.Acku.
Legacy Member
Wat is dat met die muziek - als we ritmisch lawaai als muziek mogen definieren - in de Brusselse stations? Als je ooit al eens op de trein bent gestapt in Brussel Noord of Zuid, en erg waarschijnlijk aanhoudend peristent consistent in zijn consequentie daarmee ook gewoon in Centraal, dan heb je het vast ook wel gehoord. De eerste vraag die je binnenschiet is "Waarom?, wat later opgevolgd door "Hoe?", en dan een "Wie?". Het genre is met niet heel bekend, maar ik neem aan dat het iets is als easy listening ontmoet liftmuziek, en het enige passende beeld die jer erbij kan bedenken is een enorm groot scherm met daarop het testbeeld van de VRT en een bericht "Even geduld, wij zijn zo terug" die ze weleens gebruikten bij technische mankementen, nog voor er clips voorradig waren uit de Muziekdoos.
De "muziek" is werkelijk afgrijselijk. het is niet catchy of poppy, het vermijdt elke vorm van creativiteit of emotie, gewoon een soortement van in vorm gegoten geluid. Het enige antwoord dat ik dan ook kon bedenken op de waarom vraag is "Om een groepgevoel aan te wakkeren, verbondenheid, gezamenlijke consensus", want iedereen vindt het even affreus. Hippe tiener, crapuul van gansters, trendy zakenmensen of oude dronken bejaarden, we worden er allemaal een beetje moedeloos van. Net dat lijkt dan het beoogde effect te zijn, je verliest elke fut en vorm van energie, je ondergaat het zodanig dat je in een suffe trance terecht komt, waardoor de kans op agressiviteit en vandalisme ineens enorm daalt.
Kudos daarvoor.
Gelukkig hebben we iPods om ons in onze eigen wereld op te sluiten.
Een - voor jullie - anonieme tipgever gaf me nog dit mee:
http://en.wikipedia.org/wiki/Muzak
Muzak became immensely popular during the 1930s when studies were released showing that playing it in offices and factories would improve productivity. A backlash began in the 1950s when Muzak was accused of brainwashing and it was even challenged in court.
