Archief - Kostgeld :(

MrHawky · 28 jun 2013

Dus aangezien ik binnenkort aan het werk ga (binnen een maand) brobbelt het onderwerp 'kostgeld' nogal graag naar boven. We hebben het hier thuis nog niet deftig over gehad maar ik heb de indruk dat ze eerder kostgeld vragen omdat het kan in plaats van een financiële steun die mooi voor ze is. Ik heb er geen problemen mee om wat geld af te geven, maar enkel als dat geld op het einde van de maand gebruikt wordt om rekeningen mee te betalen en niet voor die mooie schoenen en dat leuk kleedje dat mama zag liggen in de winkel. :naughty:

Vooraleer de 'het-kindergeld-valt-weg-en-belasting-wordt-meer' quote komt wil ik erbij zeggen dat alle kosten zoals kapper, dokter, apotheker, kleren, gsm-abbo, schoenen,... op mij komen te vallen. Ook niet te vergeten is dat het zakgeld en schoolrekeningen (waaronder inschrijving en studieboeken) wegvalt. Dit alles zorgt ervoor dat de financiële situatie voor mijn ouders hetzelfde blijft, als het al niet beter wordt voor hun door al die wegvallende kosten.

Daarnaast sparen mijn ouders zelf nog geld, het kostgeld wat ik zou moeten afgeven komt dus eerder als extra spaargeld bij. Ik ben van mening dat het leven voor mij al duur genoeg gaat zijn en dat ik dat geld beter kan gebruiken dan zij. In hun tijd dat je voor 150.000 euro een huis hebt, heb je nu slechts bouwgrond voor. En dat is heus niet het enige dat duurder is geworden.

Het argument van 'ga-maar-eens-alleen-wonen-en-zie-wat-het-dan-kost' vindt ik ook niet op zijn plaats. Het kostgeld zou niets te maken mogen hebben met hoeveel alleen wonen kost. Het zijn je ouders en ze wisten ook dat kinderen geld kosten. Pas op, als de ouders het financieel wat moeilijker hebben ga ik zeker akkoord om kostgeld af te geven en is dat voor mij geen probleem. Maar wanneer ze het eigenlijk niet nodig hebben, wat zouden die paar jaartjes extra dan nog uitmaken als ik mijn voornaamste kosten al zelf betaal. :wtf:

Ik draag ook mijn steentje bij in het huishouden, de afwas doen, stofzuigen, opruimen, in de tuin werken, winkelen,... het zijn allemaal geen vreemde zaken voor mij. Maar als ik dan ineens geld moet gaan betalen dan vind ik het ook van zelf sprekend dat ik minder moet helpen. Het is het één of het ander, geld of werkkracht. :unsure:

Hoe denken jullie hierover? Zit ik in een verkeerde gedachtegang of kunnen jullie je vinden in mijn mening? Hoeveel zou ik moeten afgeven? Vooraleer jullie je ongezouten mening geven, denk dus ook aan het volgende:

Moeder werkt halftijds
Ouders zijn in staat om te sparen
Hun verlies aan kindergeld en belasting is geëvenaard door de kost die ik opvang van kleren, schoenen,...
Eenmaal aan het werk zal ik minstens 50u per werkweek weg zijn voor men werk (8u werken + 2u onderweg zonder file)

JPV · 28 jun 2013

"Het kostgeld zou niets te maken mogen hebben met hoeveel alleen wonen kost. "

Waarom niet?

"Maar als ik dan ineens geld moet gaan betalen dan vind ik het ook van zelf sprekend dat ik minder moet helpen. Het is het één of het ander, geld of werkkracht."

Een geluk dat je vader/moeder niet zo denkt.

Xirtanneke · 28 jun 2013

MrHawky zei:
Dus aangezien ik binnenkort aan het werk ga (binnen een maand) brobbelt het onderwerp 'kostgeld' nogal graag naar boven. We hebben het hier thuis nog niet deftig over gehad maar ik heb de indruk dat ze eerder kostgeld vragen omdat het kan in plaats van een financiële steun die mooi voor ze is. Ik heb er geen problemen mee om wat geld af te geven, maar enkel als dat geld op het einde van de maand gebruikt wordt om rekeningen mee te betalen en niet voor die mooie schoenen en dat leuk kleedje dat mama zag liggen in de winkel. :naughty:

Vooraleer de 'het-kindergeld-valt-weg-en-belasting-wordt-meer' quote komt wil ik erbij zeggen dat alle kosten zoals kapper, dokter, apotheker, kleren, gsm-abbo, schoenen,... op mij komen te vallen. Ook niet te vergeten is dat het zakgeld en schoolrekeningen (waaronder inschrijving en studieboeken) wegvalt. Dit alles zorgt ervoor dat de financiële situatie voor mijn ouders hetzelfde blijft, als het al niet beter wordt voor hun door al die wegvallende kosten.

Daarnaast sparen mijn ouders zelf nog geld, het kostgeld wat ik zou moeten afgeven komt dus eerder als extra spaargeld bij. Ik ben van mening dat het leven voor mij al duur genoeg gaat zijn en dat ik dat geld beter kan gebruiken dan zij. In hun tijd dat je voor 150.000 euro een huis hebt, heb je nu slechts bouwgrond voor. En dat is heus niet het enige dat duurder is geworden.

Het argument van 'ga-maar-eens-alleen-wonen-en-zie-wat-het-dan-kost' vindt ik ook niet op zijn plaats. Het kostgeld zou niets te maken mogen hebben met hoeveel alleen wonen kost. Het zijn je ouders en ze wisten ook dat kinderen geld kosten. Pas op, als de ouders het financieel wat moeilijker hebben ga ik zeker akkoord om kostgeld af te geven en is dat voor mij geen probleem. Maar wanneer ze het eigenlijk niet nodig hebben, wat zouden die paar jaartjes extra dan nog uitmaken als ik mijn voornaamste kosten al zelf betaal.

Ik draag ook mijn steentje bij in het huishouden, de afwas doen, stofzuigen, opruimen, in de tuin werken, winkelen,... het zijn allemaal geen vreemde zaken voor mij. Maar als ik dan ineens geld moet gaan betalen dan vind ik het ook van zelf sprekend dat ik minder moet helpen. Het is het één of het ander, geld of werkkracht.

Hoe denken jullie hierover? Zit ik in een verkeerde gedachtegang of kunnen jullie je vinden in mijn mening? Hoeveel zou ik moeten afgeven? Vooraleer jullie je ongezouten mening geven, denk dus ook aan het volgende:

Moeder werkt halftijds

Ouders zijn in staat om te sparen

Hun verlies aan kindergeld en belasting is geëvenaard door de kost die ik opvang van kleren, schoenen,...

Eenmaal aan het werk zal ik minstens 50u per werkweek weg zijn voor men werk (8u werken + 2u onderweg zonder file)

Ik denk dat ge al blij moogt zijn dat uw ouders zo lang al die kosten voor u betaald hebben. Wie zegt trouwens dat uw ouders dat niet gewoon gaan sparen voor uwe 'uitzet' later.

Als mijn zoon gaat werken, geeft die ook schoon een bepaald per dag af. De dag dat hij het huis uitgaat krijgt hij dat geld ook mooi weer terug + intrest omdat ik dat geld gewoon op een spaarrekening voor hem zou parkeren.

Sommige mensen kunnen met geld omgaan, anderen dan weer niet. Hoe moeten uw ouders nu al weten tot welke categorie gij gaat behoren.

Ik zou dus niet zeuren en zagen, maar gewoon een redelijk bedrag (bvb 150 euro + maaltijdcheques) afgeven en content zijn.

syndrom · 28 jun 2013

kvind dat maar normaal als ge inwoont bij uw ouders en werkt dat ge geld afgeeft.

Bananarama · 28 jun 2013

Xirtanneke zei:
Sommige mensen kunnen met geld omgaan, anderen dan weer niet. Hoe moeten uw ouders nu al weten tot welke categorie gij gaat behoren.

Omdat ze zijn ouders zijn? Wij kregen vroeger bijvoorbeeld elke zondag 50 frank (I know...) en dan nog centen voor onze verjaardag (en met nieuwjaar een cent van bomma en bompa, je kent dat wel). Mijn broer ging daar alle weken mee naar de markt om een zak snoep te kopen. Ik spaarde daarentegen alles op om een synthesizer te kopen (I know...) en een paar jaar later een Furby (I know...). En dat heeft zich doorgetrokken naar het geld dat we met vakantiewerk verdienen: ik zet altijd 1000 op mijn spaarboekje en gebruik de overschot om gedurende een jaar kleding, verjaardagscadeau's voor vriendinnen, prulletjes waar mijn oog op valt,... te kopen. Mijn broer vindt het dan weer leuker om het gehele bedrag uit te geven aan uitgaan en dergelijke.

Pompi · 28 jun 2013

ik betaal thuis ook braaf 300€ per maand en vind ook dat men moeder nu meer met geld smijt dan vroeger, haar goed recht, haar geld uiteraard.
Die 300€ is nutsvoorzieningen a la water gas elec internet en al wat ik vraag van eten en drank komt ook in huis.
Daarnaast doe ik ook veel werk in het huis maar dat doet iedereen uiteraard, zo werkt een gezin.

don't be a cunt, pay up! je leert er miss maar uit dat het leven niet gratis is en dat besparen op pinten en pitta logischer is dan niet willen afgeven thuis.

Bananarama · 28 jun 2013

syndrom zei:
kvind dat maar normaal als ge inwoont bij uw ouders en werkt dat ge geld afgeeft.

Vind ik ook, maar er zijn wel grenzen aan. In principe hebben ouders aan een werkend kind enkel nog de kosten van eten, elektriciteit, gas, water en internet. Dus mij lijkt het het eerlijkst om die kosten gewoon te delen door het aantal gezinsleden, en dat bedrag dan als kostgeld te vragen. Vraag je als ouder meer dan dat, dan vind ik het een beetje schandelijk. Dan ben je namelijk winst aan het maken op je eigen kind, en zoiets hoort gewoon niet.

(En ja, dat kind zal de ouders de +-20 voorbije jaren inderdaad al veel geld kost hebben, maar dat er zoiets is als onderhoudsplicht is geen geheim. Bovendien heeft niemand de ouders in kwestie verplicht om een kind te krijgen en heeft het kind ook niet gevraagd om geboren te worden. Kostengeld moet dus gezien worden als "meedelen in de kosten" en niet als "ons compenseren voor de voorbije 20 jaar")

Indigoke · 28 jun 2013

Ik vind dat jij een zeer egoïstische gedachtengang hebt.
Er komt een periode waarop je op eigen benen zal moeten staan en zonder hulp van je ouders zal moeten leven. Dit is het begin ervan. Je zegt dat je ouders minder kosten aan je zullen hebben. Eigenlijk zouden je ouders helemaal geen kosten meer aan je moeten hebben, vermits je zelf gaat werken en je eigen centen verdient. Ik ga ervanuit dat je 200 euro per maand zal afgeven, daarmee dek je nog niet de volledige kost die zij aan je hebben hoor. Ik vind het niet meer dan normaal dat je toch een kleine bijdrage levert. Wat je ouders daarmee doen, is hun zaak. Als je ma daar graag een mooi kleedje mee koopt dan moet ze dat gewoon doen.
Je blijft het vergelijken met je studententijd, die is voorbij hoor. Vergelijk het met volwassenen die gaan werken en op eigen benen staan.

FluffyBeast · 28 jun 2013

ik ga nog niet gaan werken, mijn zus wel. Zij betaalt ook 300eur per maand.

Mattehh · 28 jun 2013

Ben akkoord met het bovenstaande, als je alleen gaat wonen dan zal je ook kosten moeten dragen. Maar het bedrag moet idd in verhouding zijn met de kosten...

Als je echt teveel betaalt kan,je nog altijd kopen of lenen, maar zelfs dan zal je niet toekomen met dat bedrag wat je normaal thuis afgeeft.
Sent from my Windows Phone 8X by HTC using Board Express

MrHawky · 28 jun 2013

Xirtanneke zei:
Ik denk dat ge al blij moogt zijn dat uw ouders zo lang al die kosten voor u betaald hebben. Wie zegt trouwens dat uw ouders dat niet gewoon gaan sparen voor uwe 'uitzet' later.

Als mijn zoon gaat werken, geeft die ook schoon een bepaald per dag af. De dag dat hij het huis uitgaat krijgt hij dat geld ook mooi weer terug + intrest omdat ik dat geld gewoon op een spaarrekening voor hem zou parkeren.

Sommige mensen kunnen met geld omgaan, anderen dan weer niet. Hoe moeten uw ouders nu al weten tot welke categorie gij gaat behoren.

Ik zou dus niet zeuren en zagen, maar gewoon een redelijk bedrag (bvb 150 euro + maaltijdcheques) afgeven en content zijn.

Zoals Bananarama al aanhaalt, ik kan zeker geld sparen. Als ik ga werken zou ik ook 800-1000 euro per maand aan de kant willen zetten en mijn ouders weten dat. Waarom zouden ze dan nog geld afhouden puur om het mij later terug te geven? Slaat nergens op, daarbij aan de praat van men moeder te horen zie ik die centen niet meer terug.

Syndroom zei:
don't be a cunt, pay up! je leert er miss maar uit dat het leven niet gratis is en dat besparen op pinten en pitta logischer is dan niet willen afgeven thuis.

Je hebt misschien het deel gemist waar ik zeg dat het leven al duur genoeg is? Ik weet zeker dat het leven niets gratis geeft, het is daarom juist dat ik liever mijn centen spaar dan men moeder ze te laten uitgeven aan een zoveelste paar schoenen.

Indigoke zei:
Ik vind dat jij een zeer egoïstische gedachtengang hebt.
Er komt een periode waarop je op eigen benen zal moeten staan en zonder hulp van je ouders zal moeten leven. Dit is het begin ervan. Je zegt dat je ouders minder kosten aan je zullen hebben. Eigenlijk zouden je ouders helemaal geen kosten meer aan je moeten hebben, vermits je zelf gaat werken en je eigen centen verdient. Ik ga ervanuit dat je 200 euro per maand zal afgeven, daarmee dek je nog niet de volledige kost die zij aan je hebben hoor. Ik vind het niet meer dan normaal dat je toch een kleine bijdrage levert. Wat je ouders daarmee doen, is hun zaak. Als je ma daar graag een mooi kleedje mee koopt dan moet ze dat gewoon doen.
Je blijft het vergelijken met je studententijd, die is voorbij hoor. Vergelijk het met volwassenen die gaan werken en op eigen benen staan.

Als je moeder met een eerste voorstel van 400 euro afkomt vraag je jezelf wel af wie de egoïst is. Voor 200 euro maak ik geen problemen, het is niet dat ik niks wil afgeven. Wat wel tegen mijn principe ingaat is dat het geld gebruikt wordt voor luxe producten terwijl een ander het nodig heeft om later een dak boven zijn hoofd te permitteren. Ik druk het misschien wat dramatisch uit, but you catch my drift right?

MrHawky · 28 jun 2013

Mattehh zei:
Ben akkoord met het bovenstaande, als je alleen gaat wonen dan zal je ook kosten moeten dragen. Maar het bedrag moet idd in verhouding zijn met de kosten...

Als je echt teveel betaalt kan,je nog altijd kopen of lenen, maar zelfs dan zal je niet toekomen met dat bedrag wat je normaal thuis afgeeft.
Sent from my Windows Phone 8X by HTC using Board Express

Als het in verhouding is heb ik er ook geen probleem mee. Maar wat je zegt over 'het kost minder dan alleen wonen', volgens die gedachtegang zouden uw ouders pakweg 100 euro minder mogen vragen dan wat het kost om alleen te wonen en dat zou fair zijn?

profound · 28 jun 2013

MrHawky zei:
Ik draag ook mijn steentje bij in het huishouden, de afwas doen, stofzuigen, opruimen, in de tuin werken, winkelen,... het zijn allemaal geen vreemde zaken voor mij. Maar als ik dan ineens geld moet gaan betalen dan vind ik het ook van zelf sprekend dat ik minder moet helpen. Het is het één of het ander, geld of werkkracht.

Typische gedachtengang van generatie Y. Schaamtelijk.
Be a man en pakt u verantwoordelijkheden. Zij blij dat ze u niet buiten zwieren als ge me zo ne zever afkomt.

MrHawky · 28 jun 2013

profound zei:
Typische gedachtengang van generatie Y. Schaamtelijk.
Be a man en pakt u verantwoordelijkheden. Zij blij dat ze u niet buiten zwieren als ge me zo ne zever afkomt.

Het is thans de reden waarvoor men moeder juist geld wilt... Dus mag ik het toch ook omdraaien?

Sovereign · 28 jun 2013

Het zal hier nog even duren, maar als ik voltijds ga werken na mijn studies zal ik ook tussen de 300 en 400 per maand afgeven. Ik vind dat ook niet meer dan normaal eerlijk gezegd.

Bananarama · 28 jun 2013

MrHawky zei:
Als je moeder met een eerste voorstel van 400 euro afkomt vraag je jezelf wel af wie de egoïst is. Voor 200 euro maak ik geen problemen, het is niet dat ik niks wil afgeven. Wat wel tegen mijn principe ingaat is dat het geld gebruikt wordt voor luxe producten terwijl een ander het nodig heeft om later een dak boven zijn hoofd te permitteren. Ik druk het misschien wat dramatisch uit, but you catch my drift right?

Doe het zo: vraag je ouders om een hele maand alle rekeningen goed bij te houden (dus ook die van eten en drank). Tel dat bedrag op en deel het door het aantal gezinsleden. En dat bedrag is dan het bedrag dat jij zult bijleggen.

Waar je moeder jouw geld dan voor gebruikt, is haar zaak (ook al begrijp ik wel hoe je je voelt). Natuurlijk zou het leuker zijn om te weten dat jouw geld haar helpt om rond te komen dan om te weten dat je haar zoveelste paar schoenen hebt betaald, maar het gaat in deze situatie niet om rondkomen. Het gaat erom dat zij als ouder gewoon niet haar hele leven voor haar kind moet blijven betalen.

CurrY · 28 jun 2013

Ik ga iets van een 125 euro moeten afgeven. Ik ken er die veel meer moeten afgeven in ieder geval.

profound · 28 jun 2013

MrHawky zei:
Het is thans de reden waarvoor men moeder juist geld wilt... Dus mag ik het toch ook omdraaien?

Uw ouders hebben 21 jaar lang hun verantwoordelijkheid gepakt door u op te voeden en u alles te geven wat ge nodig hebt om een toekomst op te bouwen. Tijd voor u om hetzelfde te doen. Ge zijt geen kind of student meer, maar volwassen (ongeveer), en dan ga je soms zaken moeten doen tegen je zin. Big deal.

Nu, er moet ook niet overdreven worden natuurlijk, je hebt nog altijd geen concreet bedrag genoemd, dus ik kan er eigenlijk niet over oordelen. Moest je 500 euro ofzo per maand moeten afgeven, dan is dat inderdaad echt wel veel hoor. Als ik dat zou moeten afgeven, zou ik alleen gaan wonen, ook al is het veel duurder om alleen alles te betalen. €250 + maaltijd- en ecocheques (als je die hebt) vind ik een faire deal. Dat je zelf nog wat meehelpt in het huishouden is niet meer dan normaal imo. Dat kinderachtige statement van het is het een of het ander....ge zijt geen kind meer eh man, geen 14-jarige snotneus die geen besef heeft van hoe de wereld in elkaar zit.

wakel · 28 jun 2013

Het hangt af van de situatie maar ik vind het niet zo verstandig om geld te af te staan aan uw ouders dat ze dan oppotten. Binnen een x-aantal jaar mag je er dan successierechten op betalen.

Hornymoose · 28 jun 2013

Ik geef 500 euro per maand aan mij ma, die alleen is.

Zelf heb ik daar totaal geen problemen mee, ik walg ook van de reden dat ge geen geld wilt geven omdat u ma een mooi kleedje zou gezien hebben. Ondankbaarheid TEN TOP voor al die jaren dat ze gezorgd heeft voor u en nog doet.

Er komt een tijd in uw leven dat de rollen keren en gij voor uw ouders moet gaan zorgen, verwacht u er maar aan.

Archief - Kostgeld :(

MrHawky

Legacy Member

JPV

Legacy Member

Xirtanneke

Legacy Member

syndrom

Legacy Member

Bananarama

Legacy Member

Pompi

Legacy Member

Bananarama

Legacy Member

Indigoke

Legacy Member

FluffyBeast

Legacy Member

Mattehh

Legacy Member

MrHawky

Legacy Member

MrHawky

Legacy Member

profound

Legacy Member

MrHawky

Legacy Member

Sovereign

Legacy Member

Bananarama

Legacy Member

CurrY

Legacy Member

profound

Legacy Member

wakel

Legacy Member

Hornymoose

Legacy Member