Archief - Kerstlijst anno 2010

Bij mijn stiefpa is het de gewoonte veel kado's te geven met kerst. Maar dat komt omdat hij daar veel belang an hecht om een gezellige avond te hebben met kerst met mijn ma en ik en mijn broer. Dus dan komen er zo kado's aan te pas als scheermesjes, een doosje met kraslotjes, pantoffels, ed. Hij luistert zo elk jaar eens wat we nodig zouden hebben. Het is daar altijd beregezellig bij de haard, filmpje kijken, monopolie spelen etc ^^ En dan eten we meestal nog eens overheerlijk wild (het is een jager) door hem klaargemaakt. Love it ^^

Van cadeau heeft hij laten vallen dat hij een boek zou willen over groenten etc kweken in een serre. Dus daar eens naar gaan kijken in de standaard. Een lief heb ik niet meer dus dat kan den boom in da vrouwelijk geslacht. Mijn ma, daar weet ik nog niet wat voor te kopen. Het zal iets klein zijn dat ze nodig heeft. In de Dille & Kamille kan ze een fortuin op doen, dus daar eens gaan kijken wat in haar smaak zou kunnen vallen.

Wat ik graag zou krijgen, goh. Mijne pa is ne rijke zelfstandigen dus die heeft mij een nieuwe gsm aangeboden. Nu geen gsm van een half miljoen euro. Een goedkope degelijke gsm die enkele jaren mee kan gaan. Wat ik hem koop? Zoals elk jaar koop ik de alcoholieker een fles gin van Bombay En aan de mama vraag ik een abbo van de fitness voor 3 maand.

Goh, heb niet echt een verlanglijstje met wat ik graag zou krijgen met Kerstmis. Meestal als ik iets wil of nodig heb, koop ik het zelf omdat ik het toch niet cadeau krijg wegens nutteloos en stuff. Speel mijn eigen Kerstman dus.

Wij doen eigenlijk niet meer aan pakjes... Kerst draait om samenzijn met familie en goed eten. Die rommel onder de boom verpestte dat: 't kost geld en er wordt zelden iets nuttigs gegeven... Om nog te zwijgen van de tijd dat ge er in steekt om die rommel te zoeken.

Voor kleine kinderen kan dat wel leuk zijn natuurlijk.

Enkel m'n ouders geef ik iets omdat die respectievelijk op kerst en nieuwjaar verjaren.

Dennoman zei:

Da's nog zo'n prehistorische vorm van kapitalisme. Nu is het juist zo dat de mensen met écht kapitaal er zo min mogelijk mee te koop lopen en de mensen op het rand van bankroet kunnen maar niet genoeg gadgets en dure shit kopen die ze moeten afbetalen op termijn, omdat zij het beeld hebben dat status enkel in het materiële ligt, terwijl het nu veel meer in het ideologische lijkt te liggen.

Let wel: het geldt zeker niet voor iedereen, maar dat is een trend die zelfs ik (en ik ben amper 22) opmerk tegenover vroeger.

Klik om te vergroten...

Jep, veel mensen die altijd met de laatste nieuwe GSM rondlopen of met een dikke auto rondrijden blijken thuis amper een nagel te hebben om aan hun gat te krabben. En mensen die echt rijk zijn hebt ge dat dikwijls pas van door als ge ze al een tijdje kent. Blijkbaar wordt men niet graag als "rich kid" bestempeld.
Maar ik weet niet of dat vroeger zo veel anders was? Misschien denkt ge terug aan uw jeugd ik weet niet maar bij kinderen wordt er sowieso wel veel meer gestoeft

Ontopic: bij ons is het niks geven niks krijgen, maar we gaan wel ne keer goed eten en dan waarschijnlijk een goe filmke bekijken ofzo

Stierkoe zei:

Jep, veel mensen die altijd met de laatste nieuwe GSM rondlopen of met een dikke auto rondrijden blijken thuis amper een nagel te hebben om aan hun gat te krabben. En mensen die echt rijk zijn hebt ge dat dikwijls pas van door als ge ze al een tijdje kent. Blijkbaar wordt men niet graag als "rich kid" bestempeld.
Maar ik weet niet of dat vroeger zo veel anders was? Misschien denkt ge terug aan uw jeugd ik weet niet maar bij kinderen wordt er sowieso wel veel meer gestoeft

Ontopic: bij ons is het niks geven niks krijgen, maar we gaan wel ne keer goed eten en dan waarschijnlijk een goe filmke bekijken ofzo

Klik om te vergroten...

Wel, dat weet ik zo niet eigenlijk. Mijn idee over het evolueren naar een soort postmodern West-Europees kapitalisme heb ik gevormd toen iemand mij iets vroeg over hoe de Chinezen kijken naar het kapitalisme. Daar is het dus meer een geraamte van de kapitalistische ideeën (bvb. "bij McDonald's gaan eten = kunnen tonen dat je geld hebt = status"). Zij verheerlijken alles wat Amerikaans is (Amerika dient daar nog altijd als model van het kapitalisme) en dus hebben ze ook een gelijkaardige levensstijl. Van de Amerikanen hoor je ook zo dikwijls dat het geld er moet rollen en dat ze praktisch hun hele leven tot hun nek in de schulden zitten, behalve dan misschien de heel gegoede mensen.

Ik denk dat dat dus hier in West-Europa sterk is verschoven de laatste tijd, misschien ook omwille van die anti-Angelsaksische invloeden hier, vooral vanuit Frankrijk en Duitsland. Hoe dan ook: écht rijke mensen stoefen niet meer met hun geld. Mensen die daar de nood toe voelen, zelfs als ze rijk zijn, hebben duidelijk het gevoel dat enkel hun geld van belang is als statussymbool, terwijl duidelijk blijkt door de schroom die de meesten voelen voor hun geld (in bvb. Nederland nog veel sterker dan hier), dat dat helemaal niet het geval hoeft te zijn.

Dan missen ze iets in hun leven, geef die mensen een knuffel of zo

Ik kan zo geen intellectueel onderbouwde uitleg geven als Denonman, maar ik vind dat pakjes er nu eenmaal kunnen bijhoren. Ik ben van thuis uit (langs mama hare kant dan) niet echt rijk. En daarom geven wij ook geen monstercadeaus. Bij ons primeert het samen zijn, zonder zorgen, en zonder telefoons die rinkelen voor onnozelheden van het werk enzo. En daar komen dan uiteraard pakjes aan te pas. Het is fijn om zo kleine dingen te krijgen, waarvan je zegt "ah hij heeft daar op gelet, en hij kent mij hierdoor" ofzoiets. Dat hoeft niet met een pakje, maar zo gebeurt het nu eenmaal bij veel mensen. En sommige mensen vinden het net leuk om kleine dingen te zoeken die iemand graag zou hebben. Mijn stiefpa wordt zelfs een beetje gek als hij terug pakjes mag gaan halen. Hij wordt nog gekker van een kerstboom en welke film hij moet gaan halen om te kijken etc.

Ik ga er mee akkoord dat er mensen zijn die "kerstmis?pakjes" denken. En zoals ik hier lees zijn er ook mensen die net het omgekeerde denken. "Kerstmis? kapitalisten ".

Maar er zijn daar tussenin zeker ook gevallen zoals bij mij thuis waar het geheel telt.


En ik ken iemand, de zoon van een juwelierszaak hier in Aalst. Die jongen zwemt in het geld van thuis uit, en loopt daar ook enorm mee te koop. Die vieren het als "kom geef mij hier een nieuwe tag heuer dak kan gaan feesten in de carré. En geeft mij nog is een paar euro's voor daar decadent champagne te drinken". Dat is kapitalisme volgens mij. En zulke mensen, tjah, triestige zaak. En als er dan mensen zijn die thuis niets hebben, en toch graag eens een centje uitgeven aan al is het een nutteloze zaak, dan vind ik niet dat die moeten vergeleken worden met zo iemand.

Niets,crisis he.

Awel ja, vandaar dat ik ook zeg dat het zeker geen algemene regel is é. Voor veel families (vooral grote) hoort de hele tamtam rond kerstmis er nu eenmaal bij.

En dat idee van pakjes krijgen als een soort van erkenning tegenover elkaar in plaats van het per se moeten krijgen van iets materieels, weegt bij ons thuis bijvoorbeeld ook door. Wij geven elkaar wel een paar pakjes, gewoon omdat we tonen dat we met elkaar begaan zijn. Mijn vader is bijvoorbeeld een hele tijd bezig geweest met opera, ik heb hem toen nen "Opera for Dummies" cadeau gedaan, die nu nog altijd standaard koffietafellectuur is

Wij trekken hier briefjes en kopen dan cadeau's voor 50€ ofzo.

Cadeau's zoals iPhone of iPad gaan er in mijn ogen over.

Ik wens mezelf voor kerst minder hoofdpijn het komende jaar en iets meer geluk. Voor de rest moet ik niets hebben.

mijn mama vraagt mij altijd wat ik graag zou willen, vorig jaar een haardroger gevraagd

ik ben ni zo'n cadeau-mens, zowel voor geven als krijgen ni.

Nieuw schildpadden eiland voor mijn favoriete schildpad, wat games, comics, htc desire en kinect

Doen we ni aan mee, hier thuis kopen we iets als da nodig is. Mijn pa heeft paar dagen geleden wel wa ecocheques gaan opknallen bij Krefel. Ons ma haar strijkijzer stond bekan op ontploffen en ik wou al lang een scheermachien. Dat kan dus tellen als onze kerstmis, denk ik.

Cash voor skivakantie

dit jaar krijg ik warhammer 40k spullen

men ma krijgt van mij ne nintendo ds omdat ze er al zolang ene wilt

Niets.
Niet omdat ik iets tegen het hele gedoe heb, iedereen moet doen waar hij/zij zich in kan vinden. Het is bij ons simpelweg niet de gewoonte om cadeaus te geven

Lulukai zei:

mijn mama vraagt mij altijd wat ik graag zou willen, vorig jaar een haardroger gevraagd

ik ben ni zo'n cadeau-mens, zowel voor geven als krijgen ni.

Klik om te vergroten...

Hehe ik las dit en dacht wtf, ne gast die een haardroger vraagt?!

Toen keek ik naar uw avatar

Toen naar uw profiel

En toen werd alles plots duidelijk

Joker poster
Lumix GH1 + Nikkor O 35mm f/2 ( natuurlijk met het geld)
En ik ben bevredigd.

En ne man mag geen haardroger vragen?

Ik vraag gewoon altijd geld .