Paprika
De nieuwste film van Satoshi Kon (eerder al verantwoordelijk voor Perfect Blue, Millenium Actress & Tokyo Godfathers). De meeste van zijn films handelen over zintuiglijke waarneming, herinneringen en identiteit -Tokyo Godfathers was hier wel een uitzondering op- en hebben een eerder naar realisme neigende tekenstijl. Zo ook in deze "Paprika".
Het verhaal komt in het kort hierop neer: een groepje wetenschappers ontwikkelt een apparaat (de "DC Mini's") waardoor ze in staat zijn menselijke dromen binnen te dringen en er ook mee te interageren. Zo kunnen ze bijvoorbeeld oplossingen vinden voor bepaalde trauma's waar mensen mee worstelen.
Natuurlijk worden een paar van deze DC Mini's gestolen en misbruikt door een onbekende die zo controle kan voeren over de dromen van personen. Het loopt uit de hand als blijkt dat deze onbekende ook dromen kan manipuleren terwijl mensen wakker zijn...
Het verhaaltje is leuk en blijft spannend om te volgen, hoewel het niet echt uitblinkt in originaliteit. De visuele weergave van dit alles neemt hier echter de overhand en doet je soms met open mond naar het scherm kijken. Droomsequenties en realiteit lopen vloeiend in elkaar over en het is zwaar indrukwekkend wat er zich allemaal op je televisie afspeelt: je komt terecht in een wereld van lopende koelkasten, gigantische poppen en instrumentbespelende kikkers, allemaal weergegeven in de prachtigste kleuren die ik al in een anime gezien heb.
Ondanks de felle kleuren en de aanwezigheid van clowns, elfjes en speelgoedrobots is dit toch een redelijk duistere film met thrillerallures waarin geweld, manipulatie en een kleine hoeveelheid naakt niet geschuwd worden.
Ook de muziek, hoewel vaak subtiel aanwezig, levert een essentiële bijdrage aan de sfeer.
Het is geen easy-watching ervaring, er wordt een beetje inspanning van de kijker verwacht om zich mee te laten voeren in het verhaal, maar eenmaal je dat achter de rug hebt is dit echt wel een redelijke topper.
Het enige wat ik iets minder vond is de speelduur: na ongeveer 85 minuten zit het er op, wat ik toch wel een kleine 20 minuutjes te weinig vond. Maar kom, GITS duurde ook maar 82 minuten...
Trailer:
http://www.sonyclassics.com/paprika/