Ik vraag me af wat al die stakers dan wel willen als alternatief voor het generatiepakt want daar heb ik nog ni veel over gehoord.
Willen ze voort doen gelijk dat we nu bezig zijn en doen alsof dat er niks aan de hand is? Want als ik ze bezig zie dan krijg ik enkel maar diejen indruk dat ze zo denken en dat er toch geld genoeg is... Proficiat mannen, ik zal aan ulle denken als ik 60 ben en nog een aantal jaar extra mag werken. Of als mijn kinderen later geen job vinden simpelweg omdat er geen industrie meer is en ze in afgedragen 'made in China' kledij moeten rondlopen... Ik hoop ook dat gulle nog aan mij denkt dan omdat ik zo sollidair geweest ben.
Overigens als ik van die gasten zie dan zijn't haast allemaal late 40'ers en 50'ers die aan't woord zijn. Ik merk maar weinig van de stem van de jongere werknemer die later met de gebakken peren gaat zitten.
Gelijk die 2 kwieten laatst bij Polspoel & Desmet. Ik dacht 'Nu ga ik eens horen hoe het allemaal juist zit'. Maar het enige dat eruit kwam was niks zeggen met veel woorden, prachtig om te zien maar ik vroeg me toch af of dit nu echt wel de vertegenwoordigers moesten voorstellen van de werkmens. Ik kreeg zelfs sympathie voor Rik Daems die aan den overkant van de tafel zat en sorry voor Rik maar die straalt bij mij maar weinig intelligentie uit. Dus da wil al veel zeggen...
En zeg nu zelf: zien de andere voormannen van de vakbonden er echt representatief uit voor de mensen die ze zouden moeten vertegenwoordigen? Ziet ge al een fabriek voor u met allemaal Luc Cortebeekskes en Xavier Verbovens? En zet er als ploegleider maar ne goeien ouwe Roberto 'd Orazzio bij
Ik hoef trouwens nog ni eens naar van die hoge pieten te kijken om een verkeerd beeld te krijgen van de gemiddelde vakbondsmens. Gewoon naar mijn eigen bedrijf kijken zegt al genoeg:
- in '94 hebben ze op mijn bedrijf ne CAO goedgekeurd waardoor degene die vanaf dan zouden beginnen 50fr/uur minder verdienen. Ze zijn naar't schijnt, nadat die den eerste keer werd afgekeurd, op iedere plant komen smeken toen om hem toch maar goed te keuren... Ziedaar hun bekommernis voor de jongeren. En daardoor verdien ik zomaar ff 50fr/uur minder dan anderen voor hetzelfde werk.
- Op mijne plant stond ne zoon van zo ne vakbondsman. Die is zonder veel problemen direkt mee in't bestuur opgenomen geweest en zei zelfs vlakaf dat hij er best wel van profiteerde dat'm met zijnen auto het fabriek mocht binnenrijden en van de extra dagskes verlof voor 'vakbondswerk'.
- Op ne gegeven moment waren er sociaal verkiezingen. Al jaren stond dezelfde man aan't hoofd van het ACV op mijn firma maar iedereen had er nen hekel aan. Bij die verkiezing haalde hij amper voorkeurstemmen maar toch mocht'm weer aan't roer staan...
- toen ik pas begon op m'n huidige job was er al sprake om op mijnen toenmalige plant een manneke per ploeg af te bouwen. Omdat het een chemisch fabriek is moogt ge daar ni zomaar 'de prise uit trekken' dus zouden we gewoon weigeren terug op te starten bij de onderhoudsafstelling die binnen een paar weken zou plaatsvinden. Beide vakbonden (ACV en ABVV) steunden ons.
Een paar dagen voor den opstart (die we dus ni gingen doen) viel het ACV uit de lucht dat ze ineens van niks meer wisten. Voornoemde persoon kwam uit de lucht vallen terwijl zijn naaste medewerker een paar weken voordien nog bij iedere ploef zijn steun heeft komen betuigen. Bon, het ABVV zou ons nog wel steunen. Aangezien ik toen nog een voorlopig kontrakt had had ik om toch ietwa te steunen nen dag verlof genomen op den dag van de actie zelf. 's Avonds voordien kreeg ik telefoon van ne ploegmaat dat ik nimeer hoefde thuis te blijven omdt het ABVV ineens geen reden meer zag om te staken...
Komt dus nu ni af met de zever dat ik nu sollidair moet zijn met de vakbondsmensen en mee moet gaan staken of begrip moet opbrengen voor een standpunt waar ik totaal ni achter sta.
Ik dank u voor uw aandacht.