Dennoman
Legacy Member
Langs mijn grootmoeder gereden en uit haar enige ietwat "wakkere" moment blijkt dat ze mij nog kent. "Ha, dag schatje!" zei ze, wat ze normaal altijd tegen mij zegt.
'k Weet niet of ik hier blij of droef moet door worden, we weten in de familie inmiddels allemaal dat het op zijn einde aan 't lopen is, maar dat maakt het hele gedoe er natuurlijk niet makkelijker op. Ik ben blij dat ze tenminste niet compleet van de wereld is van de dementie, maar ze is ocharme compleet op en 't is tijd dat ze stillekes gaat nu.
Hard, maar zo gaat het nu eenmaal.
'k Weet niet of ik hier blij of droef moet door worden, we weten in de familie inmiddels allemaal dat het op zijn einde aan 't lopen is, maar dat maakt het hele gedoe er natuurlijk niet makkelijker op. Ik ben blij dat ze tenminste niet compleet van de wereld is van de dementie, maar ze is ocharme compleet op en 't is tijd dat ze stillekes gaat nu.
Hard, maar zo gaat het nu eenmaal.






nu moet ik niemeer uit mijn bed komen om op pauze te duwen ofzo!