Mag ik vragen om een minimum aan wederzijds respect?
Dieren (of het nu honden, olifanten, papegaaien, Dude87, nijlpaarden of duizendpoten zijn) hebben hun eigenschappen, en het is aan de redelijkheid om een wet te bepalen die de publieke opinie kan bekoren. Naar mijn bescheiden mening is het niet aan ons om een totaalverbod op honden op het openbaar vervoer uit te vaardigen, wegens een paar verhaaltjes in een boekje waar mensen zich dan plots strikt aan willen gaan houden.
Langs de andere kant kan ik mensen begrijpen die spreken over geurhinder (eten op het openbaar vervoer is om dezelfde reden verboden), maar ik vrees dat we dat dan met z'n allen zullen moeten aanvaarden met een zekere vriendschap voor de beste vriend van de mens. En naar mijn inziens ligt de 'marginaliteitsfactor' (om het woord maar te gebruiken) van iemand die dat sociaal gevoel niet kan opbrengen, minstens even hoog als bij diegene die z'n lekkende hond naar iedereen laat toelopen op een tram.
Beslis voor jezelf, maar vergeet ondertussen niet te beslissen voor iemand anders.
(Als ik zie dat hier niet op een genuanceerde manier over kan gepraat worden, dan vrees ik dat ik zal moeten ingrijpen.)