Benjamin
Legacy Member
Ik begrijp de procedure. Waar jij nu aan voorbij gaat is dat de praktijk helemaal niet is dat er slechts 10 seconden tussen zit.Lord Seth zei:Benjamin, het hoort zo te gaan: alle deuren sluiten behalve die ene, sleutel in het contact en draaien, 10 seconden om naar zijn deur te gaan, blijven kijken naar buiten en wanneer de trein begint te bollen moet hij zijn deur sluiten, zo en niet anders. Mensen klagen dat conducteurs de mensen niet meer laten opstappen, en zijn dan razend. Maar die conducteur volgt de procedure, voor de veiligheid van de conducteur zelf én voor de veiligheid van de passagier. Sommige mensen begrijpen dat maar moeilijk blijkbaar. Hoe je het draait of keert, dit was de schuld van de passagier en NIET de schuld van de conducteur.
In de praktijk gebeurt het regelmatig dat de mensen van de NMBS fouten maken waardoor die conducteur alle deuren al sluit terwijl de trein pas tientallen seconden tot minuten later vertrekt.
Wat heeft het in godsnaam met veiligheid te maken ofdat je die mensen nog door die laatste deur laat instappen??
Zolang de trein stilstaat en die mensen op tijd bij die deur staan moet die conducteur niet als een herzenloze naar dat stomme regeltje kijken en gewoon die mensen laten instappen. Dat regeltje is opgesteld vanuit de veronderstelling dat er nauwelijks tijd zit tussen het sluiten van alle andere deuren en die ene deur, niet vanuit de veronderstelling dat er nog tientallen seconden tot minuten tussen zit.
Ik kan me soms opwinden over mensen die schijt hebben aan fundamente fatsoens-regels maar dit soort regelnichten doen mijn bloed minstens zo erg koken.
Let op, ik doe geen uitspraak over het voorval naar aanleiding waarvan ze volgens henzelf staken. Ik zeg hier enkel dat het in de praktijk vaak heel anders dan wat theoretisch wordt voorgeschreven.
De grens ligt daar waar de trein vertrekt. Ik reis regelmatig met de trein en ik heb het al veel zien gebeuren bij de trein van Leuven naar Luik dat de trein tientallen seconden en zelfs minuten later pas vertrekt, gelukkig deed de conducteur er nooit moeilijk over al heeft hij wel 1 keer gemeld dat het volgens de regels eigenlijk niet mag. Ofdat het de conducteur is die de deuren veel te vroeg sluit danwel dat de machinist of een ander veel te vroeg die opdracht geeft boeit mij als passagier niet. Op het moment dat de trein stilstaat en jij bij die laatste deur staat moet je nog door die laatste deur kunnen.
Niemand heeft het recht om om wat voor reden dan ook iemand in elkaar te slaan maar een conducteur die niemand meer door laat terwijl hij weet dat mensen nog veilig kunnen instappen voordat de trein vertrekt (het is niet dat een modaal mens meer dan 2 seconden nodig heeft om in te stappen) roept toch echt zelf agressie op, ook bij mij (ik heb dan gelukkig de zelfbeheersing om het bij woorden te laten).
Ofdat ze daarom staken weet ik niet. Zoals gezegd, een staking verliest elke geloofwaardigheid wanneer je 6 keer per jaar staakt. Dat lijkt me nogal evident.Benjamin, dit is NIET het eerste incident. Ze staken om de procedure te veranderen, de trein mag pas vertrekken indien álle deuren gesloten zijn, ik kan de conducteurs daarin volgen.
Ofdat de laatste deur pas gesloten moet worden nadat de trein al in beweging is, daar laat ik me niet over uit. Het is veiliger om dat niet te doen maar het geeft tevens minder flexibiliteit omdat er altijd een aantal seconden zal zitten tussen het sluiten van de deuren en het daadwerkelijke vertrekken. Zelf gebruik ik mijn verstand maar feit is dat niet iedereen dit doet.
Persoonlijk hoop ik in ieder geval dat de NMBS een karrenvracht aan juridische claims krijgt omwille van de schade die mensen lijden t.g.v. deze staking. Sterker nog, als het aan mij zou liggen dan zou er een grondwettelijk verbod komen op stakingen van bepaalde essentiële sectoren. Er bestaat mbt zelfverdediging een proportionaliteitsbeginsel, dat zou ook toegepast moeten worden op stakingen. De overlast die dit personeel bij de zoveelste wildwest-staking veroorzaakt is VEEL te groot om het doel van de staking te rechtvaardigen. De werknemers hebben door hoezeer hun staking de maatschappij ontwricht en ze maken gretig misbruik van deze macht. Bij een fabriek lijdt enkel het bedrijf er onder, bij de spoorwegen, een electriciteitsmaatschappij of ambulances lijdt de hele maatschappij er onder. Hun Nederlandse collega’s hebben dit in het verleden ook veel gedaan (inspiratiebron van de NMBS-ers?) maar gelukkig is het daar de laatste jaren een zeldzaamheid.
Er zijn andere en zelfs betere middelen om je werkgever onder druk te zetten als het nodig is. Stiptheidsacties of bijvoorbeeld weigeren om kaartjes te controleren is minstens zo effectief.
Saillant detail: enerzijds is een auto bijna niet te betalen door die torenhoge belastingen (vooral de incidentele automobilist die enkel op vrije dagen een auto nodig heeft heeft hier last van), anderzijds is de trein, zoals maar weer eens blijkt absoluut geen alternatief. Zelfs als je genoegen neemt met de kwaliteit zit je nog met het probleem dat je nooit weet ofdat de trein wel rijdt.


