Archief - Zelfmoordpoging, wat nu?

Hoj Iedereen,

Vorige week kreeg ik het nieuws dat iemand van onze (hechte) vriendengroep heeft geprobeerd een einde aan haar leven te maken. Dit kwam onverwacht aangezien het de laatste maanden/jaren veel beter met haar ging en ze toonde ook geen enkele vorm van neerslachtigheid of iets dergelijks.

Gewoon om de situatie voor jullie wat te schetsen: ze heeft een erg slechte jeugd achter de rug maar daar is ze nu door (21j). Ook zit het fenomeen zelfmoord in haar familie, moeder en tante hebben zelfmoord gepleegd en een andere tante en zus hebben ook reeds een poging ondernomen. Verder woont ze nu thuis bij haar vader (zus is alleen gaan wonen) maar die vader is depressief dus ook geen ideale omgeving.

Nu weten ik en mijn vriendengroep niet echt wat te doen...los van het feit wat onze mening over zelfmoord is willen wij er wel voor haar kunnen zijn, maar hoe gedraag je je het best...Ze heeft geen goede thuis of familie waar ze met kan praten. De persoon waar ze nog het dichtst bijstond speelt deels mee een rol in haar zelfmoord dus dat is ook geen oplossing en ze staat niet open voor professionele hulp.

Iedereen vreest dat als er niets ondernomen wordt, poging twee niet lang op zich zal laten wachten. Hoe pakken we dit aan, en kunnen we ze niet op een of andere manier verplichte psychologische hulp laten nemen? Waar kunnen wij terecht met onze vragen en wat doen we als er terug een poging zit aan te komen. Ik ben een complete leek op het vlak van zelfmoord en weet dus eigenlijk enkel wat er mij de laatste week is verteld geweest...

Het is hier niet de bedoeling dat jullie allemaal jullie mening over zelfmoord gaan uitsmeren en ook niet de bedoeling dat mensen die er eigenlijk niets van weten komen zeggen wat ze "denken" dat het beste is. Ik apprecieer jullie hulp wel maar ik wil liefst mensen aanspreken die iets beter mee zijn in het onderwerp. Je mag mij ook steeds pm'en om het privé te houden...

Hier kan je via "iemand helpen" al veel informatie opdoen. Daarbij kan je ook altijd gratis bellen.

Bij een vriend van mij hebben ze enkele jaren geleden vastgesteld dat hij suicidaal was en ze hebben hem laten opnemen in een gemeenschapsinstelling.

Hij heeft eerst een tijdje op de open afdeling gezeten, waar hij effectief een zelfmoordpoging heeft ondernomen en daarna is hij naar de gesloten afdeling geplaatst.

Hij heeft daar een dik jaar gezeten en is dan definitief naar huis mogen komen.

Wees er ten allen tijde voor haar.
Probeer het zelfmoord-woord of iets in die aard te vermijden.
Maak veel plezier met haar, jij niet alleen maar gans de vriendengroep. Zodat ze haar gedachten kan verzetten.
Laat haar eens bellen naar de zelfmoordhulplijn, blijf bij haar desnoods, je weet nooit hoe zo'n gesprek verloopt en je kan haar dan altijd bijstaan (knuffel,...)
Hou die persoon uit haar buurt die haar mee geholpen heeft met haar zelfmoordpoging.
Laat haar naar een dokter/psycholoog gaan voor hulp?
Laat haar desnoods om de paar dagen bij iemand uit de vriendengroep of haar zus logeren als haar pa depressief is want dit is ook geen goede situatie voor haar.

Ze moet hulp aanvaarden want als ze dit weigert dan is het spijtig genoeg een vogel voor de kat, dan is het maar een kwestie van tijd voor ze het nog eens probeert en het mss wel lukt.

Mag ik vragen op welke manier ze geprobeerd heeft om haar leven te beëindigen? Want meestal is dit een kreet naar hulp!
PM me maar indien je het liever niet publiek maakt.

Hondengans zei:

Hier kan je via "iemand helpen" al veel informatie opdoen. Daarbij kan je ook altijd gratis bellen.

Klik om te vergroten...

Thnx, had daar al eens gaan kijken maar heb het gevoel dat de info die daar staat weergegeven niet van toepassing is op dit geval...Luisteren en praten is uiteraard wat we doen, maar het is vrij duidelijk dat deze persoon professionele hulp nodig heeft. het is duidelijk geworden dat het voor haar is het allemaal maar een spelletje is en is het leven niets waard...gewoon aftellen naar de volgende poging eigenlijk...

TheNarrator23 zei:

Bij een vriend van mij hebben ze enkele jaren geleden vastgesteld dat hij suicidaal was en ze hebben hem laten opnemen in een gemeenschapsinstelling.

Hij heeft eerst een tijdje op de open afdeling gezeten, waar hij effectief een zelfmoordpoging heeft ondernomen en daarna is hij naar de gesloten afdeling geplaatst.

Hij heeft daar een dik jaar gezeten en is dan definitief naar huis mogen komen.

Klik om te vergroten...

Enig idee hoe je iemand in zo'n instelling kan krijgen. Want als ik me niet vergis kan dat alleen als de persoon in kwestie dit vrijwillig doet...We kunnen altijd eens proberen maar gezien haar gedachtengang (zie reactie quote hierboven) betwijfel ik of ze zelf hulp wilt...

Hondengans zei:

Hier kan je via "iemand helpen" al veel informatie opdoen. Daarbij kan je ook altijd gratis bellen.

Klik om te vergroten...

R!|)|)L3R zei:

Wees er ten allen tijde voor haar.
Probeer het zelfmoord-woord of iets in die aard te vermijden.
Maak veel plezier met haar, jij niet alleen maar gans de vriendengroep. Zodat ze haar gedachten kan verzetten.
Laat haar eens bellen naar de zelfmoordhulplijn, blijf bij haar desnoods, je weet nooit hoe zo'n gesprek verloopt en je kan haar dan altijd bijstaan (knuffel,...)
Hou die persoon uit haar buurt die haar mee geholpen heeft met haar zelfmoordpoging.
Laat haar naar een dokter/psycholoog gaan voor hulp?
Laat haar desnoods om de paar dagen bij iemand uit de vriendengroep of haar zus logeren als haar pa depressief is want dit is ook geen goede situatie voor haar.

Ze moet hulp aanvaarden want als ze dit weigert dan is het spijtig genoeg een vogel voor de kat, dan is het maar een kwestie van tijd voor ze het nog eens probeert en het mss wel lukt.

Mag ik vragen op welke manier ze geprobeerd heeft om haar leven te beëindigen? Want meestal is dit een kreet naar hulp!
PM me maar indien je het liever niet publiek maakt.

Klik om te vergroten...

ik stuur je een pm

alvast bedankt aan iedereen die reageert!!!

johnbeton10 zei:

Enig idee hoe je iemand in zo'n instelling kan krijgen. Want als ik me niet vergis kan dat alleen als de persoon in kwestie dit vrijwillig doet...We kunnen altijd eens proberen maar gezien haar gedachtengang (zie reactie quote hierboven) betwijfel ik of ze zelf hulp wilt...

Klik om te vergroten...

Ik weet niet hoe ze het gedaan hebben, maar zijn moeder heeft mij verteld dat ze hem onder dwang hebben laten opnemen. Ik vermoed dat ze dat via een psychiater hebben gedaan (ik weet er niet alles van, het is nu niet echt het gespreksonderwerp als ik hen zie).

Als iemand vaststelt dat ze een gevaar voor zichzelf is, kan ze volgens mij opgenomen worden. Maar zoals hierboven al vermeld, het moet van 2 kanten komen. Je kan helpen wat je wil, maar als zij alle hulp weigert heeft het geen zin. Dit was het geval bij mijn vriend.

Hij weigerde in die instelling alle hulp, en werkte in de groepsessies enkel tegen. Daarna is die poging gebeurd, en gelukkig heeft hij zich daarna herpakt want anders zou hij er nu niet meer zijn.

Het is zo ongelofelijk dat er geen gemakkelijke manier is om zo iemand te laten opnemen...oké verstaanbaar omdat hulp dan toch niet zou baten waarschijnlijk maar toch...niemand bij ons heeft nu gemoedsrust.

heb reeds wat mails gestuurd naar mensen in het psychiatrie-wereldje die ik via via ken en een afspraak gemaakt met de instelling hier vlakbij om eens gewoon te horen wat de mogelijkheden zijn...zo'n situatie is zo delicaat dat ik perfect wil weten waar ik aan toe ben...

johnbeton: Bel zelf eens naar de zelfmoordlijn. Op dit forum gaat je wel "raad" krijgen en deze is zeker goed bedoeld maar dit is niet de plaats om over zo een onderwerp raad te vragen. De mensen op dit forum hebben hier geen ervaring mee en benaderen het vanuit een rationeel standpunt terwijl het bij zelfmoord meestal veel dieper zit.

Het is natuurlijk belangrijk dat jouw vriendin geholpen wordt, maar het is ook belangrijk dat jij er op de juiste manier mee omgaat. Daarom bel naar die lijn en vraag raad aan die mensen. Je gaat daat meer en betere hulp krijgen zowel voor jou als voor haar.

DesorteD zei:

johnbeton: Bel zelf eens naar de zelfmoordlijn. Op dit forum gaat je wel "raad" krijgen en deze is zeker goed bedoeld maar dit is niet de plaats om over zo een onderwerp raad te vragen. De mensen op dit forum hebben hier geen ervaring mee en benaderen het vanuit een rationeel standpunt terwijl het bij zelfmoord meestal veel dieper zit.

Het is natuurlijk belangrijk dat jouw vriendin geholpen wordt, maar het is ook belangrijk dat jij er op de juiste manier mee omgaat. Daarom bel naar die lijn en vraag raad aan die mensen. Je gaat daat meer en betere hulp krijgen zowel voor jou als voor haar.

Klik om te vergroten...

Weet ik wel, en doe ik ook zeker hoor maar het hier vragen kan zeker ook geen kwaad...er zijn altijd wel mensen die al eens in mijn schoenen hebben gestaan. En om eerlijk te zijn is dat hele bel-gebeuren niets voor mij, als ik iets typ kan ik nadenken over wat ik zeg en aan de telefoon ga ik brabbelen omdat de situatie redelijk ingewikkeld is. maar wat moet dat moet...ik neem zonder twijfel vandaag nog contact met hen op

R!|)|)L3R zei:

Probeer het zelfmoord-woord of iets in die aard te vermijden.
Maak veel plezier met haar, jij niet alleen maar gans de vriendengroep. Zodat ze haar gedachten kan verzetten.

Klik om te vergroten...

Let op hiermee, het is heel gemakkelijk om in een groep lachende vrienden mee te lachen alsof er niets aan de hand is, maar vanbinnen wordt het alleen maar duidelijker dat je een rol speelt en eigenlijk niet past in zo'n toffe groep. Dit is toch mijn ervaring. Zet mij in een groep en ik maak mopjes en lach alsof het niets is, en nadien voel ik mij er slecht over en zie ik in dat ik eigenlijk niet pas in zo'n sociaal patroon. Het stomme is dat je dat ziet als een ideaalbeeld en u daarop fixeert.
Terwijl voor mij eigenlijk een natuurwandeling met wat kalme mensen en serieuze gesprekken veel beter is om mijn zelfzekerheid in een sociale omgeving te verbeteren. Na een half jaar om de twee dagen in te storten ben ik alle grote sociale dingen (BBQ's, feestjes, trouwfeesten, muurklimmen) beginnen annuleren en meer kleine dingen beginnen doen. Dat heeft er mij wel wat doorgehaald.
Soit, misschien een beetje te veel informatie, maar ik wil maar zeggen dat het gemakkelijk is een rol te spelen die je eigenlijk dieper en dieper duwt. Gezien in dit geval niemand het incident verwachtte wou ik dit toch even meegeven.

johnbeton10 zei:

Weet ik wel, en doe ik ook zeker hoor maar het hier vragen kan zeker ook geen kwaad...er zijn altijd wel mensen die al eens in mijn schoenen hebben gestaan. En om eerlijk te zijn is dat hele bel-gebeuren niets voor mij, als ik iets typ kan ik nadenken over wat ik zeg en aan de telefoon ga ik brabbelen omdat de situatie redelijk ingewikkeld is. maar wat moet dat moet...ik neem zonder twijfel vandaag nog contact met hen op

Klik om te vergroten...

Voor uw problemen hebt ge professionele hulp nodig. Niet het advies van een paar snotapen op een forum (no offence ...).

Die mensen aan de telefoon zijn getraind om over zo een zaken te praten.

Vigitto zei:

Let op hiermee, het is heel gemakkelijk om in een groep lachende vrienden mee te lachen alsof er niets aan de hand is, maar vanbinnen wordt het alleen maar duidelijker dat je een rol speelt en eigenlijk niet past in zo'n toffe groep. Dit is toch mijn ervaring. Zet mij in een groep en ik maak mopjes en lach alsof het niets is, en nadien voel ik mij er slecht over en zie ik in dat ik eigenlijk niet pas in zo'n sociaal patroon. Het stomme is dat je dat ziet als een ideaalbeeld en u daarop fixeert.
Terwijl voor mij eigenlijk een natuurwandeling met wat kalme mensen en serieuze gesprekken veel beter is om mijn zelfzekerheid in een sociale omgeving te verbeteren. Na een half jaar om de twee dagen in te storten ben ik alle grote sociale dingen (BBQ's, feestjes, trouwfeesten, muurklimmen) beginnen annuleren en meer kleine dingen beginnen doen. Dat heeft er mij wel wat doorgehaald.
Soit, misschien een beetje te veel informatie, maar ik wil maar zeggen dat het gemakkelijk is een rol te spelen die je eigenlijk dieper en dieper duwt. Gezien in dit geval niemand het incident verwachtte wou ik dit toch even meegeven.

Klik om te vergroten...

is inderdaad zeker iets waar wij ook rekening met houden. En niet alleen wat jij zegt maar wij gaan er ook niet elk moment van de dag voor haar kunnen zijn de rest van ons leven dus dit is misschien een oplossing voor een maand maar daarna haken toch de eerste mensen al af en op termijn iedereen...

Het zijn inderdaad die dingen die wij ons afvragen...doen alsof er niets is gebeurd is volgens mij sowieso niet goed, maar er dagelijks het gespreksonderwerp van maken kan ook niet goed zijn...er moet een soort van middenweg zijn maar zoals ik zei, aangezien het zo'n delicaat onderwerp is gaan we niet gewoon gokken of proberen...

DesorteD zei:

Voor uw problemen hebt ge professionele hulp nodig. Niet het advies van een paar snotapen op een forum (no offence ...).

Die mensen aan de telefoon zijn getraind om over zo een zaken te praten.

Klik om te vergroten...

dank u voor u inbreng, u mag beschikken...
ik ben zelf oud en wijs genoeg om te weten wat ik al dan niet kan/moet doen, en ik voel mij op mijn gemak door hier eerst eens te komen horen. Ik ben uiteraard ook professionele hulp aan het raadplegen...maar het kan geen kwaad dat ik terwijl hier ook eens ten rade kom.

Oa bovenstaande reacties hebben zeker al geen kwaad gedaan.
Als u verder niets nuttigs te vertellen hebt raadt ik u aan uw energie in een andere thread te steken.

Wat ik wil zeggen is dat zo een zaken enorm delicaat kunnen zijn en dat het daarom heel delicaat kan zijn om te veralgemenen. Wat in een geval werkte zal waarschijnlijk niet bij jou werken of omgekeerd.

Ik vind het gewoon gevaarlijk als mensen hier bepaalde adviezen beginnen geven ...

Ik beschik

Je kan een persoon gedwongen laten opnemen, als die een gevaar voor zichzelf is of voor zijn omgeving. Het kan dus wel, maar het is niet gemakkelijk. Logisch ook, anders laten mensen irritante familieleden constant opnemen Zie bijvoorbeeld hier.

Wat is er gebeurd vlak na haar zelfmoordpoging? Waarom is ze toen niet in een ziekenhuis geweest (of wel?). Normaal als je iemand binnenbrengt die een zelfmoordpoging heeft ondernomen, laten ze die sowieso een paar dagen blijven ter observatie en eventueel kan dan gekeken worden voor verdere begeleiding.

DesorteD zei:

Wat ik wil zeggen is dat zo een zaken enorm delicaat kunnen zijn en dat het daarom heel delicaat kan zijn om te veralgemenen. Wat in een geval werkte zal waarschijnlijk niet bij jou werken of omgekeerd.

Ik vind het gewoon gevaarlijk als mensen hier bepaalde adviezen beginnen geven ...

Klik om te vergroten...

Ik zal nooit blindelings mensen hun advies opvolgen. En ik begrijp u bezorgdheid waarvoor dank maar deze is niet nodig...Ik heb twee geweldige ouders die ook op de hoogte zijn van heel het gebeuren en waar ik altijd eerst met bespreek wat al dan niet een goed idee is, verder ben ik zoals reeds hierboven gezegd ook aan het corresponderen met professionelen.

excuses voor de reactie hierboven...klinkt feller dan ze bedoelt was

Misschien ook eens kijken hoe "ernstig" de poging was ?
een zelfmoordpoging kan soms meer een hulpkreet zijn van "help, ik kan het alleen niet meer aan" dan dat het een effectieve poging is om uit het leven te stappen.

Klassiek voorbeeld is bv een overdosis medicatie nemen, zonder meteen genoeg of de juiste medicatie te nemen.

Als je in de 1ste situatie zit (ik hoop dat voor jou), dan is het een kwestie van de juiste hulp te vinden.
In de 2de situatie is het eerder een kwestie van "wanneer gebeurt het"

glashelder zei:

Wat is er gebeurd vlak na haar zelfmoordpoging? Waarom is ze toen niet in een ziekenhuis geweest (of wel?). Normaal als je iemand binnenbrengt die een zelfmoordpoging heeft ondernomen, laten ze die sowieso een paar dagen blijven ter observatie en eventueel kan dan gekeken worden voor verdere begeleiding.

Klik om te vergroten...

Ze is toen overgebracht naar het zeiekenhuis waar ze na controle alweer mocht beschikken. Politie is geweest heeft van alles verklaringen opgenomen enz. Maar gezien het fenomeen zelfmoord zo vaak voorgekomen is in haar familie kent ze de procedure. Bij het tonen van spijt na zo'n poging wordt je niet verplicht tot verdere opname (op 1 bezoek bij een psycholoog na). Dusjah ze faked het spijt-gevoel en mag naar huis...

over die verplichte opname kom ik later vandaag meer te weten (zal voor de volledigheid ook wel laten weten hier wat ik daaromtrend ben teweten gekomen)

Afaik kunnen enkel een arts of de burgemeester iemand gedwongen laten interneren.
Als ze zelf geen professionele hulp wilt zoeken is het denk ik het beste van het gedwongen te laten doen, psychologische problemen zijn heel delicaat en vragen expertise en opvolging om ze op te lossen.