Archief - Niet kunnen opstaan: medisch probleem?

GroovyBeatsss · 20 okt 2009

NSA.Rhinox zei:
Ehm gasten, beetje serieus blijven he.

Jullie situatie is anders als die van de threadstarter.
Verder steken dokters hun patiënten niet vol om extra geld te verdienen, maar omdat ze het nodig achten. Vergeet niet dat dokters er minstens 7 jaar voor studeren...
Tot slot dan: elke medicatie, of het nu dafalgan of risperdal is, maakt u op lange termijn kapot als ge er genoeg van neemt. De reden overigens waarom ze antipsychotica geven is omdat die medicatie werkt. Er wordt echt wel rekening gehouden met de bijwerkingen, maar daar zien ambulante patiënten weinig van.

Waren dan ook wat off topic aan het gaan.

Ik denk dat je nog grote ogen zou opentrekken als je weet hoe het er bvb in psychiatrische ziekenhuizen aan toe gaat. Ik kan natuurlijk niet oordelen over het heden, maar enkele jaren geleden werd je voor het minste plat gespoten/kalmeringspillen toegediend/... Heb 2jaar van men leven in instellingen gezeten (niet enkel psychiatrie) en veel dingen gezien daar. Toen ik daar zat was het bijna het motto: laten we ze platspuiten, hebben we er geen last van...

cosma zei:
Ik bedoelde et nie om te lachen nochtans.
Vroeger gebeurde er heel veel kindermisbruik in instellingen enz,

en ik vrees dat hoewel veel(?) minder als vroeger,
dit soort praktijken nog altijd plaatsvind.

Goh, laten we dat maar niet hopen eh

Maar zou dit zeer straf vinden. Instelling waar ik toen zat was qua hulpverlening geweldig. En denk wel dat ik zoiets gemerkt zou hebben dan

ANNM zei:
Jah da wetek.. Maja die zotten drogeren echt wel zwaar me veel medicatie enz echt zot me spuiten enz voor die rustig te houde. shit bennek ook wel tege

Idd, dit is wat ik wou aanhalen in men eerste quote van deze post..

Maar zijn hier eigelijk zwaar off topic aan het gaan

Troj · 20 okt 2009

beatlover zei:
Waren dan ook wat off topic aan het gaan.

Ik denk dat je nog grote ogen zou opentrekken als je weet hoe het er bvb in psychiatrische ziekenhuizen aan toe gaat. Ik kan natuurlijk niet oordelen over het heden, maar enkele jaren geleden werd je voor het minste plat gespoten/kalmeringspillen toegediend/... Heb 2jaar van men leven in instellingen gezeten (niet enkel psychiatrie) en veel dingen gezien daar. Toen ik daar zat was het bijna het motto: laten we ze platspuiten, hebben we er geen last van...

Goh, laten we dat maar niet hopen eh Maar zou dit zeer straf vinden. Instelling waar ik toen zat was qua hulpverlening geweldig. En denk wel dat ik zoiets gemerkt zou hebben dan

Idd, dit is wat ik wou aanhalen in men eerste quote van deze post..

Maar zijn hier eigelijk zwaar off topic aan het gaan

Zowel hij als ik weten wel hoe het er in psychiatrische ziekenhuizen aan toe gaat, vermoed ik :unsure:

.

Er zijn inderdaad afdelingen (ik denk aan acute psychosezorg) waar patiënten gesedeerd worden omdat ze de verpleging anders overlast bezorgen, maar in het ideale geval wordt zelfs deze medicatie na verloop van tijd gewoon afgebouwd als de patiënt de setting wat gewoon is. Voor de meer courante psychiatrische problemen wordt dat soort technieken niet meer gebruikt.

ByT3 Me · 20 okt 2009

Troj zei:
Feit is dat dokters vanuit een heel curatief standpunt naar patiënten kijken en echt uitgaan van een "probleem x = medicament y". Als y dan niet werkt proberen ze er nog enkele andere uit. Dat is gewoon de realiteit. Op zich is dat niet slecht in een residentiële setting (dus in een instelling) omdat die mensen zo problematisch zijn dat ze die medicatie vaak gewoon nodig hebben.

Gelukkig is die visie vandaag wat aan het veranderen en raadt men voor de behandeling van stemmings- en angststoornissen (depressie, sociale angst, specifieke fobieën bvb.) aan om enkel in meer ernstige gevallen medicatie te gebruiken en te beginnen met psychotherapie. De effecten zijn op lange termijn beter met minder herval en de werkzaamheid is hetzelfde (behalve dus bij echt zware gevallen). Vooral in ambulante settings (dus wekelijkse consultaties bvb.) zou het echt niet meer mogen dat iemand voor een dergelijke stoornis gewoon medicatie krijgt zonder enige vorm van therapie - en dat gebeurt nu nog steeds in de meerderheid van de gevallen.

idd, ik heb het zelf mogen ondervinden. In mijn geval begon ik toen ik 2 maanden gestopt was met roken paniek aanvallen te krijgen, maar ik zelf had dat niet door en werd volop gestresseerd. En mijn huisarts schreef me toen Alprazolam voor, ik die dat niet kende nam daar lustig van elk moment dat ook maar even stress had. Tot een jaar later ik zodanig onder de pillen zat en de paniek aanvallen nog erger waren geworden. Ik ben toen teruggegaan naar die zelfde huisarts en toen pas stuurde hij mij door naar psychiater, blijkbaar had ik toen ook pas duidelijk laten merken aan hem dat ik eigenlijk paniekaanvallen had. Als ge uw probleem niet duidelijk uitlegt de eerste keer aan de huisarts, dan kan hij natuurlijk ook niet rieken wat je aan de hand hebt. Maar toen kreeg ik te horen dat die Alprazolam eigenlijk gewoon Xanax is maar dan de productnaam en een generiek was. (en geloof me, generieke kosten mss minder, maar voor zo zwaar pillen heb je beter de merknaam die beter afgesteld zijn en een betere en rustiger werking hebben)
Daarna heeft de psychiater me eerst Xanax retard voorgeschreven en daarmee een half jaar over gedaan om het zo af te bouwen.
Maar ook al ging het toen iets beter met men paniekaanvallen, weg waren ze niet. Ook hielpen de ademhalingsoefeningen niet altijd en ben ik dus van miserie terug beginnen roken en toen? Ja toen waren die paniekaanvallen terug weg!

Dus een sigaret helpt me meer dan die zwaar pillen.
Maar de psychiater heeft me wel wat geholpen, in het begin was ik wel wat ontgoocheld omdat ik niet dadelijk resultaat kreeg te zien, maar achteraf ben ik wel tevreden dat hij mij niet nog zwaarder heeft voorgeschreven omdat ik dat vroeg. Soms is geduld hebben nog de beste oplossing om een goed resultaat te hebben. Maar ja, als we een probleem hebben willen we er nu eenmaal zo rap mogelijk van af.

GroovyBeatsss · 20 okt 2009

Troj zei:
Zowel hij als ik weten wel hoe het er in psychiatrische ziekenhuizen aan toe gaat, vermoed ik .

Er zijn inderdaad afdelingen (ik denk aan acute psychosezorg) waar patiënten gesedeerd worden omdat ze de verpleging anders overlast bezorgen, maar in het ideale geval wordt zelfs deze medicatie na verloop van tijd gewoon afgebouwd als de patiënt de setting wat gewoon is. Voor de meer courante psychiatrische problemen wordt dat soort technieken niet meer gebruikt.

Ik kan enkel uit ervaring spreken hoe het er vroeger aan toeging. Weet niet hoelang je in de psychiatrie actief bent. Grootste van de problemen die ik hier opnoem dateren ook van toen ik in Sint Jozef (Munsterbilzen) zat.

Kan goed zijn dat het er idd nu anders aan toegaat, maar dit zijn mijn persoonlijke ervaringen.

cosma · 20 okt 2009

Troj zei:
SSRI's zijn trouwens in de meeste gevallen (en dan bedoel ik de meeste patiënten, niet de meeste SSRI's), niet verslavend. Onthoudingsverschijnselen zijn niet hetzelfde als een verslaving, en die gaan ook na ongeveer 2 weken weer voorbij en zijn niet zo ernstig. Afhankelijk van een SSRI wil zeggen dat je altijd meer zou nodig hebben voor dezelfde werkzaamheid, wat zeker niet het geval is.

onthoudingsverschijnselen = lichamelijke verslaving, net zoals bij heroïne bvb.

Dat ze niet zo ernstig zijn dat is vaak een misverstand onder psychiaters die het probleem nogal onderschatten.
Als u het paxilprogress forum doorleest zal je tal van mensen vinden met (soms zéér) onaangename afkickverschijnselen die mogelijk tot zelfs één jaar na het volledig stoppen met innemen van de pillen nog altijd niet volledig verdwenen zijn. o/

ByT3 Me zei:
Daarna heeft de psychiater me eerst Xanax retard voorgeschreven en daarmee een half jaar over gedaan om het zo af te bouwen.
Maar ook al ging het toen iets beter met men paniekaanvallen, weg waren ze niet. Ook hielpen de ademhalingsoefeningen niet altijd en ben ik dus van miserie terug beginnen roken en toen? Ja toen waren die paniekaanvallen terug weg!

Hij had je beter Diazepam (Valium) voorgeschreven. Xanax en valium behoren tot de benzo's dus de lichamelijke verslaving aan xanax is eigelijk een verslaving aan benzo's in't algemeen.
Valium werkt veel langer en kan je veel lichter doseren dan bvb. xanax...
Op die manier kan je veel stabielere bloedconcentraties van het middel behouden en zodus het makkelijker maken voor het lichaam om af te bouwen.

Mensen met een benzo verslaving worden daarom best altijd aangeraden om langzaam(!) over te schakelen op valium en eens overgeschakeld elke 1 à 2 weken de dagelijkse dosis met 10% verminderen.
Dokters en psychiaters weten verre van altijd wat het beste is voor de patiënt.

Het onderstaande filmpke is daar bvb. een voorbeeld van:
http://www.youtube.com/watch?v=uDbPnAQ-c1o

Die mens werd langer dan 20 jaar benzo's voorgeschreven en na 6 maand volledig gestopt te zijn,
geeft zijn lichaam nog altijd zo'n overdreven zware afkickverschijnselen. Ik weet niet of hij wel langzaam genoeg van dosis is verlaagt, en de ernst waarin deze persoon afkickverschijnselen heeft zal wel veel erger zijn dan bij de meeste mensen het geval is...

Maar het is toch een mooi voorbeeld van wat onwetendheid van dokters en psychiaters dagelijks aanricht.

Zo ken ik bijvoorbeeld persoonlijk een heroïneverslaafde die al maanden in één of ander afkickcentrum zit.
Hijzelf en de andere drugsverslaafden worden daar volgepompt met benzo's terwijl benzo's op zich eigelijk
middelen zijn die een veel onaangenamere en veel langdurige afkick geven dan opiaten.

Dus waarom ze heroïne verslaafden verslaafd maken aan benzo's,
in plaats van hen methadon te geven snap ik totaal niet

Eens ze daar buiten komen zullen ze nooit nuchter hebben leren geweest,
waardoor dat eens ze afgekickt zijn van de benzo's de kans groot is da ze terug aan de methadon of erger.. benzo's.. gaan.

Troj · 20 okt 2009

cosma zei:
onthoudingsverschijnselen = lichamelijke verslaving, net zoals bij heroïne bvb.

Dat ze niet zo ernstig zijn dat is vaak een misverstand onder psychiaters die het probleem nogal onderschatten.
Als u het paxilprogress forum doorleest zal je tal van mensen vinden met (soms zéér) onaangename afkickverschijnselen die mogelijk tot zelfs één jaar na het volledig stoppen met innemen van de pillen nog altijd niet volledig verdwenen zijn. o/

Om van afhankelijkheid in een psychiatrische context te spreken is er meer nodig dan enkel ontwenning. Maar goed, dan zit je met een discussie over woordkeuze, en daar heb ik op dit forum slechte ervaringen mee.

Zoals ik dus al zei, de onthoudingsverschijnselen op zich zijn bij de meeste patiënten mild en van korte duur. Dat dat voor sommige patiënten moeilijker is zie je bij alle medicatie. Je mag SSRI's ook niet zomaar gelijkstellen aan benzo's, die bijvoorbeeld wel makkelijk tot afhankelijkheid kunnen leiden.

ByT3 Me · 20 okt 2009

cosma zei:
onthoudingsverschijnselen = lichamelijke verslaving, net zoals bij heroïne bvb.

Dat ze niet zo ernstig zijn dat is vaak een misverstand onder psychiaters die het probleem nogal onderschatten.
Als u het paxilprogress forum doorleest zal je tal van mensen vinden met (soms zéér) onaangename afkickverschijnselen die mogelijk tot zelfs één jaar na het volledig stoppen met innemen van de pillen nog altijd niet volledig verdwenen zijn. o/

Hij had je beter Diazepam (Valium) voorgeschreven. Xanax en valium behoren tot de benzo's dus de lichamelijke verslaving aan xanax is eigelijk een verslaving aan benzo's in't algemeen.
Valium werkt veel langer en kan je veel lichter doseren dan bvb. xanax...
Op die manier kan je veel stabielere bloedconcentraties van het middel behouden en zodus het makkelijker maken voor het lichaam om af te bouwen.

Mensen met een benzo verslaving worden daarom best altijd aangeraden om langzaam(!) over te schakelen op valium en eens overgeschakeld elke 1 à 2 weken de dagelijkse dosis met 10% verminderen.
Dokters en psychiaters weten verre van altijd wat het beste is voor de patiënt.

Het onderstaande filmpke is daar bvb. een voorbeeld van:
YouTube - Benzodiazepine Withdrawal

Die mens werd langer dan 20 jaar benzo's voorgeschreven en na 6 maand volledig gestopt te zijn,
geeft zijn lichaam nog altijd zo'n overdreven zware afkickverschijnselen. Ik weet niet of hij wel langzaam genoeg van dosis is verlaagt, en de ernst waarin deze persoon afkickverschijnselen heeft zal wel veel erger zijn dan bij de meeste mensen het geval is...

Maar het is toch een mooi voorbeeld van wat onwetendheid van dokters en psychiaters dagelijks aanricht.

Zo ken ik bijvoorbeeld persoonlijk een heroïneverslaafde die al maanden in één of ander afkickcentrum zit.
Hijzelf en de andere drugsverslaafden worden daar volgepompt met benzo's terwijl benzo's op zich eigelijk
middelen zijn die een veel onaangenamere en veel langdurige afkick geven dan opiaten.

Dus waarom ze heroïne verslaafden verslaafd maken aan benzo's,
in plaats van hen methadon te geven snap ik totaal niet

Eens ze daar buiten komen zullen ze nooit nuchter hebben leren geweest,
waardoor dat eens ze afgekickt zijn van de benzo's de kans groot is da ze terug aan de methadon of erger.. benzo's.. gaan.

Waarom ze dat doen? tja het eerste waar ik nu op kom is, omdat benzo's legaal zijn methadon is dat ook. Maar dat moet normaal gezien altijd in de apotheek ingenomen worden of bij begeleiding. Dus is veel omslachtiger.
Farmacie heeft niets te maken met volksgezondheid, maar met kostenbesparing en budgetten. En voor sommige met winst.
methadon is mss ook duurder in aankoop (dunno). Maar je hebt wel gelijk dat het eigenlijk schandalig is. Maar 't probleem in de wereld is nu eenmaal dat men altijd oplossingen zoekt die op korte termijn resultaat geven dan eerder op lange termijn, ook al zijn die beter/gezonder.
Ik zeg niet dat het altijd zo het geval is, maar 't is maar van pech of geluk hebben wie u behandelt.
Maar vele junkies worden nu eenmaal niet geholpen uit goodwil, eerder om hun uit het illegale te houden. Moesten drugs allemaal legaal zijn, zouder er minder verslaafde zijn, aangezien ze dan tenminste rapper begeleid worden in hun gebruik en niet pas als ze een probleem geval zijn en de staat niets meer opleveren.
We moeten nu eenmaal geld opbrengen en geen geld kosten. Jezelf zijn kan je na je dood redeneert men. En dan zijn ze verwonderd waarom er zoveel naar drugs en pillen grijpen.

Berttt · 20 okt 2009

Als ge last hebt van sociale angst of angst in het algemeen neem dan seroxat (generiek paroxetine). Opbouwen naar 20 of 30 mg per dag en na paar maanden ga ge geen last meer hebben.

De threadstarter moet overschakelen naar een ander SSRI zoals bv seroxat of nog een ander tot hij eentje vindt waar hij geen/minder bijwerkingen heeft.

Cognitieve gedragstherapie is goed voor de 'lichte' gevallen, iemand die al jaren last heeft van sociale angst zal hier niet bij gebaat zijn en is beter af met medicatie. Herval is trouwens groot bij therapie terwijl ge met een pilletje geen last meer hebt (ge moet het wel blijven nemen natuurlijk).
Ps: zijn tegenwoordig reeds verpakkingen van 100 tabletten dus moet ge niet zoveel naar dokter gaan...

cosma · 20 okt 2009

Berttt zei:
Als ge last hebt van sociale angst of angst in het algemeen neem dan seroxat (generiek paroxetine). Opbouwen naar 20 of 30 mg per dag en na paar maanden ga ge geen last meer hebben.

De threadstarter moet overschakelen naar een ander SSRI zoals bv seroxat of nog een ander tot hij eentje vindt waar hij geen/minder bijwerkingen heeft.

Cognitieve gedragstherapie is goed voor de 'lichte' gevallen, iemand die al jaren last heeft van sociale angst zal hier niet bij gebaat zijn en is beter af met medicatie. Herval is trouwens groot bij therapie terwijl ge met een pilletje geen last meer hebt (ge moet het wel blijven nemen natuurlijk).
Ps: zijn tegenwoordig reeds verpakkingen van 100 tabletten dus moet ge niet zoveel naar dokter gaan...

hoe lang pakt gij zelf al SSRI's?
hebt ge al ooit proberen af te kicken?

hoeveel mensen kent gij die al SSRI's hebben genomen voor lange duur, en hebben zij al ooit geprobeert om af te kicken? wat waren hun ervaringen?

er is imo meer nodig dan uw eigen positieve ervaring eer je zware pillen zomaar aan mensen aanraad.
misschien neem jij zelf nog maar een aantal maanden die pillen?
hoe gaat ge u voelen op die pillen binnen X-aantal tijd?

op paxilprogress - Powered by vBulletin vind je duizenden mensen die hun negatieve ervaringen met SSRI's meedelen.
iedereen daar heeft er spijt ooit aan begonnen te zijn. het misleidende aan SSRI's alsook Benzo's
is dat mensen zich er in het begin vaak goed mee voelen... wanneer ze door hebben dat het fout aan het lopen is zijn ze verslaafd aan een zwaar middel waar ze heel moeilijk vanaf raken...
een ervaring die velen zuur verrast!

natuurlijk heeft niet 100% van de SSRI gebruikers spijt.
maar wegens het risico op al die neveneffecten zou ik niemand aanraden SSRI's te nemen, tenzij je alle andere deftige alternatieven langdurig een eerlijk een kans hebt gegeven (zoveel alternatieven zullen er ook wel niet zijn denk ik).

ik had jaren last van sociale angst in een héél sterke vorm en ik heb dit probleem opgelost d.m.v. te leren mijn geest concentreren. (vipassana meditatie)
ik kan me inbeelden dat er naast vipassana meditatie wel nog andere therapiën zijn die zullen werken.

maar je kan niet verwachten dat je vanaf dag #1 volledig genezen zult zijn.
de geneeskundige kracht openbaart zich na verloop van tijd, wat eigelijk logisch is.

iemand met een groot mentaal probleem had dit ook niet meteen in zijn ergste vorm.
het begint klein en wordt langzaam erger en erger.

de genezing is tegenovergesteld.
het is al groot, en wordt langzaam kleiner en kleiner.
naar gelang je meer inzicht in jezelf krijgt ontwikkel je meer zelfcontrole.

er zijn ongetwijfeld heel veel mensen zijn die zichzelf hebben genezen van zware fobiën en depressies waar ze al jaren last van hadden.

Berttt · 20 okt 2009

Ik pak geen pillen. Is gewoon realiteit wat ik zeg.

ANNM · 20 okt 2009

ge hebt geen ervaring en ge raadt het mense aan? goe bezig

Tiim · 20 okt 2009

Wrm leer je gewoon niet sociaal zijn of begrijp ik de 'ziekte/angst' verkeerd?

Berttt · 20 okt 2009

Timmo toch; angst is zoals extreme hoofdpijn, komt ineens op en er moet zo snel mogelijk iets aan gedaan worden om dit te stoppen anders ga je helemaal ten onder...

cosma · 20 okt 2009

Berttt zei:
Timmo toch; angst is zoals extreme hoofdpijn, komt ineens op en er moet zo snel mogelijk iets aan gedaan worden om dit te stoppen anders ga je helemaal ten onder...

niet echt.
wie constant last heeft van hevige paniekaanvallen ontvangt mss. best wat medicamenteuze behandeling, al zou in dat geval eerder voorkeur moeten worden gegeven aan een lichte dosis betablocker in plaats van aan benzo's/ssri's...

betablockers hebben ook neveneffecten en zijn ook verslavend, maar op lange termijn zijn ze een minder groot risico dan SSRI's.. tenzij iemand last heeft van een te lage bloeddruk of lage hartslag.

als iemand geen zware paniekaanvallen heeft dan is zelfs zware angst zeker voor langere tijd tolereerbaar.
die angst is er niet in 1 2 3 gekomen dus kan de persoon zeker wel nog ff. langer met angst rondlopen, terwijl hij ondertussen werkt aan zijn angst!

hoe kan iemand nu werken aan zijn angsten terwijl zijn gevoel gemaskeerd wordt door een medicament?
onder invloed van een medicament (of drug) lijkt het alsof hij genezen is van al zijn spanningen... maar eens het middel gestopt is met werken dan komen de angsten meestal gewoon terug. (soms zelfs zwaarder dan voorheen)

ByT3 Me · 20 okt 2009

Timmo70 zei:
Wrm leer je gewoon niet sociaal zijn of begrijp ik de 'ziekte/angst' verkeerd?

Angst hebben is eigenlijk geen controle hebben over een bepaald beeld/gevoel dat je van iets hebt op dat moment. 't is redelijk moeilijk te beschrijven.
Dat is niet van niet sociaal willen zijn, maar gewoon niet kunnen omwille van de angst.
Ik had het bvb maar soms, dan zat met vrienden in café en ineens out of the blue begon ik stilletjes te hyperventileren en kwam de angst ineens op. En dan wou ik telkens de drukte ontvluchten opzoek naar een plek waar ik me beter zou voelen. Maar op zo'n moment kun je niet meer logisch denken. Het is dan van het geluk of de truc te kennen om mentaal de knop om te draaien, maar dat is soms makkelijker gezegd dan gedaan. Een goede afleiding kan wel eens helpen voor uw gedachten op iets anders te kunnen zetten.
Maar onderschat angst niet, dat kan u lelijk de verkeerde kant op brengen en uw hoofd serieus op hol brengen en de controle over uzelf doen verliezen.

cosma · 20 okt 2009

ByT3 Me zei:
Angst hebben is eigenlijk geen controle hebben over een bepaald beeld/gevoel dat je van iets hebt op dat moment. 't is redelijk moeilijk te beschrijven.
Dat is niet van niet sociaal willen zijn, maar gewoon niet kunnen omwille van de angst.
Ik had het bvb maar soms, dan zat met vrienden in café en ineens out of the blue begon ik stilletjes te hyperventileren en kwam de angst ineens op. En dan wou ik telkens de drukte ontvluchten opzoek naar een plek waar ik me beter zou voelen. Maar op zo'n moment kun je niet meer logisch denken. Het is dan van het geluk of de truc te kennen om mentaal de knop om te draaien, maar dat is soms makkelijker gezegd dan gedaan. Een goede afleiding kan wel eens helpen voor uw gedachten op iets anders te kunnen zetten.
Maar onderschat angst niet, dat kan u lelijk de verkeerde kant op brengen en uw hoofd serieus op hol brengen en de controle over uzelf doen verliezen.

Proberen ergens anders te denken das weglopen van de oorzaak.
De reden waarom je sociale angst hebt is waarschijnlijk omdat je denkt dat het erg is wanneer anderen jou zouden afkeuren, en om die reden ben je bang van "afkeuring".

De oplossing is dus om het in je geest te halen dat je niemands goedkeuring nodig hebt.
Ook al zou iedereen je gezamenlijk uitlachen op dat moment (wat niet zou gebeuren, maar goed);
dan nog moet je jezelf niet onzeker doen voelen.

En dat doe je door een beetje vertrouwen hebben in jezelf. Net alsof je met je vuisten tegen een bokszak slaat of uw schoenen dichtknoopt. Ge doet het want ge kunt het. Ge kunt het dus doe het

En das iets da ge dus moet leren in't moment zelf,
zolang ge onder verdoving zijt van medicatie kunde niet dat volgens mij niet echt leren
aangezien dat uw echte gevoel onderdrukt.

Tegen hyperventillatie helpt de "buteyko" ademhalingsmethode heel goed.
http://www.buteykotherapie.be/

MECHcraft · 20 okt 2009

Ik versta de OP zeer goed , zelf heb ik Agorafobie ( pleinvrees) , en ik neem nu al een 9tal maanden medicatie , Sipralexa.

Gemiddeld slaap ik 12 uur de dag , als ik vroeger probeer op te staan dan voel ik mij door de dag enorm vermoeid , ik heb ook bijwerkingen zoals 1 of 2 keer overgeven iedere dag.

Ik neem dat er graag bij , ik voel mij nu al iets beter , door die medicatie heb ik al de helft minder paniekaanvallen.

Preske · 20 okt 2009

NSA.Rhinox zei:
Ehm gasten, beetje serieus blijven he.

Jullie situatie is anders als die van de threadstarter.
Verder steken dokters hun patiënten niet vol om extra geld te verdienen, maar omdat ze het nodig achten. Vergeet niet dat dokters er minstens 7 jaar voor studeren...
Tot slot dan: elke medicatie, of het nu dafalgan of risperdal is, maakt u op lange termijn kapot als ge er genoeg van neemt. De reden overigens waarom ze antipsychotica geven is omdat die medicatie werkt. Er wordt echt wel rekening gehouden met de bijwerkingen, maar daar zien ambulante patiënten weinig van.

en toch worden er jaarlijks nog steeds ten onrechte veel te veel antibiotica's voorgeschreven.

Son Gokou · 20 okt 2009

Dokters schrijven tegenwoordig heel rap medicamenten voor. Mijn vader was manish depressief en als ik zie wat die allemaal moest nemen voor pillen.
Ik heb hetzelfde aan de hand en ik heb jarenlang gewoon druppeltjes moeten nemen die ik in een glas met water moest doen. Moet zeggen dat da spul wel helpt.

Slaap problemen kan ik hier ook van meespreken. Ik slaap goed maar heb last van nachtmerries en niet af en toe maar iedere week toch een paar keer da ik bezweet of wenend wakker word. Soms schreeuwend zelf gelukkig hebben ze mij hier geen pillen voorgeschreven maar therapie.

De mens zijn bewustijn is toch iets raar hoor.

ByT3 Me · 21 okt 2009

cosma zei:
Proberen ergens anders te denken das weglopen van de oorzaak.
De reden waarom je sociale angst hebt is waarschijnlijk omdat je denkt dat het erg is wanneer anderen jou zouden afkeuren, en om die reden ben je bang van "afkeuring".

De oplossing is dus om het in je geest te halen dat je niemands goedkeuring nodig hebt.
Ook al zou iedereen je gezamenlijk uitlachen op dat moment (wat niet zou gebeuren, maar goed);
dan nog moet je jezelf niet onzeker doen voelen.

En dat doe je door een beetje vertrouwen hebben in jezelf. Net alsof je met je vuisten tegen een bokszak slaat of uw schoenen dichtknoopt. Ge doet het want ge kunt het. Ge kunt het dus doe het

En das iets da ge dus moet leren in't moment zelf,
zolang ge onder verdoving zijt van medicatie kunde niet dat volgens mij niet echt leren
aangezien dat uw echte gevoel onderdrukt.

Tegen hyperventillatie helpt de "buteyko" ademhalingsmethode heel goed.
Buteyko ademhalingstherapie, een natuurlijke hulp voor patinten met astma en aanverwante ademhalingsstoornissen

je hebt gelijk hoor, maar 't probleem is op zo'n momenten besef je niet altijd wat je moet doen, nu enige tijd later weet ik nu meer hoe ik het moet aanpakken. sinds een paar maanden heb ik mijn manier van denken en kijk op het leven volledig veranderd, en momenteel heb ik niet te klagen, ik heb me in jaren niet zo gelukkig gevoeld als nu. Niet dat ik geen tegenslagen meer heb, maar ik weet nu dat alles niet is wat het lijkt en onze perceptie de grote oorzaak is van veel problemen.
't is eigenlijk erg dat wij allen hier vanaf ons geboorte volledig verkeerd worden opgevoed en dat de maatschappij dat nog niet door heeft.
Er wordt ons geleerd wat goed en slecht is en hoe ge u daarbij moet voelen en wat belangrijk is en wat niet.
Maar 't is eigenlijk allemaal dikke zever wat ze ons leren. Ze leren ons een kudde schaap zijn dat in 't gareel moet lopen ofwel moet gestraft worden, en doen wat van ons verwacht wordt.

Ondertussen weet ik dat er geen goed of slecht bestaat en ge niet percé aan de verwachtingen van een ander moet voldoen en je geen verwachtingen moet hebben, enkel een doel dat je al of niet bereikt. Dat je de meeste handelingen op gevoel moet doen zonder te denken en te denken als je een probleem wilt oplossen en creatief moet zijn om uit je leven het maximum te halen. En dat alle dromen uitkomen als je ze gewoon vraagt (je moet er enkel geen termijn opzetten).

Nu onder verdoving zijn van medicatie is inderdaad niet goed, maar ik moet helaas zeggen dat andere bepaalde middelen mij eigenlijk gered hebben. Ook al mogen ze niet, 't was ff moeilijk erdoor, ik was ff totaal de kluts kwijt, maar ik ben er toch serieus verrijkt uitgekomen, al zijn we belangen nog niet waar we moeten zijn, maar toch al een hele grote stap in de goede richting

't is niet omdat het voor de ene slecht is dat het voor een ander ook slecht is.
anyway, time will tell.

Archief - Niet kunnen opstaan: medisch probleem?

GroovyBeatsss

Legacy Member

Troj

Legacy Member

ByT3 Me

Legacy Member

GroovyBeatsss

Legacy Member

cosma

Legacy Member

Troj

Legacy Member

ByT3 Me

Legacy Member

Berttt

Legacy Member

cosma

Legacy Member

Berttt

Legacy Member

ANNM

Legacy Member

Tiim

Legacy Member

Berttt

Legacy Member

cosma

Legacy Member

ByT3 Me

Legacy Member

cosma

Legacy Member

MECHcraft

Legacy Member

Preske

Legacy Member

Son Gokou

Legacy Member

ByT3 Me

Legacy Member