Kheb het ook ne hele tijd moeilijk gehad. Dagen achter pcke en nie buitenkomen. Zo wit als ne zombie en altijd van die ogen da ze denken da ge aan de shit hangt

. Khad wel vrienden maar was echt een associaal type, ik moest niemand nie en wou ook geen nieuwe mensen leren kennen. Ik vond het leven maar bullshit en het enige waar ik mij mee amuseerde was gamen. Opt laatste werd het nog erger toen plots mijn lust voor gamen ook begon te minderen. Maar nu een jaar en half geleden leerde ik een geweldig meiske kennen en plots veranderde alles. Ik transformeerde gewoon in een andere persoon. Heerlijk gevoel. Ik game nu nog altijd maar bijlange niet zoveel meer als vroeger. Mijn vriendin woont nu bij mij in enja vrouwen zagen altijd als ge achter een pc zit. Maar dit is ergens wel goed, want teveel iets doen is niet goed. Als ge van iets een gewente maakt dan word het een verslaving en een verslaving nekt u. Dat is wat ik geleerd heb. Aan alle depresieve mensen, geef de moed niet op. Wat ge nu voelt gaat ooit voorbij zijn. Alles ga met den tijd voorbij en nieuwe dingen zullen zich aanbieden, als ge ervoor open staat is alles mogelijk. Geloof in uzelf want als ge da nie doet dan ist een verloren zaak. Alle genoeg gezeverd...