Dit weekend kon men gratis Assassin's Creed Odessey spelen via Uplay. Aangezien ik een eeuwige twijfelaar ben en de game nog altijd niet had, was ik blij met dit Free Weekend.
Ik heb het vandaag zo'n acht uur gespeeld en aan het begin vond ik het nog interessant, je krijg een duidelijk verhaal met een goede aanduiding van wat je moest gaan doen om voort te geraken.
Maar eenmaal je je schip hebt bemachtigd en je op het volgende eiland belandt, was de lol er eigenlijk af voor me. Ok, je hebt nog een verhaallijn, maar die wordt ook overspoeld door zijmissies (die je wel moet doen om genoeg XP te behalen) en dan ben je gewoon zigzag over het eiland aan het hotsen. bijv.10 bandietenkampen vernietigen waarvoor je de hele streek gewoon van links naar rechts moet afgaan met daartussen wat wolven. En de missie: verzwak de stad en val dan het hoofd aan. En dat dan steeds opnieuw.
Dus na 8 uur spelen was ik het meer dan beu en ben ik blij dat ik het niet gekocht heb.
En wat me nu aan mezelf opviel is dat mijn enthousiasme voor veel games gewoon weg is doordat het open wereld is geworden. Neem nu racegames zoals NFS The Run of NFS Porsche. Dat waren heel vastomlijnde verhalen en ik was er zot van. (Porsche blijft voor mij de topper alhoewel ik niet goed genoeg was om de game te kunnen uitspelen). Maar nu, bijna alle racegames zijn open world. The Crew 2 bijv. Men krijgt de hele map, bijna direct alle type van races, en op uw map staan tientallen, zoniet honderden icoontjes van wat je allemaal kan spelen. 37 plaatsen met een speedcam, 25 speedboatracen, 33 vliegshows, 20 offroad, 19 drift, 22 race, etc. Ik denk dat u wel begrijpt wat ik bedoel. En dan is voor mij de motivatie zoek. Het is gewoon te veel en ik geraak ook niet in het verhaal.
Misschien ben ik zo geconditioneerd als +40-er. Games waren vroeger bijna altijd liniair. Man, ik word echt een grumpy old man.