Sylverscythe zei:
Dat moet iedereen voor zichzelf uitmaken dan, maar met je vrouw gaan ruziemaken omdat je geen kerk wil binnenstappen vind ik alvast overdreven. Ja ok je hebt misschien geweldige principes over één kwestie, proficiat, daar hebben je vrouw, haar familie, ... toch helemaal niks aan? Hoeveel van dat dopen is heden ten dage in dit land trouwens nog omdat we zo braaf katholiek zijn? Het is gewoon een deel van onze cultuur, en de kerk heeft doorheen de geschiedenis zowel een hoop positieve als een hoop negatieve zaken uitgestoken. Dan meteen in een defensieve kramp schieten alsof je het allemaal niet begrijpt dat heel de wereld zo gek is, mja ik vind dat evengoed een beetje borderline onvolwassen. De wereld is hypocriet, iedereen is hypocriet.
Doopvieringen kunnen overigens heus wel modern zijn. Wij hebben ons zoontje dit jaar ook laten dopen. In een kleine mooie kapel in de buurt, zonder afgeleefde pastoor maar met een diaken die ook gewoon getrouwd was en vast beroep had. De enige "verplichtingen" in de viering waren bepaalde handelingen die aan bod moesten komen (doopkaars enz), maar voor de rest kregen we voldoende vrijheid om de viering in te vullen zoals wij dat wilden met zelfgeschreven teksten, familieleden die een liedje kwamen zingen,... We kregen achteraf dan ook complimenten van de diaken dat hij best wel onder de indruk was van onze viering aangezien het echt mooi en oprecht was.
Ik ben op zich ook niet echt gelovig (ik ben veel te rationeel op dat vlak en geloof niet in bovennatuurlijke zaken), maar ik geloof wel in het geloof, namelijk dat mensen die écht geloven, daar ook daadwerkelijk kracht uit kunnen putten. Het is ook niet omdat ge niet gelooft in bovennatuurlijke krachten zoals God, dat ge daarom niet achter bepaalde waarden en normel van het katholiek geloof kunt staan.
Het hoeft dus niet allemaal zo zwartwit te zijn waarbij een doopviering één langgerekte ode aan God enz wordt, het kan heus wel eigentijdser met genoeg ruimte voor nuance.
Hoe dan ook, los van iemands standpunt over het geloof, lijkt het me jammer als zo iemand zijn principes belangrijker vindt dan het samenzijn met (en het daar bijhorende geluk van) familieleden.