Grootouderlijk huis van mijn vrouw was na heel wat geruzie en gemorrel eindelijk verkocht. Schoonpa was met 6 thuis en alle werk komt op zijne nek.
2 weken geleden was alles wat iemand (kinderen, kleinkinderen) wou eindelijk verdeeld dus ik was "ons deel" gaan afhalen en heb toen ook maar meteen een volle remorque rommel voor stort meegenomen om schoonpa wat te ontlasten.
Vandaag was ik, met paar kameraden van mij, nog wat meubels enzo die ik aan hun was kwijtgeraakt gaan halen. En weeral, en passant, iedereen zijn auto en remorque ( 3 stuks!) volgeladen met rest om het daar weg te krijgen (want ik heb echt geweldige vrienden die dat dus ook echt doen).
Het huis moet leeg, zo simpel is het, nieuwe eigenaar krijgt 1 november de sleutel en niemand behalve mijn schoonpa bougeert erachter. Komen er opeens 2 vd neven met hun moeder aan dus ik dacht dat die kwamen helpen, niet dus he, ze kwamen eens kijken hoe het vlot. Vertikten het om nog maar te helpen toen een van mijn vrienden vastzat op de trap onder 100kg eiken kleerkast want "ik mijn goei schoenen aan".
En toen ben ik ontploft.... ff heel duidelijk gemaakt dat schoonpa niks meer mag doen van mij en dat ik (nuja, wij, kameraden steunden mij) volgende zondag wel eens terug zou komen en alles wat er dan nog stond wel zou opladen en rechtstreeks in hunne voortuin zou dumpen.
Al 3 jaar aan't vechten om't geld maar er ook iets voor doen is teveel gevraagd