Mr.Anderson zei:
Zo ervaar ik het ook. Veel gespierde fitness types passeren de gym denkend dat hun brute kracht een grote meerwaarde is in een gevecht. Zonder techniek ben je er niet veel mee + die zijn heel snel uitgeput. Ik heb daar voor alle duidelijkheid geen probleem mee, dat iemand dat eens wil gaan uittesten. Wel is het interessant om te zien hoe sommigen binnenkomen en denken de wereld te kunnen verslaan, om na 3 ronden sparren te beseffen dat ze een long way to go hebben vooraleer ze ook maar een verschil kunnen maken in een gevecht.
Disclaimer: er lopen ook gespierde, afgetrainde mensen rond die WEL kunnen vechten. Be aware.
Spiermassa is dan ook niet voor alles even functioneel. Persoonlijk vind ik bodybuilding, waar het zuiver over het uitzicht gaat, vrij absurd. Maar ook powerlifting, wat ik doe, is uiteindelijk een hyperspecialisatie in zo veel mogelijk gewicht opheffen op drie manieren. Iets van sparren zit daar natuurlijk niet tussen, conditietraining is optioneel. Het lichaamsgewicht dat je meedraagt en de energie die je verbruikt is ook niet echt een voordeel; je gaat bij het leger ook geen cliché spierbundels vinden. Het enige waar je eigenlijk in het dagelijks leven wat aan hebt is dat je "steviger" gebouwd bent en eens kan helpen met een kast ofzo op te tillen.
Het komt natuurlijk ook door de obsessie met spiermassa in bv. films. Hugh Jackman die zwaar gedehydrateerd vechtscènes speelt, want mensen verwachten dat hij extreem scherp staat. Schwarzenegger en Stallone die als bodybuilders ware vechtmachines spelen, ...
Een echte glimlach dan:
Recent mijn oude wagen (13 jaar) economisch perte totale, geen glimlach uiteraard. Nu een nieuwe wagen, wat groter voor moest er een kind komen (en ik wil er toch opnieuw jaren mee rondrijden). De glimlach zit hem in de gigantische sprong qua rijcomfort natuurlijk tussen een kleine Japanse stadswagen van 2007 en een Skoda van 2020, nadat we dan toch hebben beslist iets recent te kopen.
