Now that’s what I call teamwork!
We kennen allemaal vast wel het SWAT (Special Weapons and Tactics) team
uit verschillende films en series. Het doel van deze speciaal opgeleide
politie-eenheden is het vinden en elimineren of arresteren van de
grotere bedreigingen voor de samenleving (seriemoordenaars en
terroristen om maar wat lieverdjes op te noemen). Vitaal bij zulke
ondernemingen zijn natuurlijk nuttige gadgets, dodelijke wapens en het
selecteren van een team dat nauw zal moeten samenwerken om een missie
te kunnen overleven.
“Team Red, Bang and Clear! Team Blue, Duck and Cover!”
In veel games is de Training Mode vaak een overbodige luxe, maar in
SWAT 4 is het toch soms behoorlijk nuttig eerst een trainingssessie te
doorlopen voor je aan het zware werk begint. Zo doe je wat
schietoefeningen (onder andere met all time CounterStrike-favoriet de
M4A1 Carbine) en leer je talloze gadgets, zoals peperspray en
lichtgranaten, doeltreffend gebruiken. Je zal echter al snel tot de
conclusie komen dat je team een onmisbare schakel vormt in het
vervolledigen van een missie en je zal dus ook vaak beroep moeten doen
op je teamgenoten, die eveneens over een breed gamma aan wapens en
gadgets beschikken. Voor je aan een missie begint, kan je zelf
selecteren welke wapens en andere foefjes je aan welke collega wil
meegeven. Je team (Team Gold) bestaat uit vier agenten en twee
subteams: Team Red en Team Blue. Door op Tab te drukken kan je deze
subteams afzonderlijk bevelen geven, wat soms handig kan zijn om een
verdachte van twee kanten te bestormen. Als je op Insert en Home drukt,
kan je door de ogen van je vier teamleden kijken en door op Caps Lock
te drukken kan je ze ook besturen om ze bijvoorbeeld een deur te laten
openen. Een bijzonder leuke functie is de PgUp-toets, waarmee je door
de ogen van je sluipschutter kijkt. Deze bekijkt het speelveld vanuit
een heel ander oogpunt en je kan hem ook gebruiken om de gevaarlijkste
verdachten te liquideren voordat je je team hiervoor in gevaar zou
brengen.
“Oh please 007, try and take this one back in one piece!”
Zoals ik eerder al zei, kan je in deze SWAT 4 ook gebruik maken van
talloze wapens en gadgets. Buiten het feit dat ze uitermate cool zijn,
hebben ze ook nog een groot nut in het vervolledigen van de missies. De
wapens en gadgets kunnen opgedeeld worden in verschillende categorieën.
Zo heb je de primary weapons (rifles en sub-machine guns), secondary
weapons (pistols), tactical equipment (granaten en peperspray) en mijn
persoonlijke favoriet: Breaching equipment, waarmee je gesloten deuren
kan openblazen. Door het opblazen van een slot met een C2-lading zal de
deur niet alleen openvliegen, maar zullen de vijanden binnenin ook
behoorlijk schrikken, wat jou dan weer de tijd geeft om tot actie over
te gaan.
Good cop, bad cop!
Een leuk aspect aan het spel is dat het je volledig de vrijheid geeft
in verband met hoe je handelt. Het spel zal bijvoorbeeld niet eindigen
als je een belangrijke getuige doodschiet, maar dit zal wel een
behoorlijke weerslag hebben op je score. Op het einde van elk level
krijg je een score op 100. Deze weerspiegelt hoe goed of slecht je het
in de missie hebt gedaan. Zo zal je een goede score hebben als je alle
gijzelaars in veiligheid brengt, de verdachten aanhoudt en je hele team
zonder kleerscheuren uit de 'crime scene' weet te halen. Natuurlijk
zullen niet alle verdachten zich zonder slag of stoot overgeven, maar
je zou toch schrikken als je ziet hoe snel het leeuwendeel van het
uitschot inbindt na het leegspuiten van een half flesje peperspray in
hun ogen.
“Got a clear view on the suspect!”
De laatste tijd werden we als gamers op het vlak van graphics
rotverwend met games als Half-Life 2 en Doom 3, maar deze SWAT 4 heeft
duidelijk niet als bedoeling op te boksen tegen deze grafische
FPS-kanonnen. Wat toch wel een leuke feature is, is dat de graphics van
deze game perfect aangepast zijn naargelang de sfeer van het level dat
je speelt. Het beste voorbeeld hiervan is ongetwijfeld het tweede
level, waarin je het huis van een psychopaat binnendringt die meisjes
maskert, verkracht en ze dan gruwelijk om het leven brengt. Als je op
de oprit aankomt, lijkt er niks aan ’t handje. Halloweenpompoentje bij
de voordeur, alles heel erg huisje-boompje-beestje. Ook het interieur
van het huis is warm en knus. Maar naarmate je de verdachte nadert,
wordt alles grimmiger, grauwer en ziekelijker. In het vierde level word
je dan weer overladen door een breed gamma aan fleurige discolichtjes,
afgewisseld door kale betonnen muren met bloedspatten. ’t Is maar wat
je voorkeur uitdraagt, zeg ik altijd.
“What’s that Torque? Come again?”
De sound samples van het spel zijn realistisch en de stemmen die door
je boxen vlammen mogen er best wezen. Zoals in elk politiegame
waarschijnlijk wel het geval is, besteden de personages ongeveer 95
procent van hun tijd aan luidkeels bevelen schreeuwen en verdachten
door middel van harde overredingskracht op de knieën dwingen. Dus als
je van luidkeels schreeuwende mannen houdt, is dit spel zeker wat voor
jou!
Al bij al is SWAT 4 geen hoogvlieger, maar toch een vermakelijk spel
vol met team-based action en zeker het proberen waard als je een fan
bent van het politiegebeuren of Tom Clancy en consorten.
