Archief - Hiking & backpacking trips

Deftig materiaal is voor mij persoonlijk één van de belangrijkste aspecten om te gaan trekken.
Zeker de rugzak, tent, slaapmatje en slaapzak als basis zorg je best voor het betere materiaal. Als je hierin niet volledig voldoet, kan dit de pret serieus bederven.

Toen ik de omschakeling maakte van mijn 10 jaar oude quechua rugzak naar een nieuwe deuter, was dit een ware verademing.
Ondanks dat mijn nieuwe rugzak een kilogram zwaarder was, was dit toch wel mijn beste beslissing ooit!
Kies dus voor de rugzak die jou het meeste comfort geeft, en die halve kilogram zal dan te verwaarlozen zijn imo.

Kledij is iets persoonlijk ... Zelf neem ik steeds 3 t-shirts (merino wol), 2 fleece truitjes mee, 3 onderbroeken en 4 paar wandelsokken (wol).
Voor Schotland had ik 2 shorts mee en ter plaatse 1 waterdichte lange broek (sprayway, die aan de binnenzijde als een pyjama aanvoelt) gekocht. We hebben 14 dagen regen gehad en ik heb dus vanaf het moment dat ik deze broek had niets anders meer aangedaan. M.a.w. zorg dus dat je een comfortabel tegen de regen beschut bent.

Om te drinken heb ik liever plastieken flessen. Kan je handig in de zijkant van uw rugzak plaatsen.... En als je water tapt van een kraantje zie ik liever wat ik drink

Die sea to summet zijn inderdaad goeie handdoeken. Heb ik ook mee.

Ik kom nog wat kleinere zaken tekort bij jou ... Inderdaad kookgerief. Alsook kookpotje, waar je deksel als bord kan gebruiken.
Vork en lepel, en zeker een goed mes (opinel ofzo). Ook product om af te wassen en was te doen. Ik neem altijd "op reis alles wasje" van HG mee hiervoor. En schuursponsje voor als er iets aanbakt.
Rol WC papier in een plastieken zakje. Stuk draad van een paar meter om was eens te laten drogen.
Eventueel wat ducktape of zo'n tent herstel stukjes, voor tegen dat je een scheur in de tent ofzo hebt. Eventueel wat ducktape rond een wandelstok draaien.

EHBO toch enkele pleisters, compeed, tekenpincet. Zelf heb ik sinds enkele jaren wel eens last van de knieën bij wandeltochten in de bergen. Ik neem zo'n knieband mee tegen overbelasting. (= persoonlijk)

Zelf neem ik nooit meer kaarten mee. Die boekjes van cicerone zijn toch mijn favorieten. Kaartjes staan erin + wat extra info.
Lekker handig en past ook in zijkant van uw rugzak bij uw fles water. ;-)

Qua elektro nam ik vroeger altijd mijn spiegelreflex mee. De laatste keer in Zwitserland liet ik hem thuis om gewicht te besparen.
Als liefhebber is dit niet eenvoudig. Maar uiteindelijk zijn foto's met een iphone ook wel acceptabel.
iPad mini nam ik toen ook mee, om foto's over te zetten en te backupen. iphone en ipad kon ik opladen met een batterij, die op zijn beurt kon worden opgeladen m.b.v. zonnepaneeltje (powermonkey van powertraveller). Maar eigenlijk is dit gewoon luxe ... :-D Wel zalig om s'avonds in het tentje de foto's op groot scherm te kunnen zien en bewerken.

Kookgerei, spork, zakmes, toiletpapier, compeed, sporttape, kaart en kompas (zeker voor de CWT gezien de offtrail stukken en het feit dat de kaarten van Harvey Maps twee keer niks wegen), eventueel een powerbank ipv extra batterijen. Waadschoenen zijn afhankelijk van of uw wandelschoenen snel droog zijn. Als ge er meeneemt en ze consequent gebruikt kunt ge de sealskinz thuislaten. Ik ben van zin deze keer deze keer crocs mee te nemen, zowel voor oversteken die moeilijker zijn als voor 's avonds. Katoenen hemd zou ik thuislaten gewoon omwille van het materiaal. Boek thuislaten, is in mijn ogen overbodig gewicht, zeker op zo'n traject.

Bij rugzak inderdaad niet focussen op gewicht maar op comfort. Die van mij (Gregory Baltoro 85L) weegt zelfs 2.6kg maar zit zo fantastisch. Waterfilter sowieso meenemen voor de lagere gebieden waar livestock aanwezig is of kan zijn of voor stilstaand water. Ik heb twee mensen geweten die op de laatste twee dagen serieuze krampen en schijterij hebben gehad omdat ze niet gefilterd hadden (kikkervisje in hun fles blijkbaar). Buff is in mijn ogen niet meer nodig na begin mei, heb die van mij vorig jaar meegenomen maar was eigenlijk compleet overbodig.

Voor de EHBO kit zijn naald en draad en een klein schaartje ook enorm handig, buiten de basisdingen zoals ontsmettingsmiddel, een paar pleisters, eventueel een drukverband en wat basismedicatie (pijnstiller, ontstekingsremmer, iets voor immodium en motilium). Een paar wasknijpers zijn ook altijd handig.

Nog snel even over regenjassen en windshells: Als budget geen probleem is, kan ik deze twee zeker aanraden.

Regen: Marmot Essence Review | OutdoorGearLab
Wind: Squamish Hoody / Arc'teryx

Beide superlicht en enorm sterk in wat ze moeten doen.

Trouwens dit weekend een via ferrata opleidingtripje van Hiking Advisor meegepikt. Pont-a-Lesse was de max, heel fijne introductie en een toffe groep ook. Spijtig genoeg Marche-les-Dames moeten overslaan omdat ik gisterenavond een vulling en stukje tand ben kwijtgespeeld bij het avondeten en daar echt veel last van had, wat allesbehalve bevorderlijk was voor mijn concentratie. Maar tis sowieso iets dat voor herhaling vatbaar was.

puni zei:

Trouwens dit weekend een via ferrata opleidingtripje van Hiking Advisor meegepikt. Pont-a-Lesse was de max, heel fijne introductie en een toffe groep ook. Spijtig genoeg Marche-les-Dames moeten overslaan omdat ik gisterenavond een vulling en stukje tand ben kwijtgespeeld bij het avondeten en daar echt veel last van had, wat allesbehalve bevorderlijk was voor mijn concentratie. Maar tis sowieso iets dat voor herhaling vatbaar was.

Klik om te vergroten...

Shit, met het oog op alta via 2 deze zomer was dat voor ons ook interessant geweest om eens op te frissen. Mss eens regelmatiger hun website checken.

squalleke123 zei:

Shit, met het oog op alta via 2 deze zomer was dat voor ons ook interessant geweest om eens op te frissen. Mss eens regelmatiger hun website checken.

Klik om te vergroten...

Was zelfs nog een plaats vrij dacht ik, jammer. Er staan nog een paar via ferrata dingen op de kalender maar die zijn iets hoger dan instapniveau en van langere duur (buitenland etc), en nog maar een plaats vrij telkens als ik me niet vergis. Opleidingsweekend doe ik volgend jaar sowieso terug mee, wil die van Marche-les-Dames zeker nog doen.

Merci voor de tips Wyffels en Puni.

Wat betreft kaartmateriaal op de Cape Wrath Trail: misschien dat zo'n boekje met aanwijzingen ook wel volstaat, maar heb toch liever de echte kaarten. Daar heb je een beter overzicht op vind ik en het is ook gewoon leuk om een kaart open te doen en te navigeren. En boekje is toch ook zwaarder.

Er waren inderdaad een paar dingen die ontbraken op mijn geposte gearlist, maar deze zijn zo evident dat ik ze er niet apart nog eens had bijgezet (zoals kookpotje, medicijnen, WC-papier, naaisetje, etc).

Ik ga dan toch mijn sawyer waterfilter mee nemen; deze weegt eigenlijk ook bijna niks dus daar moet ik het niet voor laten eigenlijk.

Ik ga geen echte leesboeken meenemen, maar ga toch eens proberen een e-reader mee te nemen (ook bij wijze van test of het iets voor mij is - heb het nog nooit uitgeprobeerd). Heb van iemand een sony e-reader kunnen lenen, die weegt maar 120 gram. En vind het persoonlijk wel leuk dat je 's avonds in de tent nog wat kan lezen (of stel dat je een rustdag neemt, of tijdens treinrit/in vliegtuig).

Succes met je tocht Puni! Laat zeker weten hoe het is verlopen en of je nog tips hebt voor het tracé dat jij nu gaat doen.

jeronimo_jd zei:

Merci voor de tips Wyffels en Puni.

Wat betreft kaartmateriaal op de Cape Wrath Trail: misschien dat zo'n boekje met aanwijzingen ook wel volstaat, maar heb toch liever de echte kaarten. Daar heb je een beter overzicht op vind ik en het is ook gewoon leuk om een kaart open te doen en te navigeren. En boekje is toch ook zwaarder.

Er waren inderdaad een paar dingen die ontbraken op mijn geposte gearlist, maar deze zijn zo evident dat ik ze er niet apart nog eens had bijgezet (zoals kookpotje, medicijnen, WC-papier, naaisetje, etc).

Ik ga dan toch mijn sawyer waterfilter mee nemen; deze weegt eigenlijk ook bijna niks dus daar moet ik het niet voor laten eigenlijk.

Ik ga geen echte leesboeken meenemen, maar ga toch eens proberen een e-reader mee te nemen (ook bij wijze van test of het iets voor mij is - heb het nog nooit uitgeprobeerd). Heb van iemand een sony e-reader kunnen lenen, die weegt maar 120 gram. En vind het persoonlijk wel leuk dat je 's avonds in de tent nog wat kan lezen (of stel dat je een rustdag neemt, of tijdens treinrit/in vliegtuig).

Succes met je tocht Puni! Laat zeker weten hoe het is verlopen en of je nog tips hebt voor het tracé dat jij nu gaat doen.

Klik om te vergroten...

Boekje is inderdaad geen noodzaak om mee te nemen, kaarten volstaan (die van Harvey Maps zijn de max op dat vlak). Kaart en kompas is sowieso ook nodig, zeker voor de offtrail stukken moest de zichtbaarheid beperkt zijn. Waterfilter inderdaad zeker meenemen voor de rurale gebieden (hoewel ik zelf eigenlijk maar een of twee keer gefilterd heb). Altijd uw flessen (als ze doorschijnend zijn toch) nakijken op beestjes trouwens, heb zo bij mijn afdaling langs de Falls of Glomach halverwege een of ander waterbeestje van een cm lang gespot in mijn platypus bottle na het bijvullen, dat was geen cadeau geweest.

Soit, net terug en ge hebt uw moment gemist, ik heb twee weken geen spat regen gehad. Zelfs op een bepaald punt op het randje van een zonneslag gezeten maar net op tijd schaduw gevonden. De sneeuw is overal weg (alleen onder Forcan Ridge mijn wandelstok in een miniscuul vlekje kunnen steken). Het belangrijkste is om zeker de eerste dagen uw tijd te nemen om uw voeten en rug te laten wennen aan het tempo. Voor de rest kan ik de afdaling langs de Falls of Glomach ten stelligste afraden bij slecht weer. In droge omstandigheden geen enkel probleem maar die stukken steen zou ik persoonlijk gewoon niet durven doen als ze nat zijn, een keer schuiven en ge hangt.

Moest ge nog specifieke vragen hebben, stel ze gerust. Schema dat ik uiteindelijk gevolgd heb tot Ullapool is als volgt:

D1: Aankomst in Glenfinnan via trein om 22u45, nog tot Corryhully bothy gewandeld (4km). Perfect doenbaar via asfalt/4x4 track.
D2: Corryhully - A'Chuil bothy. Eerste stuk geen enkel probleem, afdaling naar Glen Dessary zelfs bij droog weer enorm vettig, zelf een keer op mijn bek gegaan. Stukje na oversteken van de brug beneden in Glen Dessary door bos naar 4x4 track is verschrikkelijk boggy maar iemand anders die ik tegenkwam had daar helemaal geen problemen. Goed zoeken dus naar de juiste doorsteek daar.
D3: A'Chuil bothy - Sourlies bothy: Bewust korte dag. Zorg dat je in de pas tussen de twee op tijd de rivier oversteekt en het pad aan de rechterkant volgt. Als je links blijft beland je na verloop van tijd in een gorge en dan zijn het halsbrekende toeren om nog over te kunnen steken. Zowel gids als kaart duiden normaal ook een vroege oversteek aan. Sourlies heeft een fantastische locatie dus als je er kan blijven overnachten, zeker doen!
D4: Sourlies bothy - Barisdale bothy: Lange dag, het ronden van het mainland bij hoogtij is niet echt een probleem. Als het droog is, is het boggy terrein aan de andere kant eigenlijk helemaal niet vochtig wat alles zeer vergemakkelijkt. Bij regen je getten aandoen. Verderop langs de rivier een paar redelijk ambetante stukken waar bomen over het pad zijn gegroeid (dat ook redelijk exposed is), al bij al zeer doenbaar. De offtrail klim om het pad op te pikken dat je naar Gleann Unndalain brengt, is een beetje gokken. Mijn hoek was verkeerd waardoor ik effectief stukken heb moeten scramblen en zelfs twee keer mijn rugzak heb moeten uitdoen en omhoog duwen vooraleer ik er zelf achterna kroop.
D5: Barisdale bothy - Kinloch Hourn: Verrassend irritant stuk dat niet de onderschatten is, continu klimmen en dalen. De tearoom in Kinloch Hourn is ondertussen ook een B&B met een zeer vriendelijke gerant en zijn hond, Woodstock. Heb er overnacht voor 40 GBP denk ik.
D6: Kinloch Hourn - Shiel Bridge: Een van de langere dagen. Beginnen met een stevige klim en ook het offtrail stuk naar de pas onder Forcan Ridge is enorm zwaar. Veel hoogtemeters, neem uw tijd! Heel lange afdaling ook en vanaf de klim naar de pas geen echte mogelijkheden tot kamperen meer tot Shiel Bridge. Ik ben nog doorgewandeld naar Ratagan omdat de campsites vol waren en daar een Youth Hostel is.
D7: Shiel Bridge - Maol Bhuidhe bothy: Was eigenlijk mijn eerste rustdag maar dacht terug te liften naar Shiel Bridge en een paar kms te doen om dan mijn tent op te zetten in Dorusduain Wood. Daar geen plek + water gevonden en uiteindelijk helemaal doorgewandeld, Falls of Glomach afgedaald, te veel wind aan Carnach en Iron Lodge en dus uiteindelijk helemaal tot Maol Bhuidhe gesleept. Fantastische locatie wederom, een van de meest afgelegen bothies.
D8: Maol Bhuidhe bothy - Strathcarron: Offtrail stuk langs de rivier valt best mee, had wel wat moeite om daarna het hoger gelegen pad te vinden dus heb ik een paar km offtrail extra gedaan. Bendronaig Lodge is geen mooie locatie maar wel een heel proper onderhouden bothy en een handig rustpunt. Het offtrail stukje naar Bealach Alltan Ruairidh was verrassend irritant maar dat had ook met mijn zware benen te maken na de voorbije dagen. Het hotel in Strathcarron is een aanrader, wel geen single rooms dus wat prijzig.
D9: Rustdag in Strathcarron
D10: Strathcarron - Ling Hut onder Ben Eighe: Zeer vlot traject, weinig problemen. Eens je de klim naar de pas gedaan hebt, buigt het pad even terug naar het zuiden, dus niet gewoon doorlopen. Na 100m buigt het terug om een stuk rots en ga je opnieuw de goeie richting uit. Je kan je tent zowel aan de Ling Hut als aan de overkant van de grote baan bij een kleine ruïne zetten. Ik heb het laatste gedaan, fantastische camping spot vlakbij een relatief grote waterbron (wel zeker filteren gezien de nabijheid van de baan). De views van Liathach en Ben Eighe vanuit de pass zijn trouwens fenomenaal en adembenemend!
D11: Ling Hut - Kinlochewe: Een van de zwaarste dagen die ik gedaan heb, maar wel een must. Het initiële pad tussen de twee massieven in is quasi perfect en gaat heel vlot tot je aan het loch komt. Eens overgestoken begint het offtrail gedeelte. Zoals de kaart aanduidt onmiddellijk afdalen, 200m naar het oosten staat afdalen gelijk aan een serieuze scramble en dat wordt er niet beter op. Hou er rekening mee dat je deze 7-8km enorm traag gaat overbruggen. Heel ambetant terrein en op geen enkel moment plat, altijd op en af. De laatste km's zijn ook door losse witte steen waar je amper grip op hebt, voorzichtig zijn is de boodschap. Het is geen evidentie om het pad terug te vinden maar een pointer is het volgende. Eens je de rivier oversteekt, heb je op je oostkant een stukje steenmassief dat iets hoger ligt dan de rest. Daar moet je zeker ten noorden van passeren, dan zie je na verloop van tijd je pad wel lopen. Vandaar is het relatief vlot gaan tot in Kinlochewe. Het hotel daar heeft zeer vriendelijke nieuwe uitbaters en een bunkhouse. Heel goed eten ook!
D12: Rustdag omdat ik anders veel te snel in Ullapool was.
D13: Kinlochewe - Shenavall bothy: Afstandsgewijs de langste dag met 27,5km. De eerste 9-10 via heel simpel 4x4, daarna pad tot aan het loch. Oriëntatie om de pas te vinden is niet gemakkelijk, best is om eerst te klimmen tot net ten zuiden van de twee crags die je ziet. Van daar zie je het tussenstation (loch) en ook de pas. De rivier die je dan nog over moet kan je eigenlijk maar op een plaats oversteken. De afdaling is in eerste instantie over onduidelijk pad maar een keer beneden is het vlot en duidelijk helemaal tot Shenavall. Camping spots bij de vleet op dit traject, zeker rond Loch an Nid. Maar Shenavall is ook weer op zo'n fantastische locatie gelegen.
D14: Shenavall tot Ullapool: Twee pittige klims maar volledig over duidelijk pad. De afdaling naar de grote baan richting Ullapool is een knieënbreker, verschrikkelijk steil. Als je richting Ullapool gaat, liften of een taxi bellen. Die grote baan is levensgevaarlijk, geen plaats voor voetgangers en 70m/h. Het heeft mij en nog iemand zowat 15 minuten gekost om een lift te versieren dus zeer doenbaar.

Ik verkoop een Julbo Explorer 2.0 zonnebril die ik cadeau kreeg, super bril voor trekking en bergklimmen, maar de kleur is niet mijn ding. Ik kan die retourneren, maar de retourkosten zijn voor mijn rekening. Vandaar dat ik die in het B&S gedeelte van dit forum te koop aanbied. Ik dacht het hier ook te posten, misschien is iemand van jullie geïnteresseerd.

puni zei:

De views van Liathach en Ben Eighe vanuit de pass zijn trouwens fenomenaal en adembenemend!

Klik om te vergroten...

Ik ga precies toch ook eens de naar de highlands moeten als Google Earth er even op nasla.

de Waaslandwolf zei:

Ik ga precies toch ook eens de naar de highlands moeten als Google Earth er even op nasla.

Klik om te vergroten...

Als klimmen uw ding is, gaat ge u kunnen uitleven. The Saddle en Forcan Ridge moet ge ook maar eens opzoeken, net zoals An Teallach (waarschijnlijk de meest iconische ridge scramble in de UK als ik me niet vergis). Fameus getwijfeld om die laatste alsnog te doen omdat ik een dag voorlag op schema maar de dag ervoor 28km gedaan en zag het niet echt zitten om terug te moeten scramblen naar mijn rugzak terwijl je in normale omstandigheden gewoon over de ridge klautert en aan de andere kant kan afdalen.

puni zei:

Als klimmen uw ding is, gaat ge u kunnen uitleven. The Saddle en Forcan Ridge moet ge ook maar eens opzoeken, net zoals An Teallach (waarschijnlijk de meest iconische ridge scramble in de UK als ik me niet vergis). Fameus getwijfeld om die laatste alsnog te doen omdat ik een dag voorlag op schema maar de dag ervoor 28km gedaan en zag het niet echt zitten om terug te moeten scramblen naar mijn rugzak terwijl je in normale omstandigheden gewoon over de ridge klautert en aan de andere kant kan afdalen.

Klik om te vergroten...

Saddle en Forcan Ridge doen wel aan de Făgăraș in Roemenië denken, maar iets als An Teallach heb ik nog nooit zelf gezien. Staat bij deze op de bucket list.

Interessant verslag puni, nog een klein vraagje misschien: hoe zit het met ATM's op de CWT? Zijn er plaatsen her en der waar je geld kan afhalen (zonder extra kosten)? Of best in Glasgow ineens genoeg cash afhalen en meenemen? Of kan je op de meeste plaatsen elektronisch betalen?

Ik vertrek zaterdag.

puni zei:

Boekje is inderdaad geen noodzaak om mee te nemen, kaarten volstaan (die van Harvey Maps zijn de max op dat vlak). Kaart en kompas is sowieso ook nodig, zeker voor de offtrail stukken moest de zichtbaarheid beperkt zijn. Waterfilter inderdaad zeker meenemen voor de rurale gebieden (hoewel ik zelf eigenlijk maar een of twee keer gefilterd heb). Altijd uw flessen (als ze doorschijnend zijn toch) nakijken op beestjes trouwens, heb zo bij mijn afdaling langs de Falls of Glomach halverwege een of ander waterbeestje van een cm lang gespot in mijn platypus bottle na het bijvullen, dat was geen cadeau geweest.

Soit, net terug en ge hebt uw moment gemist, ik heb twee weken geen spat regen gehad. Zelfs op een bepaald punt op het randje van een zonneslag gezeten maar net op tijd schaduw gevonden. De sneeuw is overal weg (alleen onder Forcan Ridge mijn wandelstok in een miniscuul vlekje kunnen steken). Het belangrijkste is om zeker de eerste dagen uw tijd te nemen om uw voeten en rug te laten wennen aan het tempo. Voor de rest kan ik de afdaling langs de Falls of Glomach ten stelligste afraden bij slecht weer. In droge omstandigheden geen enkel probleem maar die stukken steen zou ik persoonlijk gewoon niet durven doen als ze nat zijn, een keer schuiven en ge hangt.

Moest ge nog specifieke vragen hebben, stel ze gerust. Schema dat ik uiteindelijk gevolgd heb tot Ullapool is als volgt:

D1: Aankomst in Glenfinnan via trein om 22u45, nog tot Corryhully bothy gewandeld (4km). Perfect doenbaar via asfalt/4x4 track.
D2: Corryhully - A'Chuil bothy. Eerste stuk geen enkel probleem, afdaling naar Glen Dessary zelfs bij droog weer enorm vettig, zelf een keer op mijn bek gegaan. Stukje na oversteken van de brug beneden in Glen Dessary door bos naar 4x4 track is verschrikkelijk boggy maar iemand anders die ik tegenkwam had daar helemaal geen problemen. Goed zoeken dus naar de juiste doorsteek daar.
D3: A'Chuil bothy - Sourlies bothy: Bewust korte dag. Zorg dat je in de pas tussen de twee op tijd de rivier oversteekt en het pad aan de rechterkant volgt. Als je links blijft beland je na verloop van tijd in een gorge en dan zijn het halsbrekende toeren om nog over te kunnen steken. Zowel gids als kaart duiden normaal ook een vroege oversteek aan. Sourlies heeft een fantastische locatie dus als je er kan blijven overnachten, zeker doen!
D4: Sourlies bothy - Barisdale bothy: Lange dag, het ronden van het mainland bij hoogtij is niet echt een probleem. Als het droog is, is het boggy terrein aan de andere kant eigenlijk helemaal niet vochtig wat alles zeer vergemakkelijkt. Bij regen je getten aandoen. Verderop langs de rivier een paar redelijk ambetante stukken waar bomen over het pad zijn gegroeid (dat ook redelijk exposed is), al bij al zeer doenbaar. De offtrail klim om het pad op te pikken dat je naar Gleann Unndalain brengt, is een beetje gokken. Mijn hoek was verkeerd waardoor ik effectief stukken heb moeten scramblen en zelfs twee keer mijn rugzak heb moeten uitdoen en omhoog duwen vooraleer ik er zelf achterna kroop.
D5: Barisdale bothy - Kinloch Hourn: Verrassend irritant stuk dat niet de onderschatten is, continu klimmen en dalen. De tearoom in Kinloch Hourn is ondertussen ook een B&B met een zeer vriendelijke gerant en zijn hond, Woodstock. Heb er overnacht voor 40 GBP denk ik.
D6: Kinloch Hourn - Shiel Bridge: Een van de langere dagen. Beginnen met een stevige klim en ook het offtrail stuk naar de pas onder Forcan Ridge is enorm zwaar. Veel hoogtemeters, neem uw tijd! Heel lange afdaling ook en vanaf de klim naar de pas geen echte mogelijkheden tot kamperen meer tot Shiel Bridge. Ik ben nog doorgewandeld naar Ratagan omdat de campsites vol waren en daar een Youth Hostel is.
D7: Shiel Bridge - Maol Bhuidhe bothy: Was eigenlijk mijn eerste rustdag maar dacht terug te liften naar Shiel Bridge en een paar kms te doen om dan mijn tent op te zetten in Dorusduain Wood. Daar geen plek + water gevonden en uiteindelijk helemaal doorgewandeld, Falls of Glomach afgedaald, te veel wind aan Carnach en Iron Lodge en dus uiteindelijk helemaal tot Maol Bhuidhe gesleept. Fantastische locatie wederom, een van de meest afgelegen bothies.
D8: Maol Bhuidhe bothy - Strathcarron: Offtrail stuk langs de rivier valt best mee, had wel wat moeite om daarna het hoger gelegen pad te vinden dus heb ik een paar km offtrail extra gedaan. Bendronaig Lodge is geen mooie locatie maar wel een heel proper onderhouden bothy en een handig rustpunt. Het offtrail stukje naar Bealach Alltan Ruairidh was verrassend irritant maar dat had ook met mijn zware benen te maken na de voorbije dagen. Het hotel in Strathcarron is een aanrader, wel geen single rooms dus wat prijzig.
D9: Rustdag in Strathcarron
D10: Strathcarron - Ling Hut onder Ben Eighe: Zeer vlot traject, weinig problemen. Eens je de klim naar de pas gedaan hebt, buigt het pad even terug naar het zuiden, dus niet gewoon doorlopen. Na 100m buigt het terug om een stuk rots en ga je opnieuw de goeie richting uit. Je kan je tent zowel aan de Ling Hut als aan de overkant van de grote baan bij een kleine ruïne zetten. Ik heb het laatste gedaan, fantastische camping spot vlakbij een relatief grote waterbron (wel zeker filteren gezien de nabijheid van de baan). De views van Liathach en Ben Eighe vanuit de pass zijn trouwens fenomenaal en adembenemend!
D11: Ling Hut - Kinlochewe: Een van de zwaarste dagen die ik gedaan heb, maar wel een must. Het initiële pad tussen de twee massieven in is quasi perfect en gaat heel vlot tot je aan het loch komt. Eens overgestoken begint het offtrail gedeelte. Zoals de kaart aanduidt onmiddellijk afdalen, 200m naar het oosten staat afdalen gelijk aan een serieuze scramble en dat wordt er niet beter op. Hou er rekening mee dat je deze 7-8km enorm traag gaat overbruggen. Heel ambetant terrein en op geen enkel moment plat, altijd op en af. De laatste km's zijn ook door losse witte steen waar je amper grip op hebt, voorzichtig zijn is de boodschap. Het is geen evidentie om het pad terug te vinden maar een pointer is het volgende. Eens je de rivier oversteekt, heb je op je oostkant een stukje steenmassief dat iets hoger ligt dan de rest. Daar moet je zeker ten noorden van passeren, dan zie je na verloop van tijd je pad wel lopen. Vandaar is het relatief vlot gaan tot in Kinlochewe. Het hotel daar heeft zeer vriendelijke nieuwe uitbaters en een bunkhouse. Heel goed eten ook!
D12: Rustdag omdat ik anders veel te snel in Ullapool was.
D13: Kinlochewe - Shenavall bothy: Afstandsgewijs de langste dag met 27,5km. De eerste 9-10 via heel simpel 4x4, daarna pad tot aan het loch. Oriëntatie om de pas te vinden is niet gemakkelijk, best is om eerst te klimmen tot net ten zuiden van de twee crags die je ziet. Van daar zie je het tussenstation (loch) en ook de pas. De rivier die je dan nog over moet kan je eigenlijk maar op een plaats oversteken. De afdaling is in eerste instantie over onduidelijk pad maar een keer beneden is het vlot en duidelijk helemaal tot Shenavall. Camping spots bij de vleet op dit traject, zeker rond Loch an Nid. Maar Shenavall is ook weer op zo'n fantastische locatie gelegen.
D14: Shenavall tot Ullapool: Twee pittige klims maar volledig over duidelijk pad. De afdaling naar de grote baan richting Ullapool is een knieënbreker, verschrikkelijk steil. Als je richting Ullapool gaat, liften of een taxi bellen. Die grote baan is levensgevaarlijk, geen plaats voor voetgangers en 70m/h. Het heeft mij en nog iemand zowat 15 minuten gekost om een lift te versieren dus zeer doenbaar.

Klik om te vergroten...

Is dat traject doenbaar per MTB? Anders moet ik et ook eens op mijn lijstje zetten

squalleke123 zei:

Is dat traject doenbaar per MTB? Anders moet ik et ook eens op mijn lijstje zetten

Klik om te vergroten...

Nope, stukjes misschien wel maar in zijn totaliteit absoluut niet. Te veel slechte paden, offtrail en te steile klims vaak. Om van de stukken met steen nog te zwijgen.

@jeronimo: Afhaalautomaten zijn er in Fort William, Lochcarron (niet ver van Strathcarron), Ullapool en Durness (nadat je aan de Cape bent geraakt). Voor de rest zijn er wel plaatsen waar je met kaart/VISA kan betalen maar geen ATM's denk ik.

Bon, mijn plan om de eerste twee weken van augustus verlof te nemen is in het water gevallen en ik ga wrs de eerste twee van juli kunnen pakken. Da's natuurlijk wel heel kort dag, maar ik ben dus nog op zoek naar een bestemming om wat hoogtemeters te doen. Ik ben aan het twijfelen om het noordelijke deel van de GR20 te proberen maar da's wat ambetant qua reservaties en planning. In Corsica gewoon gaan scramblen en wat toppen meepikken is ook een optie natuurlijk. Alternatieven zijn welkom.

Heb de naam hierboven al eens laten vallen, maar de Făgăraș in Roemenië van west naar oost is wel een mooie uitdaging. Vrij makkelijk bereikbaar , desgewenst veel hutten, uitstekend gemarkeerd, veel alternatieve begin- en eindpunten etc. Bepaalde stukken gaan wel ietwat druk zijn. Roemenië leent zich tout court wel tot hoogtemeter doen. Moest het u interesseren, dan is The Mountains of Romania van James Roberts een boek dat je gewoon moet lezen. Bevat enorm veel info over wandelroutes in alle noemenswaardige bergmassieven.

Als het wat hoger mag kan ik ook nog wat routes in de Georgische Kaukasus aanbevelen.

Als niet in Europa mag zijn. De pacific crest trail heeft ook veel hoogte meters op bepaalde stukken


Sent from my iPhone using Tapatalk

Ik heb maar (max) twee weken helaas. Ik ga volgend jaar meedoen voor een permit voor de John Muir Trail te kunnen doen maar voor 14 naar de states te trekken, da's me wat te kort. Als ik aan zo'n avontuur begin is het direct 3-4 weken.

Ik ben eerder geneigd om gewoon meer wat hut tot hut te doen ergens en dan elke dag een top mee te pikken. Het is mij meer om het klimmen te doen dan de afstand aangezien ik in september al het Arctic Circle Trail in Groenland ga meepikken en vorige maand nog een kleine 200km in Schotland heb kunnen afhaspelen.

Bon, het zal waarschijnlijk ofwel een initiatie alpinisme worden in de Franse Alpen, ofwel een huttentocht in Hohe Tauern (waar ik al duizend keer geweest ben toen ik jong was maar dat waren altijd dagtrips).

Ben al een tijdje terug van mijn Cape Wrath Trail avontuur. Ook even mijn verslag:

Dag 0: Gevlogen op Glasgow. In centrum in de Tiso busje gas gaan kopen. Later op de dag trein richting Glenfinnan. Aankomst Glenfinnan tegen 23 u; even zoeken naar het pad dat aan het station richting viewpoint en viaduct naar Corryhully bothy loopt, en dan tot daar gewandeld (aankomst 24u). Bothy zat vol met een hoop pubers die aant blowen waren, dus tent maar aan de achterkant tussen de bomen gezet. Na een goede nacht 's morgens vol goede moed vertrokken.
Dag 1: Corryhully - Sourlies bothy. Vrij wisselvallig weer. De eerste klim bijna continu geregend. Achter de kam ergens beschutting gezocht onder een overhangde rots om daar wat pasta te eten. In de inderdaad vettige afdaling een mooi pirouette gemaakt rond mijn wandelstok. In Dessary forest was het weer opgeklaard. Ik heb dan de weg aan de noordkant van de rivier genomen. A'Chuil Bothy aan de overkant zien liggen in de namiddag. Ik zag de schoorsteen roken. Ik was toen aan het twijfelen om naar daar te gaan, maar dan toch maar verder gegaan omdat ik dacht dat de afstand naar Sourlies wel zou meevallen. Het weer begon echter ineens terug slechter te worden (veel regen). Was nog een serieuze beklimming en dan een afdaling die maar bleef duren. Ik heb daar toen ook wat kou gepakt. Vrij laat aangekomen in Sourlies Bothy (20.30u). Er was nog nét een plaatsje vrij. Ben dan egl vrij snel gaan slapen en een slechte nacht gehad; de wind waait gewoon doorheen die Bothy en er waren muizen actief die 's nachts met de takjes voor het vuur speelden en overal eten aan het zoeken waren (ik werd daar een beetje paranoia van).
Dag 2: Sourlies - tegenover Ben Aden: het was laag water dus de kaap ronden was geen probleem. Aan de andere kant inderdaad zeer hoge bogs; ik heb daar een lijn genomen aan de zuidzijde van het marshland, tegen de heuvel aan (route op kaart duid een vroege oversteek van River Carnach aan). Deze route was eigenlijk vrij goed te doen, wel één keer met m'n been in zo'n ondergronds kanaal geschoten dat je van boven op de bogs vaak amper ziet en daarbij beetje verwond aan been en vingers. De rivier ben ik pas overgestoken een paar kilometer verder waar die meer naar het noorden afbuigt; het laatste stuk hier is trouwens een 4x4 track aan de zuidzijde van de rivier. Hier begon ik mij ineens slecht te voelen en was plots zeer vermoeid. Ik heb dan een uur gerust, om te zien of het beter zou gaan, maar niet echt. Dan maar besloten om de rivier nog een beetje te volgen in noordelijke richting en al uit te zien voor een goede kampeerplek. Heb m'n tent dan ergens op een plateautje gezet zo ongeveer tegenover de Ben Aden, een bergje van 887 m hoog. Een vroege stop en dacht dat het morgen wel beter zou zijn.
Dag 3: stuck in my tent; 's morgens liep ik even naar de rivier om water te halen en bij het teruggaan naar mijn tent, was ik eigenlijk uitgeput van een klim van amper 50 meter. Ik besefte dat ik niet ver zou geraken moest ik zo vertrekken en besloot dan maar "uit te zieken" in mijn tent. Had ondertussen een serieuze snotvalling en mijn longen waren ook verre van in orde. Ben vrij rustig gebleven bij de situatie en toch nog wat proberen te genieten van de locatie en veel gelezen in mijn tent (egl heel de dag motregen). De eerste mensen die passeerden was pas in de namiddag en 1 iemand kwam dan toch even goeiendag zeggen aan mijn tent (een leuke Hollandse jongedame). Deed wel deugd om even tegen iemand te kunnen praten over mijn klote situatie. 's avonds met een aspirine in bed.
Dag 4: volgende ochtend voelde ik mij eigenlijk niet significant beter, maar zou toch gewoon vertrekken. In Barrisdale is een Bothy dus hoe hard ik ook zou afzien, daar moest ik geraken. Het regende ook weer, dus alles moeten inpakken in de regen (leuk is anders). Na een km besefte ik dat het een zeeeeer lange dag ging worden; ik ging amper vooruit (elke 250 meter moest ik rusten), het was overtrokken, nat en donker, het pad werd moeilijker, de kloof werd smaller, en de klim moest nog maar beginnen. Maar ik wist dat ik geen andere optie had dan verdergaan. Ik was al scenario's aan het bedenken dat ik alles zou moeten opgeven en terug naar de bewoonde wereld gaan om deftig te genezen, maar teruggaan naar Glenfinnan zou geen zin hebben. Ik zat daar dan op een steen wat te staren en plots kwam er een oudere Engelsman (Peter) aan met een hond die ook de CWT deed. Hij ontfermde zich direct over mij en vroeg of ik genoeg eten had etc. Ben dan met hem samen verder gegaan, een kilometer verder iets voor het begin van de klim heeft hij een koffie voor mij gemaakt, wat mij echt enorm goed heeft gedaan. Ik ben dan verder gegaan met hem, op sommige momenten als een halve zombie; maar was al blij dat ik niet moest navigeren en gewoon achter hem kon aanlopen. Aan Barrisdale aangekomen bleek de bothy dicht te zijn wegens onderhoudswerken. Was wel een beetje een domper want dacht daar in de droogte te kunnen zitten. Nu, het begon wel op te klaren, en ik kon egl toch niet echt verder, dus heb daar dan m'n tent gezet op het mooie grasveld aan de bothy. Peter ging nog verder tot in Kinloch Hourn. Na mij kwamen er nog een paar Duitsers aan die ook besloten te kamperen.
Dag 5: Barrisdale - Shiel Bridge: 's morgens prachtig weer. En lichamelijk voelde ik me ook eindelijk terug in orde. Had terug energie. Ben dan op een drafje naar Kinloch Hourn gegaan (vond dat echt een goed pad langs het Loch) waar ik in de B&B Tearoom 2 stukken cake en thee heb genomen (maaltijden waren niet beschikbaar voor niet B&B-guests). Om 13u verder gegaan. Dan supersteile klim langs de pylonen in de hitte en dan een goed 4x4 pad richting "The Saddle". In de namiddag nog even pasta gekookt aan de 'schuilhut' (1 persoons houten hutje) aan de Allt a'Coire Reidh en m'n voeten in de rivier laten rusten, zalig! Het offtrail stuk richting en tot op de kam aan The Saddle vond ik echt prachtig en super leuk om te doen. Genieten! Je weet ook nooit echt hoe ver het nog is en dan plots, voor je het weet sta je op de kam en is het alleen nog maar afdalen (had een lage lijn gekozen naar de kam, zodat ik niet onnodig te veel zou klimmen en terug moeten afdalen). In het 'vlak' stuk iets achter de kam kwam ik dan mensen tegen die in Shiel Bridge verbleven. Hun auto stond op één van de parkings langs de A87 die je van daarboven kunt zien. Ben met hen meegegaan (steile korte afdaling!) en met hen meegereden naar Shiel Bridge, waar ze mij op de camping afzetten. Winkeltje aan gas station was jammer genoeg al dicht en tegen dat ik gedoucht en geïnstalleerd was op de camping en aankwam in de pub van Kintail Lodge Hotel was het al na 21u en bleek men hier geen maaltijden meer te serveren omdat de keuken dicht was . Ik zat daar dan met een mega hongergevoel en heb dan uit miserie twee pints, ne whisky, chips en nootjes genomen als avondeten (niet optimaal moet ik zeggen, dat voel je vooral de dag erna). Ik kon hier ook eindelijk terug contact leggen met de buitenwereld (daarvoor nergens gsm-signaal), via mobiel internet dat trager was dan edge (whatsapp berichten kwamen nog min of meer door), of via de wifi van Kintail Lodge Hotel. Zo kon ik dan afspreken met mijn maat die ondertussen ook in Schotland was aangekomen. De volgende ochtend was hij rond 11u in Shiel Bridge.
Dag 6: Shiel Bridge - paar kilometer achter Glomach Falls. Rustig dagje, vrij mooi weer. Voor vertrek hele hoop supplies gekocht in het winkeltje van de Gas station. Daar is egl alles wat je nodig hebt. Ook nieuw busje gas gekocht. Glomach Falls wel prachtige locatie. Begonnen aan de afdaling aan de falls (in de veronderstelling op de trail te zitten), maar het echte pad loopt inderdaad hoger (als je gps-track hebt, heb je dit wel snel door). Als je terug in de vallei komt, vlak achter de brug over de eerste rivier zagen we links in de verte langs de rivier een prachtig campeerplekje (mooi vlak met groen gras).
Dag 7: tot Bendronaig Bothy. Wilden eigenlijk proberen tot aan Craig te geraken (Gerry's hostel), maar dat zou 34 km geweest zijn en op het 'decision point' leek Bendronaig Bothy toch iets te aanlokkelijk en de grijze lucht in het noorden toch iets te dreigend om de bothy te laten liggen. Onderweg middagmaal genomen aan Maol-Bhuidhe bothy. Met beide bothies is helemaal niets mis mee. Bendronaig heeft zelfs een toilet (wel zelf water te gaan halen om door te spoelen ).
Dag 8: Bendronaig Bothy - buurt van Easan Dorcha. Op dit punt mag je kaart van het zuidelijk deel CWT opbergen en kaart van het noordelijk deel bovenhalen; toch bijzonder hoe de kleine dingen je geluk kunnen schenken op een trail
Wilden toen verblijven in Gerry's Hostel in Craig, maar maakten daar iets vreemd mee. Er toe gekomen was er niemand te bekennen en er hing een briefje op de deur met telefoonnr. Daarnaar gebeld om te vragen of er nog plaats was in het hostel. Hij zij van niet. We zaten eigenlijk helemaal door ons eten en hadden gehoopt om daar toch op z'n minst iets van eten te kunnen kopen. Dus vroegen we ook of hij niets verkocht en wanneer hij terug zou zijn. Eerst zij hij "pas om 19u vanavond", daarna "was het binnen 2 uur" en dan plots was het "binnen 5 minuten" en ineens hoorden wij de deur achter ons opengaan en kwam die gast daar tevoorschijn met een pak pasta en een blik saus. Die kerel was daar dus gewoon heel de tijd (nogal vreemd figuur). Zijn daar dan niet lang gebleven want werden een eerste keer aangevallen door midges. Later nog een verhaal van een Hollander gehoord die daar ook was aangekomen en hetzelfde briefje had zien hangen, en die was bij de buren gaan bellen en daar was hij aangevallen en gebeten door een hond. We zijn dan verder gegaan; eerst een stuk over de weg en dan een steil pad de berg op. Een 5-tal km verder hebben we dan langs een riviertje (allt doire bheithe) een schoon campeerplekje gevonden, maar enorm geattakeerd geworden door midges (water koken bv; nog voor het koken lagen er al 100-200 midges in).
Dag 9: tot Kinlochewe (wederom vroege stop). Blij om terug te kunnen bevoorraden: 2 winkeltjes; een hotel met pub-restaurant en nog een ander restaurant. Alles beschikbaar in de winkeltjes. Alle accommodatie was volzet; dus werd het de camping. Er is een dry-room die wel warm was, maar niet droog (wasje gedaan en 's morgens na 12u was het nog niet droog). Motregen van in de namiddag tot de volgende dag 's middags.
Dag 10: Kinlochewe tot Shenavall: nog eens een lange etappe (28.5 km). Thv Lochan Fade wat navigatieproblemen gehad; we waren nog een stukje de oever van het meer gevolgd (pad op kaart geeft nog voor aankomst aan oever meer al pad aan richting noordoosten) en dan pas in noordelijke richting gegaan. Het begon dan bovendien enorm hard te waaien en regenen en mistig. Dit was het enigste moment op heel de trail dat ik m'n kompas moest bovenhalen om strikt een noordoostelijke richting te volgen. Even later kwamen we dan automatisch in de juiste vallei dewelke lang en traag daalt tot aan Shenavall Bothy. De bothy zat vol met bikepackers die de WHT550 deden. Tent buiten moeten zetten.
Dag 11: Shenavall - Ullapool: terug goed weer. Aan A835 toegekomen proberen te liften, maar dat vlotte niet echt (30 min geprobeerd), de auto's reden te snel denk ik om goesting te hebben om te stoppen. Begonnen dan te wandelen langs de weg richting Inverlael Lodge om daar misschien op de parking gemakkelijker een lift te scoren, maar nog voor we er toe kwamen passeerde er een public bus richting Ullapool die gelukkig stopte en ons voor 2 pond meenam. In Ullapool via een andere toerist die op de bus zat naar een Airbnb gegaan waar gelukkig nog plaats was (bunk bed). Deed goed om nog eens binnen en droog te slapen. 's avonds fish&chips gaan eten en nr pub. 's morgens het rijkelijk buffet-ontbijt gedaan in Caledonian hotel (10 pond dacht ik, aanrader) en bevoorraad in Tesco.
Dag 12: Ullapool tot Knockdamph bothy. Vanuit Ullapool ander pad genomen dan op de kaart (want dat is een saaie brede gravelweg); kleiner padje over de heuvel en dan langs zuidelijke oever Loch Achall (ligt een padje). Pas achter Loch Achall aangepikt op de 4x4 weg. Bothy was leeg toen we er toekwamen en vrij proper met tafeltje enzo. 's avonds nog gezelschap gekregen van Hollander.
Dag 13: Ullapool tot Oykel Bridge. Is continu brede weg volgen, niet zo mooi. In Oykel Bridge hotel thee en cake gegeten (was niets anders te verkrijgen op dat moment). Toen beginnen liften, maar was niet evident, misschien om de tien minuten een auto. Na +-1.5 uur stopte iemand die tot in Inverness ging. Daar in hostel in centrum verbleven (tegenover McDonalds).
Dag 14: trein Inverness Dundee; verblijf in hostel
Dag 15: trein Dundee - airport Edinbrugh.

Zoals je ziet is het dus niet gelukt om aan de Cape te geraken, vooral vanwege mijn gemiste start. Omdat we dan toch 'achter' lagen op schema het rustig aan gedaan en ervan genoten en tot Oykel Bridge gegaan omdat daar nog een weg is vanwaar je terug kan liften. Het laatste stuk zal er nog wel eens van komen in de toekomst. Het weer was eigenlijk niet super. Typisch Schots waarschijnlijk, erg wisselvallig, maar toch ook een paar mooie dagen. Kvond het eigenlijk ook best goed te doen met de bevoorrading; gewoon goed de route bestuderen om te weten hoeveel eten je moet kopen als je ergens passeert, maar voor mij was het geen probleem om voor 4-5 dagen eten te dragen. Kzie dus niet echt het nut in van op voorhand pakketjes te gaan versturen. Verder heb ik weer veel bijgeleerd over mezelf, over planning, over overdaad, over m'n materiaal, …

Beste materiaal: schoenen Salomon X ultra GTX; dankzij deze icm gaiters bleven m'n voeten droog (al was het terrein niet supernat denk ik, omdat het de eerste twee weken van mei heel droog is geweest ginder).
Niet gebruikt: waterzak in m'n rugzak, in Schotland moet je egl maximum 1 liter water dragen (had een thermosfles bij), dat is daar zo overvloedig aanwezig…
Kwijtgespeeld onderweg: gaiters; wsl in een black-out moment ergens laten liggen

ahja en @puni: een paar keer uw nota's zien staan in de guestbooks van de bothy's, wel leuk