Eens je van het samenzijn geproefd hebt krijg je er nooit meer genoeg van. Ik zie het als een genot om iemand anders gelukkig te maken en gewoon iemand te hebben om mee samen te leven en wetende dat je er een toekomst mee kunt opbouwen, geeft je toch een doel in het leven vind ik. Klinkt mss allemaal boterzoet maar vind het maar egoistisch van mensen die zeggen dat ze niet eens mensen in hun buurt kunnen verdragen. Zeggen ze dit dan om zichzelf te beschermen of omdat ze bang zijn zich bloot te geven tegenover andere mensen? Of omdat ze gewend zijn van enkel met zichzelf rekening te houden of enkel met zichzelf bezig zijn? Denk dat het voor sommige mss handig zou zijn om iemand te hebben om te beseffen dat er meer is dan enkel jezelf en je eigen dingen...
Zou het trouwens zonde vinden moest ik mijn tijd slijten achter de pc, het leven is veel te mooi. Kom buiten, mensen bijten niet... Ook al denken sommige mensen dat, is gewoon een kwestie van houding, hoe je je opstelt tegenover andere mensen. Lijkt alsof sommige mensen van nature al sceptisch zijn en staan tegenover het ontmoeten van andere mensen. Het leven achter de pc is uiteindelijk niet het echte leven... Spijtig mss. Hoe mensen zo star zijn en toch kunnen beweren dat ze ermee tevreden zijn, ik geloof het niet...
Dan wil ik nog enkele dingen uitklaren, ik lees hier continu van ja laagste rang van de sociale ladder, uiterlijk dat niet meezit, ... Vind ik allemaal zever. Iemand die zich verzorgd en beetje gelukkig is straalt iets goeds uit. Dan maakt het niet uit of die persoon er afgelikt perfect uitziet of niet voldoet aan de "idealen", . Innerlijke schoonheid toont ook... en voor elk karakter is er dan wel een mogelijke match. Iemand die er voor u is en waar je altijd bij terecht kan. Denk niet dat er iets intiemer bestaat... Gewoon met iemand in je armen gaan slapen en iemand knuffelen, denk niet dat er iets leuker bestaat. (mja sex mss ja, erna dan he

)
Bij deze mijn epistel, lol, ben benieuwd naar de reacties, zou zeggen, hou je ni in :d