en dat ik deze moest gaan halen in het park zelf.
Bij deze dus, extra vroeg vertrokken zodat we om 10 uur daar gingen zijn zodat we zeker nog een Halloween soirée ticket zouden hebben voor mij.
Na een korte, zorgeloze rit kwamen we rond 20 na 10 aan in het park. Toen Robin zich nog steeds de rust zelve was, begon ik al volop te stressen. Twas echter terecht, want toen een castmember passeerde en wij vroegen hoe het zat me de tickets, was het antwoord “c’est complète”.
Ik natuurlijk op de rand van een depressie, terwijl Robin verschillende plannetjes aan het smeren was om toch nog een ticket te bemachtigen. Nadat ik een ticket had om binnen te gaan, gingen we onmiddellijk richting Donalds desk om daar nog een poging te wagen.
Het antwoord op de vraag “is het hier dat we tickets voor halloween kunnen verkrijgen?” was deze keer echter positief, tot onze grote verbazing. Helaas wou de mevrouw wel eerst bevestiging krijgen van hogerop dus pleegde ze een moordend telefoontje. Ze kwam vastberaden terug met het antwoord dat ze niks meer mocht verkopen, en dat ze er niks aan kon doen.
Met tranen in mijn ogen, en Robin die mij nog steeds probeerde gerust te stellen vertrokken we dan maar richting City Hall, onze allerlaatste kans.
Het was alsof het lot gewoon wist dat we zoveel moeite hadden gedaan, want opeens gebeurde er een wonder.
Toen we aan het aanschuiven waren, hield Robin een castmember nauwgezet in het oog. Hij hoorde af en toe een Nederlands woordje vallen, dus besloten we onze kansen daarop te wagen en schoven we verder bij hem aan. En inderdaad, onze allerliefste Michael sprak Nederlands, en met zijn engelenstem wist hij mij te zeggen dat hij voor een Vlaamse wel een uitzondering wou maken. Al de moeite was dus niet voor niets geweest, en mijn dag kon al zeker niet meer stuk. Die van Robin natuurlijk wel, toen hij besefte dat hij nog een hele avond met mij opgescheept zat
.We zaten dus eindelijk in Disneyland met een gerust hart, en nu was het enkel nog wachten tot de rest opdaagde. Om onszelf ondertussen nuttig te maken, besloten we fastpassen te gaan halen voor Space Mountain en Buzz Lightyear. Een korte tijd daarna kwamen Chris en Leen opdagen met de 2 kadees Sibe en Zita
.Aangezien zij ook nog het één en ander moesten regelen voor hun abonnement, gingen we dit eerst doen. Even later kwam ik buiten als trotse eigenaar van mijn eigenste Dreamabonnement. Ik kreeg al meteen zin om te gaan shoppen en te profiteren van de korting
. Ondertussen was het ook alweer tijd om Space Mountain een bezoekje te brengen. Ik wou duidelijk maken dat ik iets heb met coasters en schreeuwen, dus heb ik voor de gelegenheid eens goed mijn keel opengezet. Ocharme den catscratch die naast mij zat, want hij heeft het goed gehoord (of toch niet meer derachter).
Achter dit ontspannende ritje was het tijd voor Buzz. Aangezien ik dit nog niet gedaan had, was het wel leuk om eens iets nieuws te doen in Disney. Ik vond het toch zeker en vast een toffe attractie, en Sibe en Zita waren ook onder de indruk van al die kleurtjes, lawaai en bewegingen.
Na Buzz was het grote moment eindelijk aangebroken: we vertrokken richting Studios om de lange aanschuifrij van Crush te overwinnen. Mn hartje begon al sneller te slaan, want dit was de eerste keer na zoveel tijd dat ik een nieuwe coaster ging testen. Het aanschuiven verloop redelijk vlot, gewoon al omdat ik me goed amuseerde met de bende
Eenmaal binnen in de zaal met de annoying MINE!-meeuwen begon ik pas echt zenuwen te krijgen. Iedereen was tenslotte positief over Crush, en aangezien ik wist dat die karretjes rond hun eigen as draaiden was het iets helemaal nieuw voor mij.
Toen ik mij in Crush zijn schild bevond, was het moment eindelijk daar. Zooooolang heb ik uitgekeken om deze coaster te testen. Ik was meteen onder de indruk van de prachtige theming. Veel tijd had ik echter niet om daarbij stil te staan, want voor ik het wist kon ik boven en onder niet meer van elkaar onderscheiden. Gelukkig zat ik naast Robin deze keer, anders was Catscratch helemaal doof geweest. Een enorm leuke coaster, met een adembenemende theming, en dan nogges van het beste gedeelte van in Finding Nemo.
Na Crush vertrokken Leen en Chris naar het hotel om de bedjes van de kindjes in orde te gaan zetten. Omdat we dan toch in de Studios waren besloten ik, Robin en Catscratch de Rock ‘n’ rollercoaster te gaan trotseren. Het aanschuiven was aangenaam kort en daardoor zijn we een stuk of 5 keer na elkaar geweest. Mn maagje begon het na een tijdje toch wel een beetje te voelen. Ondertussen heb ik ook geleerd hoe je de treinen van elkaar onderscheidt, met de lichtjes en de muziek enzo. Altijd leuk om met mensen mee te gaan die praktisch alles van Disney weten (de hidden mickey’s ook bijvoorbeeld ^^ )
De zon begon stilletjes aan te zakken, en de honger kwam opdagen. Helaas moesten we ons nog een dagje inhouden om naar Annette’s te gaan, maar ik keek er toch hard naar uit. Deze avond moesten we het stellen met Mcdonalds (wa nie slecht is natuurlijk).
Na lang zoeken achter een plaatsje en wachten op de rest, was de groep uiteindelijk compleet toen Chris en Leen terug waren en Wouter en Ellen erbij gekomen waren.
Eindelijk eten!
Na een heerlijke maaltijd begon het eindelijk waarvoor we gekomen waren: Halloween soirée! Door alleen al ’s avonds door het park te lopen was extra speciaal. Het kasteel was prachtig verlicht en Frontierland was echt helemaal spooky. Toen we Phantom Manor zagen was het feest helemaal compleet. Zo simpel en toch zo magnifiek. Wat je al niet allemaal kunt bereiken met wat lichteffecten en spooky mensen met shmink en kostuums!
Weliswaar liet ik mij weer meeslepen met het hele Disneygebeuren. Voor ik het zelf wist zat ik daar opnieuw vlijtig een liedje mee te zingen, tot er plots een freaky persoon naast mij stond. Ik moest even nadenken ma nadien schrok ik toch nog!
Aangezien Big Thunder Mountain aanzienlijk veel volk lokte, besloten we deze even links te laten liggen. Dan maar richting Indiana Jones om toch nog even wat sensatie op te snuiven. Spijtiggenoeg stonden de vuurtjes niet aan, anders zou dit toch wel een meerwaarde geweest zijn, zeker zo lekker gezellig in het donker.
Twas al een tijdje geleden, dus ik besloot om nog eens goed mijn keel open te zetten. Da kan soms toch goe deugd doen, hoewel ik betwijfel da er nog meer mensen zijn die da denken
Een tijdje later keerde we terug naar Phantom Manor, waar het toch een goeie 45 minuten aanschuiven was. Nog drukker dan daarvoor! Het spookhuis staat dan ook wel goed centraal op een avond zoals Halloween
.En nu gaat mijn volgorde niemeer kloppen want ik heb geen flauw idee wanneer we wa allemaal gedaan hebben
Maar bon, dichter tegen de avond begon Fantillusion aan zijn doortocht door het park. Aangezien het eeuwen geleden was dat ik deze gezien heb, wou ik deze graag nog eens zien. Daarna was het tijd voor de kindjes (en voor Chris) om in hun bed te kruipen, dus namen we rap afscheid.
Na het vertrek keerden we terug richting spookhuis. Deze moet je toch gedaan hebben op Halloween! Tijdens het wachten was het genieten van het uitzicht over Frontierland, waar alle lichten en mensen een warme sfeer gaven. De nostalgie van Phantom Manor was ook weer goed aanwezig (als klein meisje nog redelijk veel me mn ouders naar Disney geweest).
Na wat lekker griezelen gingen we terug richting Main Street, na afscheid te nemen van Wouter en Ellen, om het langverwachte vuurwerk te bewonderen. Robin en Catscratch hadden dit spektakel al meegemaakt, dus zij hadden bepaalde verwachtingen. Ik daarentegen, was dolenthousiast om eindelijk eens echt een feest mee te maken in Disney (halloween, kerstmis, carnaval, …).
Toen de beelden geprojecteerd waren op het kasteel, met de fantastische muziek, en een adembenemend vuurwerk, had ik helemaal de kriebels. De liedjes van Cruella Devil en van Nightmare before christmas (damn good movie!) zong ik uit volle borst mee. Het was voor mij iets om naar huis over te schrijven ^^ Ik heb er echt enorm van genoten!
Het werd echter wat kouder en om het een beetje draaglijker te maken besloten we om rap nog eens een bezoekje te brengen aan Pirates. Met 5 minuten aanschuiftijd, en een heleboel domme mensen die op 1 rij aan het aanschuiven waren, zaten we in een mum van tijd in een boot. Aangezien dit ook al lang geleden was voor mij, was ik een beetje vergeten dat de bootjes een kleine splash maken. Toch wel nog steeds een leuke ride ^^
Soms miste ik wel Jack Sparrow in de scène, maar dan nog, de attractie was altijd al goed voor dat de film er was, dus die hebben we niet direct nodig!
(De volgorde van attracties klopt precies echt nie, ma boeieuh
)De dag kwam stilletjes aan aan zijn einde, en ik denk dat ik voor iedereen sprak als het over pijn aan de benen/rug ging. We wandelden op ons gemakje doorheen Disney Village richting New York hotel om daar ons bmw’ke op te pikken en naar het hotel te gaan.
Het was een enorm fijne halloween. Volgend jaar ben ik zeker weer van de partij, maar dan ga ik uiteraard op tijd boeken
.Dag 2 Disney volgt ooit nog wel eens! En op foto’s moogt ge waarschijnlijk nog eeuwen wachten…
(en sorry voor mijn mislukt Nederlands met momenten, kheb niet zoveel tijd om alles grondig na te kijken enzo
)
Goldrusher
Legacy Member
Dakantochnie doet z'n nickname weer alle eer aan.
Leuke verhaaltjes, maar het moet correct zijn...
Walter & Claude werkten voor Intamin, een ontwerp- en projectbureau.
Giovanola was de fabrikant.
• Zweigurt = twee buizen (rails) = remzones, station, delen met weinig G-krachten
• Dreigurt = drie buizen (rails + backbone) = lift, drops en bochten met gemiddelde G-krachten
• Viergurt = vier buizen (rails + dubbele backbone) = onderaan drops, speciale krullen en elementen, overbruggingen zonder veel supports en delen met veel G-krachten
Theming heeft 0,0 invloed op de stabiliteit en veiligheid van een achtbaan.
Persoonlijke mening.
Ze hebben trouwens nooit een woodie gemaakt, enkel treintjes.
De Stengel dive is een element van het Stengel bureau. Niet van Intamin.
Intamin bouwt wat de klant bestelt. Maar dankzij de compacte treintjes kunnen ze dus ook compacte (en bijgevolg indoor) achtbanen bouwen.
De eerste magneetlancering vind je op Flight of Fear, gebouwd in 1996 door Premier Rides in zowel Kings Island als Kings Dominion.
Fahrenheit is amper 97°, niet eens steiler dan de drops van een Gerstlauer Eurofighter zoals onze eigenste Typhoon te Bobbejaanland. Als we daarvan de eerste nemen, is Vild Svinet ('t Wild Zwijn) in BonBon-Land de recordhouder.
Leuke verhaaltjes, maar het moet correct zijn...
dakantochnie zei:
Walter & Claude werkten voor Intamin, een ontwerp- en projectbureau.
Giovanola was de fabrikant.
dakantochnie zei:
• Zweigurt = twee buizen (rails) = remzones, station, delen met weinig G-krachten
• Dreigurt = drie buizen (rails + backbone) = lift, drops en bochten met gemiddelde G-krachten
• Viergurt = vier buizen (rails + dubbele backbone) = onderaan drops, speciale krullen en elementen, overbruggingen zonder veel supports en delen met veel G-krachten
dakantochnie zei:
Theming heeft 0,0 invloed op de stabiliteit en veiligheid van een achtbaan.
dakantochnie zei:Nu, dit geldt natuurlijk enkel maar voor de stalen monsters die ze daar in Wollerau maken, maar hun woodies zijn eigenlijk té slecht om over te spreken.
Persoonlijke mening.
Ze hebben trouwens nooit een woodie gemaakt, enkel treintjes.
dakantochnie zei:
De Stengel dive is een element van het Stengel bureau. Niet van Intamin.
dakantochnie zei:
Intamin bouwt wat de klant bestelt. Maar dankzij de compacte treintjes kunnen ze dus ook compacte (en bijgevolg indoor) achtbanen bouwen.
dakantochnie zei:
De eerste magneetlancering vind je op Flight of Fear, gebouwd in 1996 door Premier Rides in zowel Kings Island als Kings Dominion.
Fahrenheit is amper 97°, niet eens steiler dan de drops van een Gerstlauer Eurofighter zoals onze eigenste Typhoon te Bobbejaanland. Als we daarvan de eerste nemen, is Vild Svinet ('t Wild Zwijn) in BonBon-Land de recordhouder.
Dakantochnie
Legacy Member
I'm sorry, ik schrijf neer wat ik denk te weten en dingen die ik niet weet vraag ik aan mensen waarvan ik denk dat zij het weten.Goldrusher zei:
Het kan dus best zijn dat er hier en daar een fout in zit. Maar hey, als jij het veel beter weet zou je het misschien beter zelf schrijven (niet grof bedoeld, eerder suggestie)?
En welke rol speelde B&M dan in het verhaal van Giovanola?Goldrusher zei:
Dat wist ik gewoonweg niet. Bedankt voor de informatie.Goldrusher zei:
Dat bedoelde ik ook niet. Ik bedoelde eerder dat men blijkbaar toch al wel omwille van de theming geopteerd heeft voor zweigurt.Goldrusher zei:
Sorry, ik dacht dat Intamin zelf ook enkele woodies in elkaar heeft gezet.Goldrusher zei:
En ik dacht dat Intamin er het alleenrecht op had? Indien ja kan je het al bijna evengoed een Intamin-element noemen.Goldrusher zei:
Welja, dat zeg ik toch...Goldrusher zei:
Het kan best zijn dat ik me daar in vergist heb, zo'n dingen opzoeken is altijd koffiedik kijken.Goldrusher zei:
Die twee coasters kan je al moeilijk met elkaar vergelijken, maar je hebt gewoon gelijk. Ik begrijp van mezelf niet dat ik niet verder nagedacht heb terwijl ik dat schreef, ik wist het eigenlijk van de Eurofighter. Volgende keer zoiets toch eens wat vroeger op de avond schrijven.Goldrusher zei:
Bedankt voor de correcties alleszins.
Dakantochnie
Legacy Member
Na maandenlang gokwerk op verschillende fora, is het eindelijk uit de bus gekomen wat die "grote attracties" zijn die Bobbejaanland beloofde voor 2008. Het park uit Lichtaart zet twee nieuwe en al bij al maar kleine attracties neer. Het zijn vast en zeker leuke zaken, maar de keuze begrijp ik niet altijd even goed. Wat wel vast staat is dat je ze nog maar vrij weinig terugvindt in de buurt.
De eerste attractie is een Huss King Kong. Dit ding is gloednieuw en Bobbejaanland heeft het alleenrecht erop tot eind 2008. Je neemt een enorme gorilla en een gondel. De gorilla neemt zogezegd de gondel op en schudt de mensen in de gondel door elkaar. Blijkbaar zouden er ook een heel aantal special effects zoals rook, geluid en gezichtsuitdrukkingen (van de gorilla dan) worden toegevoegd. Dit belooft toch wel een leuke nieuwkomer te worden waar je in ieder geval moeilijk zal kunnen naastkijken, met een hoogte van 24m.
http://www.coasterplace.nl/newsimg/BJL King Kong.jpg
De tweede nieuwe attractie van Bobbie wordt een klassieke Splash Battle. Je vindt er één terug in Walibi World in Nederland, maar het zou een kopie worden van de versie je kan bezoeken in Mirabilandia, Italië. Ik bezocht onlangs het sympathieke Italiaanse park, en ik kan zeggen dat het toch wel een leuke versie betreft van de waterattractie. Doordat de gondels op een bepaalde afstand van elkaar 'varen' en je regelmatig de hoek omgaat, verwacht je niet altijd een straal van een mede-piraat.
Wat wel minder is aan deze versie tegenover die in Walibi World is dat je als omstaander werkelijk niets te zien krijgt en je ook niet als lafaard op een brug kan gaan staan om hele emmers water over de bezoekers heen te kappen.
In de versie die Bobbejaanland gaat bouwen is de eigenlijke bedoeling dat je op doelwitten schiet, en niet op elkaar (wat natuurlijk veel minder leuk is
), een beetje zoals in een laser blast-attractie.
Niettemin wordt ook dit een heel leuke toevoeging voor op zonnige dagen.
http://www.coasterplace.nl/newsimg/BJL Splash Battle.jpg
De eerste attractie is een Huss King Kong. Dit ding is gloednieuw en Bobbejaanland heeft het alleenrecht erop tot eind 2008. Je neemt een enorme gorilla en een gondel. De gorilla neemt zogezegd de gondel op en schudt de mensen in de gondel door elkaar. Blijkbaar zouden er ook een heel aantal special effects zoals rook, geluid en gezichtsuitdrukkingen (van de gorilla dan) worden toegevoegd. Dit belooft toch wel een leuke nieuwkomer te worden waar je in ieder geval moeilijk zal kunnen naastkijken, met een hoogte van 24m.
http://www.coasterplace.nl/newsimg/BJL King Kong.jpg
De tweede nieuwe attractie van Bobbie wordt een klassieke Splash Battle. Je vindt er één terug in Walibi World in Nederland, maar het zou een kopie worden van de versie je kan bezoeken in Mirabilandia, Italië. Ik bezocht onlangs het sympathieke Italiaanse park, en ik kan zeggen dat het toch wel een leuke versie betreft van de waterattractie. Doordat de gondels op een bepaalde afstand van elkaar 'varen' en je regelmatig de hoek omgaat, verwacht je niet altijd een straal van een mede-piraat.
Wat wel minder is aan deze versie tegenover die in Walibi World is dat je als omstaander werkelijk niets te zien krijgt en je ook niet als lafaard op een brug kan gaan staan om hele emmers water over de bezoekers heen te kappen.
In de versie die Bobbejaanland gaat bouwen is de eigenlijke bedoeling dat je op doelwitten schiet, en niet op elkaar (wat natuurlijk veel minder leuk is
), een beetje zoals in een laser blast-attractie.Niettemin wordt ook dit een heel leuke toevoeging voor op zonnige dagen.
http://www.coasterplace.nl/newsimg/BJL Splash Battle.jpg
Het archief is een bevroren moment uit een vorige versie van dit forum, met andere regels en andere bazen. Deze posts weerspiegelen op geen enkele manier onze huidige ideeën, waarden of wereldbeelden en zijn op sommige plaatsen gecensureerd wegens ontoelaatbaar. Veel zijn in een andere tijdsgeest gemaakt, al dan niet ironisch - zoals in het ironische subforum Off-Topic - en zouden op dit moment niet meer gepost (mogen) worden. Toch bieden we dit archief nog graag aan als informatiedatabank en naslagwerk. Lees er hier meer over of start een gesprek met anderen.