Dit ken ik...
Feestjes, de hel. Kijk, ik ben altijd al tegen mijn goesting naar die stomme feestjes gegaan. Lawaai, zatte nonkel Jos, dat verschrikkelijke eten, elke keer weer diezelfde stomme muziek (het zwaai eens met uw zakdoek of servet-lied), de clichéuitdrukkingen en de nietszeggende gesprekken , ...
Het lawaai is meestal hetgene waar ik het meeste last van heb. Als er iets of wat lawaai is, dan heb ik echt moeite om mijn gesprekspartner te verstaan en zit ik maar op goed geluk wat te knikken (wat nogal eens voor awkward situaties kan leiden). Dit is de reden waarom ik altijd zo tegen mijn goesting naar feestjes, fuiven, dancings, ... gegaan ben in mijn leven. Dat schreeuwen in mekaars oren met die alcoholadem ... brrrr the horror. En ik zit daar dan maar wat op te knikken. Geen idee wat die allemaal aan het zeggen is
En dan dan dansen... Ik ben ook zo iemand: nogal stijf, weinig gevoel voor ritme, mij constant bewust van mijn eigen bewegingen ... En dan probeert ge duidelijk te maken dat ge dat niet graag doet, en meestal in het begin van de avond luisteren ze daar naar, maar eens als ze bezopen zijn, zijn ze daar om u te halen: 'allee jong ,doet toch mee. Nee? Wat zijt gij voor ne rare'.
Ik heb er ook al ooit ambras voor gehad in mijn leven.Ik verstop mij dan soms op de WC (werkt ook maar tot op zekere hoogte: ge kunt namelijk geen 2 uur u wegstoppen).
LAAT MENSEN GERUST als ge weet dat ze dat niet graag doen. Altijd dat mensen verplichten van iets tegen hun zin te doen! Als ik weet dat iemand dit of dat niet graag doet, dan zou het zelfs nog nooit in mij opkomen om die persoon dat dan te laten doen. "Ah, gij danst niet graag? Wacht, ik zal het meest slechte moment straks afwachten en u dan verplichten in front of 50 man om te dansen! En als ge dan tegenspartelt, zeg ik voor 50 man dat ge een saaie zijt. Dat zal u leren !"
Mensen zitten toch raar ineen hoor.
Ik trouw ook niet (voor verschillende redenen

het feest is er één van), maar moest ik trouwen, dan zou ik voor de mensen die dat NIET graag doen, een apart zaaltje, of een hoekje buiten of zoiets voorzien met heeeele rustige muziek (soundtrack van Alien comes to mind) voorzien, en zou ik daarbij gaan zitten.
Feestjes, neen bedankt








Tl;dr:
ik dans ook niet graag. En sorry voor mijn gezaag.
EDIT: terwijl ik mijn eigen post nalees, komen er allerlei flashbacks terug (Vietnam-style). Onlangs nog meegemaakt: een dansfeest van iemand die ik ken... al met dikke tegengoesting daar naartoe gegaan. En natuurlijk de malchance dat ik langs de box stond. Schreeuw schreeuw, knik knik. Op een bepaald moment heb ik foert gezegd en ben ik heel alleen in het café daarlangs gaan zitten. Wat aan een tafelke gaan zitten, patience spelen op de gsm. En dan maar proberen de tijd te doden tot de rest van de kliek wil doorgaan. Bah, hele weekends heb ik vroeger zo moeten doorbrengen. Altijd maar dat schikken naar anderen...