Archief - Verwaterd uitgaansleven en ouder worden...

Hallo allemaal.

Neen, dit wordt geen klaagtopic, allerminst , maar wel eens een polsing naar wat er bij de anderen leeft die met dat fenomeen te maken krijgen. Dit is ook een draad waar ik eerder 20+ers dan tieners verwacht te horen vertellen over hun ervaringen, aangezien tieners slechts uiterst zelden op lange termijn daarmee te maken hebben.

Even ter informatie: ikzelf ben 24, en ga nu en dan nog uit, maar veel minder dan vroeger... en dat valt me tegen.

Hier gaan we:

Het is een bekend fenomeen: je bent 22, 23, 24 (of ouder, of misschien iets jonger) , je hebt heel wat zalige jaren van uitgaan en amusement achter de rug. En ineens begint dat dood te bloeden. Is het gebrekkige interesse of een verandering van interesse? Nee, absoluut niet. Maar oude vriendengroepen vallen uit mekaar ... de ene verkeert vast en komt niet meer buiten, de andere is ook van de aardbol verdwenen, enzovoort. Je hebt wel voldoende kennissen maar uiteraard ga je sowieso het liefst uit met de mensen waarmee je zoveel goede ervaringen hebt. Het ergerlijke is dat er weinig tot niets aan te doen valt: je wordt ouder en het wordt er allemaal niet beter op, dat "makkelijk uitgaan" in groep zoals dat ging toen je 18 was.

Ook als je dan nog eens uitgaat voel je je, doordat het zo geminderd is én doordat je al lang met frustraties zit over de, niet meer 'in vorm'. Dat is soms toch mijn ervaring.

Niet dat ik er depressief van ben, maar als ik eerlijk ben voor mezelf en praat over al die fuiven en belevenissen van "vroeger", dan word ik zo nostalgisch en komt er ergernis boven, ergernis omdat het nu niet meer zo leuk is en een brandend verlangen om terug te keren in de tijd.

Ik kan het allemaal wel plaatsen. Ik ben heel dankbaar voor de fantastische tijden die ik heb beleefd, maar dat maakt het tegelijk heel moeilijk om te aanvaarden dat dat min of meer gedaan is. ad:

Ik zou graag eens wat andere verhalen/meningen hierover horen. Dus, laat jullie gaan!

A.u.b. wel geen korte simplistische reacties à la "tsja, dat is 't leven" ... of "uitgaan is niet het enige in het leven hoor"

Yo, kheb dus krak hetzelfde voor. Al de mensen waar ik vroeger mee wegging die hebben ondertussen al een vrouw sommige ook een kind. En die zijn begod al 22-23. Die wonen ook al allemaal alleen en soms gaan die wel weg maja de sfeer is dan alles behalve de wilde jaren. Nuja kdenk ergens wel dat ik toch moet afkomen met de reactie "tsja, das is 't leven"

En als ik dan al wegga en ik kijk naar de 17-18 jarigen erger ik mij zot. Maar aan den ene kant wassek zelf ook zo.

DJ Kriminal zei:

Yo, kheb dus krak hetzelfde voor. Al de mensen waar ik vroeger mee wegging die hebben ondertussen al een vrouw sommige ook een kind. En die zijn begod al 22-23. Die wonen ook al allemaal alleen en soms gaan die wel weg maja de sfeer is dan alles behalve de wilde jaren. Nuja kdenk ergens wel dat ik toch moet afkomen met de reactie "tsja, das is 't leven"

En als ik dan al wegga en ik kijk naar de 17-18 jarigen erger ik mij zot. Maar aan den ene kant wassek zelf ook zo.

Klik om te vergroten...

Ik begrijp u helemaal ... kerel

het is omdat ik weet dat heel wat mensen ermee zitten en het ondanks dat niet zoveel op fora besproken wordt dat ik deze thread gelanceerd heb.

Maar zoals ik al zei gaat het verder bij mij dan de treurige vaststelling dat het prachtige uitgaansleven om zeep is. Het is het terugdenken aan al die zalige momenten dat de vertering nog moeilijker maakt. En dan beseffen dat het met de jaren die komen alleen nog maar zal minderen.

't Is in feite een soort angst (al is dat nogal een zwaar woord) om ouder te worden.

fireflymr zei:

Als uw leven enkel 'uitgaan' is is dat wel best zielig.

Klik om te vergroten...

Neen, zijn leven draait enkel om geld verdienen, uren kloppen en savonds onmiddellijk in uw bed kruipen zonder es af te spreken. In het weekend zit em de hele dag achter den tv en gaat hij om 20u savonds slapen zodat hij maandag zéker fris terug kan gaan werken. :doh::doh:

Ik kom net van het uitgaansleven, ben er 21 en ik heb ook al geruime tijd het gevoel dat ik het nu wel allemaal gezien en meegemaakt heb.

Door tijdgebrek ga ik de laatste tijd veel minder weg. Als ik wil weggaan moet ik meteen al naar een stad als Gent gaan en aangezien ik één van de enige ben in mijn vriendenkring met een auto moet ik meestal rijden en daar zie ik ook tegenop, zeker als je tijdens de week elke dag 100 km's doet . Ik heb nu werk en het wilde leven in de fuifzaal of in de overpoort ligt achter mij. Gewoon iets gaan drinken kan me wel nog boeien

Nu kom ik van een lokaal fuifje, ben er welgeteld 25 minuten gebleven, leek wel een kindercréche. 13-jarigen die wat onnozel staan te doen .

Precies een DJ probleem..

edit
om toch maar een iets nuttigere bijdrage te doen:
Mocht je meer gaan uitgaan terug ga je je waarschijnlijk toch ergeren aan de "jongere versies" van jou. Waarom niet wat meer moeite doen om die oude vrienden te contacteren en gewoon een avond per week iets samen gaan eten of rustigs gaan drinken als hun dat meer ligt?

fireflymr zei:

Als uw leven enkel 'uitgaan' is is dat wel best zielig.

Klik om te vergroten...

Mijn eerste én laatste reactie op zulke one-liners :

Uitgaan is lang niet het enige in het leven, maar voor sommige mensen is dat belangrijk, voor de ene al wat meer dan voor de andere. Het gaat hier over dat uitgaan zelf en uitsluitend over dat uitgaan... en niet over wat nu het belangrijkst zou zijn in het leven.

Zulke antwoorden geven is trouwens "best zielig" dank u wel.

Nu ben ik nooit echt van het uitgaanstype geweest, maar ik heb daar een aantal jaren terug ook serieus plezier aan beleefd. Dan schuimden we met onze vriendenkring elk weekend alle fuiven af en gingen nu en dan eens naar een discotheek.
Ondertussen ben ik de 30 gepasseerd, ben ik getrouwd en wonen we in ons huis. Op stap gaan zegt me totaal niets meer. Veel van mn vrienden van vroeger die nu nog vrijgezel zijn zitten nog altijd in het ritme van elk weekend op stap gaan, zuipen enz en zullen mij waarschijnlijk een saaie piet vinden dat ik niet meer mee ga.
Ik ben al blij dat ik eens een avond of 2 per week samen iets met mijn vrouw kan doen.
Ik sta nog altijd open voor uitgaan, maar onder uitgaan versta ik dan eens lekker uit gaan eten, filmpje, een rustig cafe waar je wat kan praten,...
Naarmate je ouder wordt veranderen je interesse's gewoon, en maar goed ook

Zibro zei:

Nu ben ik nooit echt van het uitgaanstype geweest, maar ik heb daar een aantal jaren terug ook serieus plezier aan beleefd. Dan schuimden we met onze vriendenkring elk weekend alle fuiven af en gingen nu en dan eens naar een discotheek.
Ondertussen ben ik de 30 gepasseerd, ben ik getrouwd en wonen we in ons huis. Op stap gaan zegt me totaal niets meer. Veel van mn vrienden van vroeger die nu nog vrijgezel zijn zitten nog altijd in het ritme van elk weekend op stap gaan, zuipen enz en zullen mij waarschijnlijk een saaie piet vinden dat ik niet meer mee ga.
Ik ben al blij dat ik eens een avond of 2 per week samen iets met mijn vrouw kan doen.
Ik sta nog altijd open voor uitgaan, maar onder uitgaan versta ik dan eens lekker uit gaan eten, filmpje, een rustig cafe waar je wat kan praten,...
Naarmate je ouder wordt veranderen je interesse's gewoon, en maar goed ook

Klik om te vergroten...

Bedankt voor de leuke post. Ja, als je de 30 gepasseerd bent is dat NOG anders natuurlijk. Dan slinkt het groepje mensen waarmee je kan uitgaan nog veel meer dan maar een midden-twintiger zoals ik. Tegen die tijd is het ook makkelijker om daarmee om te gaan, denk ik zo ... Dan zit je ook al echt in een vast leefpatroon i.p.v. de overgangsfase in je 20er jaren.

Maak ik nu ook mee. Enkel discotheken die echt specifiek mijn genre draaien kunnen me nog boeien, bij al de rest erger me ik aan het volk dat er komt of zit de fut er niet meer in. Bij mijn vriendin net hetzelfde. Hebben nu een andere uitgaansvorm ontdekt die 10x leuker en wilder is, dus eigenlijk kan het me ni veel schelen

Zibro zei:

Ik sta nog altijd open voor uitgaan, maar onder uitgaan versta ik dan eens lekker uit gaan eten, filmpje, een rustig cafe waar je wat kan praten,...
Naarmate je ouder wordt veranderen je interesse's gewoon, en maar goed ook

Klik om te vergroten...

het heeft nog nooit meer moeten zijn voor mij. alle fuiven die ik ooit deed was ik het meteen beu door het volk dat er rondliep en het feit dat het totaal ongezellig is. er zijn genoeg manieren om fun te maken waarvoor je niet moet gaan naar een plaats waar 15-16 jarigen zich goed voelen omdat ze mogen van de mama

Goh, over dat punt "zich ergeren aan de kleine kindjes die onnozel staan te doen" ...

Vrijwel iedereen is kinderachtig op z'n 15-16-17 ... Toen je zelf zo deed op fuiven waren de mensen die TOEN onze leeftijd nu hadden ook tolerant daarmee, dus nu is het onze toer om daar niet teveel op te letten .

Maar ja, uiteraard zijn er grenzen... op de ene uitgaansgelegenheid is het (jonge) volk er al wat erger aan toe dan op de andere.

goh , ik ben 23 en bij mij is het uitgaansleven ook drastisch aant minderen.
Ik ben vanaf mijn 16 beginnen uitgaan ( vroeger mocht ni van thuis )
wanneer het weekend aanbrak , vrijdags en zaterdags uitgaan , thuiszitte daar werd ik gewoon compleet zot van ,
ik wou gaan zuipen en gaan plezier maken en meiskes gaan zoeken , en eigenlijk erg veel straalbezopen thuisgekomen


En eigenlijk het laatste jaar is het eigenlijk hard beginnen minderen , kheb het eigelijk stillekesaan wel allemaal gezien ,ik heb nu vaste relatie , en ik zit er eigelijk niks mee in om thuis te blijven bij m'n vriendin,

Ik ga nog pakweg 2x per maand echt uit , maar kheb den indruk da alsk naar echte tentenfuiven ga dak stillekesaan den oudste begin te worden, ook in discotheken is da gevoel mee tijden hard aanwezig ( nu ziede begon gastjes en meiskes rondlopen van +-13 jaar oud , toen ik pas uitging 7 jaar geleden was da eigelijk zelden da ge zo iemand jong zaagt )

Ook voor het geld ben ik gaan minderen , ik wil geld sparen omdat ik 'n men vriendin van zin zijn samen te gaan wonen ,
en neem het van mij aan , als ge elke weekend van de maand vrijdags en zaterdags in een dicotheek uitgaat , houde dus bekan geen zak over

en zoals voor mij al is gezegd , de vaste vriendengroep valt stillekesaan toch uit elkaar , iedereen begint z'n eigen weg te gaan


marreeuu ik ben trompetist en elke maandag ist repetitie van de fanfare , enneeuuu daar lijd ik meestal geen dorst pintje kost er 1€ en geen gebrek aan sociaal contact daar

Ik wil nog heel graag feesten, maar veel kameraden van mij zijn stil aan het vallen.

voorbeeldje:
I Love Techno 2003: met 15+
I Love Techno 2008: met 2

De laatste jaren is mijn vriendengroep nogal verandert wel, ik doe de moeite niet meer om mensen die thuis blijven mee te sleuren. als ze zich willen gedragen als 60 plussers en in het weekend film kijken met hun bazin, dat is hun keuze.

Ik kan ook niet meer zo goed feesten als vroeger. Als het geluid niet goed is, of bier komt uit een plastieken beker dan is mijn avond al bijna om zeep. Vroeger was ik niet zo kritisch.

Naar fuiven ga ik niet meer (vol rotjung).

Studentenfeestjes ook niet meer, daar zit het vol met mensen die precies nog nooit zijn gaan feesten en zich gedragen als 13-jarige rotjung. En qua muziek trekt het 99 van de 100 keer ook op niks. (Mega Mindy -> Jump liedje -> RNB -> Nirvana -> Carnavalsliedje -> Milk Inc)

Veel blijft er niet over buiten soms eens naar de Fuse. en dan eens een feestje op een 'verborgen' locatie.

Ik ga niet veel meer uit, bijna nooit meer(ben nu 32 jaar)...

Een paar simpele voorbeelden : de meeste mensen uit men vriendenkring wonen al samen en hebben kinderen (sommigen zijn zelfs al getrouwd).
Die vrienden zijn helaas ook niet zo geintresseerd in mijn favoriete muziekgenres...

Alleen uitgaan is niet leuk. Op een fuif/in een discotheek voel ik me dan ook meestal oud tussen al die 16-jarigen, en eerlijk gezegd kan ik da jonger volk ook ni zo af. (Ik noem het gewoon kindjes, zonder kennis van muziek, en altijd mor stoer doen). Ik zeg niet dat al het jonge volk zo is, en het is ook normaal omdat er al bijna een generatiekloof op mijn leeftijd

Ik wil echter wel een poging doen om het vanuit een ander standpunt(DJ) te bekijken, uitgaan en terwijl de mensen wat muziekkennis aanbrengen. De iets-ouderen(ik ben nu ook geen 60 jaar ofzo hé) zullen alvast van de muziek genieten, wat de -20 jarigen ermee doen is hun zaak.

Tenslotte : Alles evolueert, ik was vroeger ook veel uitbundiger dan nu. T'is bij mij niet zozeer kwestie van nimeer meekunnen met de jeugd enzo. Maar gewoon het feit dat ik opgegroeid ben met andere muziek en een andere mentaliteit dan tegenwoordig.

Ik ben 22 en ik ga nog altijd heel graag uit

Ik ben nooit een fan geweest van veel fuiven en extreem luide elektronische muziek. Ik amuseer me veel meer door gewoon op café te zitten/activiteiten met studentenclub. In die zin hoop ik ook dat bij het ouder worden zoiets niet zo gemakkelijk verwaterd.

Ik ben wel fan van luide elektronische muziek, maar niet het genre dat veel gedraaid wordt Dus nu (20 bijna) is het ook meestal van 'gewoon op cafe op't gemak iets gaan drinken'. 2

Zo ne keer de 'coole mannen' gaan spelen en ne keer me u armen wa staan zwieren in een fuifzaal ofzo interesseert mij al lang niet meer meestal omdat die muziek daar inderdaad niets voorstelt...

Ik ben 23, ga wel nog es graag uit, maar t probleem is dat mijn vriendengroep van vroeger nog altijd uitgaat naar dezelfde cafés als vroeger (die vroeger hip waren en waar nu geen flut meer te beleven valt). Ook gaat niemand nog uit om te dansen, maar alleen om te praten. Als t om te praten is ga ik liever ergens waar ik niet moet roepen en tieren om mezelf verstaanbaar te maken.
Als ik dan vraag of we niet es ergens anders gaan krijg ik de meest verbaasde blikken, alsof dat totaal 'not done' is...
Conclusie: Ik ga bijna nooit meer mee, want zo hoeft het ni voor mij.

Tjah, we mogen niet zeggen dat "uitgaan niet alles is" en "ç'est la vie", maar helaas is het wel zo. Contact met oude vriendengroepjes gaat sowieso verwateren na een tijdje. Bij sommigen gebeurt dat wanneer ze gaan studeren op hun 17/18 jaar (zoals dat bij mij het geval was) en bij anderen pas later wanneer ze gaan werken, een vaste vriendin vinden, ...

Ikzelf ga nog op regelmatige basis uit, maar nu ik eenmaal 21 geworden ben, begin ik te begrijpen dat ik stilaan prioriteiten moet gaan stellen. Ik heb ook meer dan genoeg werk voor mijn studies en voor uitgaan is er vaak gewoon de tijd niet meer. Mijn klasgenoten uit het middelbaar ken ik trouwens zo goed als niet meer en bij velen is het al sinds de dag dat we afstudeerden geleden dat ik hen heb gezien. Sommigen heb ik daarna nog teruggezien, maar dat waren meer formaliteiten dan echt spontaan contact (reünies en dat soort blabla).

Misschien moet je gewoon de manier waarop je uitgaat eens omgooien. Probeer eens een goed café in plaats van zo'n drukke fuifzaal. Fuiven zeggen mij nu eens to-táál niks meer, heb ik eigenlijk nooit echt graag gedaan en amuseerde me daar zo goed als nooit. Als ik uitga, is het op café.