Ergernis van de dag:
Heb geen al te leuke relatie met de ouders. Ze hebben mijn vriendin 10 jaar lang verstoten. Was van dag 1 niet welkom, want "eerst uw studies en dan willen we ze leren kennen".
Moeder die zware borderline kenmerken heeft: aantrekken-afstoten, impulsief reageren, ene dag zijde een god 5 min later zijt ge de ergste persoon op aarde, fout ligt altijd bij een ander (terwijl ze constant ruzie heeft met iedereen)...
Gedurende die 10 jaar was ze vb. wel soms welkom...hadden mijn moeder en ik ruzie, mocht ze niet meer komen...dan weer wel, dan weer niet. Nuja, ik kreeg zo'n gedrag niet verkocht aan mijn vriendin (of dit dacht ik)..dus dan had ik iets "hier, weet ge wat..ik zeg gewoon dat ze u ni willen zien. Want heel te tijd dat aantrekken-afstoten..ik wil gewoon een zo normaal mogelijk leven hebben".
Op een gegeven moment (4-5jr in de relatie) zien ze haar voor een tweede keer. Mijn vriendin zeer voorzichtig op dat moment, zodat haar achteraf niets verweten kan worden/mijn moeder weer commentaar zou hebben.
Bon..na het einde van die avond tegen mij "Ja seg, die heeft ons ni graag eh. Die zei bijna niks. Die kon toch wa socialer doen. Kwil ze nimeer zien als het zo zit"
Op 10 jaar tijd hebben ze haar 2-3 keer gezien. Mijn moeder heeft wel constant commentaar op haar, terwijl ze haar helemaal niet kent. Nu willen mijn ouders haar plots wel weer zien, maar zijn wij niet echt geneigd om de stap te zetten.
Meanwhile hebben mijn vriendin en ik een bouwgrond gekocht. Ik wou het toch vooraf aan mijn ouders zeggen..er was totaal geen enthousiasme. Ik kreeg enkel de commentaar "Ja, vinde da normaal dat ge dat met ons bespreekt zonder uw vriendin erbij?'
Sindsdien (maand mei) wil mijn moeder zonder enige reden 0.0 contact met mij. Mijn vader spreek ik 2x/maand, maar eens het over mij gaat probeert hij alles zeer kort te houden zodat het gesprek snel eindigt.. Ben een beetje radeloos en weet niet wat doen..
