Yvezz
Legacy Member
Tonerider zei:min of meer. er kwam gewoon steeds meer afstand tussen ons en op een bepaald moment ruzie. Toen beseften we dat het zo niet verder kon en dat het stom is van te blijven proberen. Dus het komt wel van beide kanten. Maar op zich zijn we nog wel in vrede met elkaar. Maar het is wel pijnlijk. We zijn 15 jaar getrouwd geweest en we hebben heel mooie herinneringen met elkaar gehad. Maar op een bepaald moment zijn er toch barsten gekomen en zijn we uit elkaar gegroeid. Het voelt wel als falen aan voor mij. Mijn ouders zijn ook gescheiden en ik had gehoopt het beter te doen. Algoed dat er geen kinderen (en eigendom) in het verhaal zijn... Maar goed, omdat we beide beseffen dat het niet meer gaat, is er ook geen ruzie over wie wat krijgt
Ja, ik weet het. Maar ondertussen gezien dat er toch nog wel wat te huur staat, en ik zoek iets aan de kust, dus misschien dat het wel lukt. En ik ben niet veeleisend, ik ben toch alleen, dus een studio is ook goed. Zolang er geen schimmel op de muren staat en het geen marginale buurt is, is het ok voor mij. Hoe minder ruimte, hoe minder kuis
Maar als het nog even duurt is het ook niet direct een probleem, buiten dat het maar raar aanvoelt.
Bij ons lag het niet echt aan Corona, 't was al langer stroef aan het lopen. Samen thuis zitten heeft het alleen maar versneld, maar het had anders ook wel gebeurd.
maar het sucked mottenballen natuurlijk en het doet geen goed aan m'n zwartdenken![]()
Sterkte man, ik heb een 4tal jaar geleden in dezelfde situatie gezeten, je komt er wel door.

