Ik heb mijn ogen een tijdje geleden laten laseren en er is nooit iets gezegd geweest van 'stabiel' blijven. Ik lees het wel vaak bij mensen die het opzoeken en van mensen die het via via gehoord hebben.
Er zijn zoveel verschillende lasertechnieke en namen dat ik mijn techniek ben vergeten
Hoe ging het te werk:
Ik kwam aan, moest even wachten, dan kreeg ik speciaal overschoenen aan en een haarnetje, dan deden ze druppels in mijn ogen (2 verschillende dacht ik, maar ni meer zeker). Dan wordt je binnen geleid en moet je op een tafel gaan liggen. Dan plakken ze je gezicht af met een soort tape waarbij 1 oog volledig wordt open gesperd, daar zetten ze dan een klein kokertje op. Hier wordt op geduwd, en uw hele zicht valt weg. Het is een drukkend gevoel, alsof ge eens goe door duwt met uwen duim in uw oog.
Dan hoort ge een bepaald gezoem, da is wanneer ze uw lens open snijden. Vervolgens gieten ze daar nog druppels in,
en leggen ze uw lens open (dit doet de chirurg zelf) en moet ge in een rood lampje (laser) kijken. Dit doet nix, ge voelt nix, het klinkt wel als
zacht geknetter iirc. Dan leggen ze uw ooglens terug dicht en smeren ze er iets over, trekken ze de tape er af en is het tijd voor #2.
Vanaf de laser gedaan is leiden ze u weer naar de wachtkamer. De ogen moeten dicht blijven (omdat je dit zelf wil

je kan ze amper open houden), ik mocht al een keer rondkijken en dan vragen ze of alles is bevallen. Ik kon toen al ONMIDDELIJK terug goed kijken. In de wachtkamer kreeg ik nog een zonnebril (waarmee geslapen moet worden) en 3 druppelmiddeltjes. De eerste week moest ik ze allemaal paar keer per dag doen, en zo telkens minder, een maand lang.
Van de gehele ingreep heb ik NIX gevoeld van pijn maar
ge voelt wel de dinge gebeuren..
Nu zie ik nog beter dan mijn vriendin! Ik heb het een half jaar gelede laten doen (door Dr Mertens, die is altijd al mijn oogarts geweest, nog voor hij die nieuwe kliniek heeft geopend op de Boomsesteenweg).