Arifiene zei:
Filipijnen, hoe heb je dat gedaan, als ik vragen mag?
Was met de unief, voor veldonderzoek (nagaan in welke mate landhervormingsprogramma's daadwerkelijk doorgevoerd worden en wat de problemen zijn voor de lokale bevolking). We moesten werken, maar voelde ook als vakantie aan. Is niet moeilijk om daar te geraken of om daar rond te reizen hoor. We zijn met Emirates (vanuit Düsseldorf) , via Dubai naar Manilla gevlogen. In Quezon (buitenwijk van Manilla) verbeleven in een basic hotelletje. Was proper, maar niet meer dan dat (soms viel ook de stroom eens uit). Voor vervoer heb je verschillende mogelijkheden: taxi's, brommers, vree coole busjes (jeepney's (google maar eens). Het verkeer in de steden is wel verschrikkelijk druk.
Voor het tweede deel van de reis, hebben we een binnenlandse vlucht gepakt met Cebu pacific airlines. Op het platteland verbeleven we bij gastfamilies (dat was echt het leukst, die mensen waren zeer arm, maar vree gastvrij en vriendelijk). Als je gewoon op reis gaat, is het mss iets moeilijker om in gastfamilies terecht te komen, maar er zijn in de kleinere steden ook wel hotelletjes (niet groot, verzorgd en niet duur).
Ik ben zeker van plan om nog eens terug te keren. Zeer prachtig land, weinig toeristen (als blanke heb je nog veel beziens, ze denken wel allemaal dat je Amerikaan bent en spreken je aan met Joe). Het is ook makkelijk om er rond te reizen en om met de mensen te communiceren. Velen spreken namelijk Engels. Spaans wordt er niet gesproken en aan de inheemse talen (meer dan 60) kan je helemaal niet uit.
Eten viel mee, maar af en toe krijg je daar wel zeer rare dingen voorgeschoteld (soort van kokosdrankje, ice-tea met met soort van gellatine in , veel vis met limoen).
Op straat kan je ook de zotste dingen kopen : kippenpoten en koppen op stokjes, balut (ei met embryo van kuiken), ...
En als je gaat, zeker eens de karaoke proberen
