Hatchetman
Legacy Member
Mijn moeder is ziek geweest iets aan haar knoken en die ging daar altijd naar toe (man is familie btw) is ne meester in reikie of hoe ze dat ook mogen noemen.
Ik was daar altijd mee aant lachen en het in het belachelijke aant trekken.
Heb rond mijn 25ste toen zelf iets aan de hand gehad waar mijn arm zenuwen geknapt zijn wat resulteerd in een gevoelloze arm en klauwhand.
In het ziekenhuis hebben ze mij toen verteld dat die zenuwen terug groeien met een halve cm per jaar (weet nimeer juist hoeveel ma twas zoiets).
Ben toen toch maar eens met mijn moeder meegegaan en heeft die dat bij mij gedaan.Die zen handen werden zo warm dat het bijna niet normaal kon zijn en er was geen rechtstreeks contact.
Na de behandeling was ik zo ziek als ne hond net of ik dronken was,na paar uur was dat weg en was ik heel moe.
De daarop volgende dagen waren mijn vingers veel soepeler alhoewel hij niet masseerde of strechte(dit was weer weg na een paar dagen).
Of het mij echt geholpen heeft weet ik nu niet he maar het heeft toch iets met me gedaan,was een heel vreemde ervaring.
En ja ik sta daar ook heel sceptish tegenover als ik er rationeel over nadenk zelfs nu nog....maar ik kan die ervaring niet wegduwen he.
*edit* en dat is een familielid,die gaat naar seminaries of hoe dat ook heet en vraagt geen geld en doet geen mensen meer buiten de familie.
Zijn vader was vroeger ook een reikie.
Tijdens mijn ziekenhuis opname (3 maanden) werkte die ook op mijne foto alsk eene slechte nacht had.
Ik was daar altijd mee aant lachen en het in het belachelijke aant trekken.
Heb rond mijn 25ste toen zelf iets aan de hand gehad waar mijn arm zenuwen geknapt zijn wat resulteerd in een gevoelloze arm en klauwhand.
In het ziekenhuis hebben ze mij toen verteld dat die zenuwen terug groeien met een halve cm per jaar (weet nimeer juist hoeveel ma twas zoiets).
Ben toen toch maar eens met mijn moeder meegegaan en heeft die dat bij mij gedaan.Die zen handen werden zo warm dat het bijna niet normaal kon zijn en er was geen rechtstreeks contact.
Na de behandeling was ik zo ziek als ne hond net of ik dronken was,na paar uur was dat weg en was ik heel moe.
De daarop volgende dagen waren mijn vingers veel soepeler alhoewel hij niet masseerde of strechte(dit was weer weg na een paar dagen).
Of het mij echt geholpen heeft weet ik nu niet he maar het heeft toch iets met me gedaan,was een heel vreemde ervaring.
En ja ik sta daar ook heel sceptish tegenover als ik er rationeel over nadenk zelfs nu nog....maar ik kan die ervaring niet wegduwen he.
*edit* en dat is een familielid,die gaat naar seminaries of hoe dat ook heet en vraagt geen geld en doet geen mensen meer buiten de familie.
Zijn vader was vroeger ook een reikie.
Tijdens mijn ziekenhuis opname (3 maanden) werkte die ook op mijne foto alsk eene slechte nacht had.
.
