GMotha zei:
"Zelfmoord is OK" is uiteraard wel de boodschap die we de wereld moeten insturen.
YouTube - rausch - suicide is allright
Ik ben zelf een doemdenker en ik heb zelf al regelmatig op het punt gestaan van. Voor mij persoonlijk is erover praten niet altijd de goeie oplossing. Ik kan alles wel 1000x keer vertellen aan iemand en die andere kan mij evenveel keer ter goeder trouw antwoorden. Omarmen met veel liefde en oneindig veel praten erover kan soms meer kwaad doen dan goed want dan hoef je geen verantwoordelijk meer op te nemen.
Soms is het niet goed om er té diep in op te gaan en om niet té veel meningen te horen, want uiteindelijk moet je het allemaal zelf doen en jij moet akkoord gaan met de manier waarop.
Als ik mij slecht voel ga ik bv naar vrienden die mijn doemdenken weglachen zodat ik geconfronteerd wordt mezelf. Dat helpt meer dan iemand die poeslief met me is en me verteld hoe hard ze me gaan missen als ik mezelf van kant maak, enz... Die dingen zie je niet op dat moment, je bent ofwel met jezelf bezig of teveel met een ander, waardoor je jezelf of een ander wegcijfert. Ik heb ook eens een tijdje fel beziggeweest met te luisteren naar iemand anders zijn problemen. Onbewust deed ik dat om mijn eigen problemen niet onder ogen te moeten zien. Idd, die scene uit Fightclub is dus niet zo vergezocht.
Maar... als je dan alleen thuiskomt en er geen invloed meer is van anderen, is het belangrijk om de "triggers" te herkennen die je aanzetten tot zelfbeklag en spiraaldenken. Die triggers kunnen gaan van een simpel woord tot een liedje dat je hoort op de radio, tot iets dat je zelf uitvind als het moet.
Je moet een systeem vinden waardoor je die triggers negeert en daar kan een psycholoog je mee helpen, maar dat is ook ver alles. (ik heb er drie gehad)
Uw kot uitkomen is nog altijd het beste maar dat is makkelijker gezegd dan gedaan want als je je depressief voelt, geraak je al moeilijk uit je bed en het is daar waar het doemdenken begint. Het is een straatje zonder einde, het ene houdt het andere tegen.
Als je dan al eens weggeraakt dan vraag je je na 5 min al af wat je daar komt doen. Hell, ik ben ooit zo down geweest dat ik natbezweet wakker werd uit een nachtmerrie en dat ik onmiddelijk terug wou keren naar die nachtmerrie, liever dat dan wakker te worden in deze wereld. En ze zeggen wel eens... haal de goeie momenten naar boven... Wel... dat had een omgekeerd effect op mij want ik vroeg mij af of die momenten wel echt waren, ik stelde alles in vraag en op die manier werden de goeie momenten ook triggers.
Ma momenteel gaat het wel goed
so be it 