In december dit voorval gehad met zusje en stiefmoeder, 2 weken geleden te doen in tgerecht, bender zelf ma 20, maar de jeugd van tegenwoordig, je zou ze toch allemaal eens hard willen aanpakken !:
Vijftienjarige die moeder en kind aanviel, moet naar instelling
SARAH LEROY EN HAAR DOCHTERTJE LEVEN NOG STEEDS IN NACHTMERRIE
BRUGGE - De vijftienjarige jongen die eind vorig jaar Sarah Leroy en haar dochtertje zwaar toetakelde aan de Ezelspoort, blijft in een instelling. Voor de slachtoffers duurt de nachtmerrie voort. 'Ik leef elke dag in angst.'
Sarah Leroy (25) beleefde op 12december vorig jaar de verschrikkelijkste dag in haar nog jonge leven. Met haar tweejarig dochtertje Shamaya achterop de fiets reed ze naar het Brugse stadscentrum om er kerstkaartjes te kopen. Toen ze onder de Ezelspoort doorreed, werd ze plots aangevallen door drie jonge Bruggelingen, waarvan er één een hockeymasker droeg.
'Het leek wel een horrorfilm', doet Sarah het relaas. 'De jongen met het masker gaf mij een vuistslag in het gezicht, waardoor ik viel. Mijn dochtertje, dat nog steeds vastzat in het fietsstoeltje, kwam met haar hoofdje op de grond terecht, net naast de boordsteen. Ze begon vreselijk te huilen, maar dat hield die gast niet tegen. Terwijl ik mij beschermend over mijn kind boog, bleef hij mij schoppen. Ik liep zware verwondingen op aan mijn lip en gebit en ben ook nog altijd in behandeling voor mijn rug. Om nog maar te zwijgen van de psychologische letsels.'
De jongelui pleegden de feiten 'zomaar'. Twee van hen werden buiten vervolging gesteld. De derde - die de slagen toediende - zit sinds de feiten in een instelling.
Gisteren zag Sarah voor het eerst haar aanvaller terug in de jeugdrechtbank. 'Ik had een kalmeerpil genomen, want werd gek van de stress', zegt ze. 'Toch wou ik er per sé bij zijn. Toen ik hem in de ogen keek, werd het me even te zwaar en barstte ik in huilen uit. Toch ben ik nu tevreden dat ik geweest ben. Hij heeft zijn excuses aangeboden, al ben ik daar niet veel mee.'
De jeugdrechter stuurde de dader gisteren terug naar de instelling, waar hij zal blijven tot zijn meerderjarigheid. 'Daar leeft hij in een collectief regime', zegt Sarahs advocaat Erwin Priem. 'Hij mag naar school, maar moet elke dag terugkeren. Hij kan niet zomaar gaan en staan waar hij wil. Hij blijft ook onder toezicht van de jeugdrechter. Als hij nogmaals geweld pleegt vóór zijn meerderjarigheid, kan hij in de jeugdgevangenis terechtkomen.'
Sarah Leroy is niet meer dezelfde sinds de feiten. 'Telkens ik met de fiets rijd en een groepje jongeren zie, maak ik een ommetje. Ik ben zo achterdochtig, dat ik gewoon niet dúrf te passeren. Het ergste is dat ik met dagelijks met mijn fiets ga werken in het centrum van Brugge. Telkens moet ik langs de Ezelspoort passeren en zie ik de feiten opnieuw voor mijn ogen flitsen. Verschrikkelijk. Ook voor Shamaya is de nachtmerrie niet voorbij. Ze herinnert zich nog steeds alle details, maar begrijpt niet waarom het precies gebeurd is. Leg dat maar eens uit aan zo'n klein kind. Telkens we over fietsen praten, doet ze het relaas opnieuw. Hoe die jongen mij schopte en er bloed uit mijn mond liep.'
Sarahs partner Michel Destickere is niet te spreken over de lakse houding van het gerecht tegenover jonge delinquenten. 'Die gastjes raken met alles weg', zucht hij. 'Ik zit met enorm veel opgekropte woede. Mijn kind had verdorie dood kunnen zijn. Maar als ik aan die woede zou toegeven, zou ik de domste zijn. Dan verdwijn ik wél achter de tralies. Ik ben tenslotte meerderjarig. Ik word daar ronduit razend van.'
Sarah en haar gezin kregen van de jeugdrechter een voorlopige schadevergoeding toegekend. Een expert zal de volledige schade schatten. Zelf zal de jongen niet voor de kosten moeten opdraaien. De familiale verzekering van zijn ouders des te meer.