Archief - Je ergernissen van vandaag - deel 48
Het archief is een bevroren moment uit een vorige versie van dit forum, met andere regels en andere bazen. Deze posts weerspiegelen op geen enkele manier onze huidige ideeën, waarden of wereldbeelden en zijn op sommige plaatsen gecensureerd wegens ontoelaatbaar. Veel zijn in een andere tijdsgeest gemaakt, al dan niet ironisch - zoals in het ironische subforum Off-Topic - en zouden op dit moment niet meer gepost (mogen) worden. Toch bieden we dit archief nog graag aan als informatiedatabank en naslagwerk. Lees er hier meer over of start een gesprek met anderen.
Tonerider
Legacy Member
kay-gell zei:Een dikke ingegroeide haar onder mijne balzak naar m'n poepgaatje. Ze is nu bevrijd but it hurts
Zo kennen we u weer.
En ik kan me inbeelden dat je hier een tweede man voor nodig hebt. Stel je voor:
Kay-gell op z'n rug met de benen in de lucht en de baas met de pincet het haartje er uit trekken. Wat een male bonding.
gumball4000
Legacy Member
Vrienden die minder en minder van zich laten horen.
Had vroeger twee goeie kameraden.
Een ervan had liefdesproblemen en ik luisterde er vaak naar en gaf hem raad waar mogelijk. Wat later beëindigde hij zijn relatie om 2 weken later met iemand anders samen te gaan. Ze zijn super snel samen gaan wonen ed. Ik hoor die nog amper. Als ik niets stuur, hoor ik hem nooit.
Andere kameraad hoorde ik sporadisch. Werd op een gegeven moment bijna vader. Mn vriendin en ikzelf hebben hen altijd gesteund ed.
Hun kind bevalt..wij enkele keren gevraagd hoe het ging ed. We zijn nu bijna 4 maand verder en we horen er niks meer van. Zelfs niet uitgenodigd op een babyborrel. Terwijl ik vorige zomer uitgenodigd werd om met hen een weekend samen door te brengen in de Ardennen vr zijn verjaardag, omdat ik ”één van de betere vrienden” was. Wij twijfelen zelfs als koppel wat we moeten doen. De laatste 6-7 gesprekken hebben we altijd zelf moeten opstarten. Ze nemen nooit initiatief, dat het overkomt als “pff we willen ulle niet horen, we hebben ons eigen leven”
Wou dan onlangs met die laatste kameraad en een ander persoon afspreken. Iets extern gaan eten, dus zeker niet uitgaan tot een kot in de nacht maar gewoon iets eten tot pakweg 21-22u. Bon, ik vraag in een groepsgesprek wanneer ze kunnen.
Antwoord kameraad 1 (die vader is geworden): “ik kan dag a,b,c en d niet, maar de rest moet lukken”
Andere persoon laat niks weten. Ik zeg dan “laten we anders dag y afspreken?”
Antwoord kameraad 1 “oei ja, gaat blijkbaar toch niet lukken die dag.”
Antwoord andere persoon “die dag lukt niet, grote meeting dan”..
...and that’s it...ze stellen zelfs geen alternatieve datum voor
Heb het er gewoon moeilijk mee dat vroeger alles goed ging en de communicatie van twee kanten kwam. Nu is het bijna 100% éénrichtingsverkeer.
Enerzijds boezemt het mij angst in, want ik ben niet een persoon die veel vrienden heeft. Liever 1-2 goeie vrienden dan 10 oppervlakkige.
Maar ik woon nu alleen (vriendin studeert nog en zie ze ook enkel in het weekend door haar druk studieleven), kom thuis, maar eten en daarna is er echt een doodse stilte in huis. Vroeger ging ik dan nog eens iets doen met die kameraden ed.
Had vroeger twee goeie kameraden.
Een ervan had liefdesproblemen en ik luisterde er vaak naar en gaf hem raad waar mogelijk. Wat later beëindigde hij zijn relatie om 2 weken later met iemand anders samen te gaan. Ze zijn super snel samen gaan wonen ed. Ik hoor die nog amper. Als ik niets stuur, hoor ik hem nooit.
Andere kameraad hoorde ik sporadisch. Werd op een gegeven moment bijna vader. Mn vriendin en ikzelf hebben hen altijd gesteund ed.
Hun kind bevalt..wij enkele keren gevraagd hoe het ging ed. We zijn nu bijna 4 maand verder en we horen er niks meer van. Zelfs niet uitgenodigd op een babyborrel. Terwijl ik vorige zomer uitgenodigd werd om met hen een weekend samen door te brengen in de Ardennen vr zijn verjaardag, omdat ik ”één van de betere vrienden” was. Wij twijfelen zelfs als koppel wat we moeten doen. De laatste 6-7 gesprekken hebben we altijd zelf moeten opstarten. Ze nemen nooit initiatief, dat het overkomt als “pff we willen ulle niet horen, we hebben ons eigen leven”
Wou dan onlangs met die laatste kameraad en een ander persoon afspreken. Iets extern gaan eten, dus zeker niet uitgaan tot een kot in de nacht maar gewoon iets eten tot pakweg 21-22u. Bon, ik vraag in een groepsgesprek wanneer ze kunnen.
Antwoord kameraad 1 (die vader is geworden): “ik kan dag a,b,c en d niet, maar de rest moet lukken”
Andere persoon laat niks weten. Ik zeg dan “laten we anders dag y afspreken?”
Antwoord kameraad 1 “oei ja, gaat blijkbaar toch niet lukken die dag.”
Antwoord andere persoon “die dag lukt niet, grote meeting dan”..
...and that’s it...ze stellen zelfs geen alternatieve datum voor
Heb het er gewoon moeilijk mee dat vroeger alles goed ging en de communicatie van twee kanten kwam. Nu is het bijna 100% éénrichtingsverkeer.
Enerzijds boezemt het mij angst in, want ik ben niet een persoon die veel vrienden heeft. Liever 1-2 goeie vrienden dan 10 oppervlakkige.
Maar ik woon nu alleen (vriendin studeert nog en zie ze ook enkel in het weekend door haar druk studieleven), kom thuis, maar eten en daarna is er echt een doodse stilte in huis. Vroeger ging ik dan nog eens iets doen met die kameraden ed.
kay-gell
Legacy Member
Tonerider zei:Lucky girl
Hoeveel schiet er nog over van het gentleman beeld. Eerst de scheten, nu dittoch raar hoe een relatie evolueert.
Ja inderdaad, heb wel 10 minuten alleen geprobeerd in de douche om die situatie te vermijden. Maar bedacht mij toen dat ne kameraad zo is geopereerd moeten worden en er een verpleegster wekenlang zijn gat kon verzorgen. Dus heb mijn trots ff aan de kant moeten zetten.
Maar ik had geen keuze
ad:Tonerider
Legacy Member
kay-gell zei:Ja inderdaad, heb wel 10 minuten alleen geprobeerd in de douche om die situatie te vermijden. Maar bedacht mij toen dat ne kameraad zo is geopereerd moeten worden en er een verpleegster wekenlang zijn gat kon verzorgen. Dus heb mijn trots ff aan de kant moeten zetten.
Maar ik had geen keuze
Poor boy
Mulan
Legacy Member
gumball4000 zei:Vrienden die minder en minder van zich laten horen.
Had vroeger twee goeie kameraden.
Een ervan had liefdesproblemen en ik luisterde er vaak naar en gaf hem raad waar mogelijk. Wat later beëindigde hij zijn relatie om 2 weken later met iemand anders samen te gaan. Ze zijn super snel samen gaan wonen ed. Ik hoor die nog amper. Als ik niets stuur, hoor ik hem nooit.
Andere kameraad hoorde ik sporadisch. Werd op een gegeven moment bijna vader. Mn vriendin en ikzelf hebben hen altijd gesteund ed.
Hun kind bevalt..wij enkele keren gevraagd hoe het ging ed. We zijn nu bijna 4 maand verder en we horen er niks meer van. Zelfs niet uitgenodigd op een babyborrel. Terwijl ik vorige zomer uitgenodigd werd om met hen een weekend samen door te brengen in de Ardennen vr zijn verjaardag, omdat ik ”één van de betere vrienden” was. Wij twijfelen zelfs als koppel wat we moeten doen. De laatste 6-7 gesprekken hebben we altijd zelf moeten opstarten. Ze nemen nooit initiatief, dat het overkomt als “pff we willen ulle niet horen, we hebben ons eigen leven”
Wou dan onlangs met die laatste kameraad en een ander persoon afspreken. Iets extern gaan eten, dus zeker niet uitgaan tot een kot in de nacht maar gewoon iets eten tot pakweg 21-22u. Bon, ik vraag in een groepsgesprek wanneer ze kunnen.
Antwoord kameraad 1 (die vader is geworden): “ik kan dag a,b,c en d niet, maar de rest moet lukken”
Andere persoon laat niks weten. Ik zeg dan “laten we anders dag y afspreken?”
Antwoord kameraad 1 “oei ja, gaat blijkbaar toch niet lukken die dag.”
Antwoord andere persoon “die dag lukt niet, grote meeting dan”..
...and that’s it...ze stellen zelfs geen alternatieve datum voor
Heb het er gewoon moeilijk mee dat vroeger alles goed ging en de communicatie van twee kanten kwam. Nu is het bijna 100% éénrichtingsverkeer.
Enerzijds boezemt het mij angst in, want ik ben niet een persoon die veel vrienden heeft. Liever 1-2 goeie vrienden dan 10 oppervlakkige.
Maar ik woon nu alleen (vriendin studeert nog en zie ze ook enkel in het weekend door haar druk studieleven), kom thuis, maar eten en daarna is er echt een doodse stilte in huis. Vroeger ging ik dan nog eens iets doen met die kameraden ed.
Ik spreek absoluut niet voor een ander maar ik denk dat ik pas na 6 maand terug antwoordde op vrienden etc na de bevalling. Gewoon geen energie voor over. Ben je zeker dat ze de babyborrel (en dat die ook "groots" genoeg was om vrienden uit te nodigen?) wel hebben gegeven? Indien van wel: conclusie mag duidelijk zijn. Gewoon laten doodbloeden of sturen dat je er begrip voor hebt dat er weinig tijd en energie is maar dat je het moeilijk vindt een vriendschap te onderhouden waarbij het contact maar van 1 kant lijkt te komen. Kan ook letterlijk de boodschap zijn die hem wakker schudt
Ik heb zelf het gevoel dat vriendschappen na een jaar of 5-10 doodgebloed zijn. Door verhuis, werk, kinderen, partners,.... Krampachtig vasthouden heeft geen zin vooral.
Sylverscythe
Legacy Member
Mulan zei:Ik spreek absoluut niet voor een ander maar ik denk dat ik pas na 6 maand terug antwoordde op vrienden etc na de bevalling. Gewoon geen energie voor over. Ben je zeker dat ze de babyborrel (en dat die ook "groots" genoeg was om vrienden uit te nodigen?) wel hebben gegeven? Indien van wel: conclusie mag duidelijk zijn. Gewoon laten doodbloeden of sturen dat je er begrip voor hebt dat er weinig tijd en energie is maar dat je het moeilijk vindt een vriendschap te onderhouden waarbij het contact maar van 1 kant lijkt te komen. Kan ook letterlijk de boodschap zijn die hem wakker schudt
Ik heb zelf het gevoel dat vriendschappen na een jaar of 5-10 doodgebloed zijn. Door verhuis, werk, kinderen, partners,.... Krampachtig vasthouden heeft geen zin vooral.
Ik dacht nu ook wel meteen dat met zo'n jong kind het sociaal leven van een koppel nogal beperkt/onbestaand is. Verder zijn er mensen die éénmaal ze in een relatie zitten hun vrienden verwaarlozen, maar goed die eindigen dan ook zonder vrienden en dat vind ik geen optie. Zo ook eens de "vriendin" van een vriendin op sleeptouw genomen voor oudejaar, het meisje haar relatie was gedaan en ze had gewoon geen echte vrienden meer om oudejaar mee te vieren. Een paar maand later hoorde niemand er weer iets van want ze had een nieuwe vriend
Hetgeen in het vet vind ik vooral deprimerend eigenlijk, en gewoon van een fatalistische instelling getuigen. Ik heb vrienden die ik al 18 jaar ofzo ken, bij momenten zie je die wat minder, maar een vriendschap komt van twee kanten dus zolang beiden partijen er moeite insteken om af en toe eens contact te houden blijft die in leven.
Soeplepel
Legacy Member
Landtlord zei:
Ze hadden voorgesteld om het te regelen met vakantiegeld volgende maand, maar 'k zei zelf dat goed was om het te regelen met loon deze maand. 'k Heb een goeie rekening dus er zal geen probleem zijn.
Morgen zit ik samen met manager om opslag te bespreken ipv de foute bonus. Die bonus kwam er toen de evaluaties waren geweest en opslagen/bonussen werden uitgedeeld.
nixie
Legacy Member
ashuray
Legacy Member
Tomski zei:
Uhu. Vrijdag compromis gehad. Stond in dat er vermoedelijk een deel rechts met 2 kamers niet vergund was maar dat er geen bouwovertreding was. Makelaar zei bij de rondleiding dat dat stuk later is bijgebouwd maar er geen overtreding was en op het zoekertje staat ook geen bouwovertreding. Ik bel deze middag naar de gemeente en daar wisten ze mij te vertellen dat ze vorige week al teruggekoppeld naar de verkopers hadden dat die kamers niet vergund zijn, te dicht naar een hoofdwaterleiding staan en dus niet geregulariseerd kunnen worden en de veranda ook niet...
Het waren wel geen officiële bouwovertredingen omdat er geen pv van was maarja..
Het archief is een bevroren moment uit een vorige versie van dit forum, met andere regels en andere bazen. Deze posts weerspiegelen op geen enkele manier onze huidige ideeën, waarden of wereldbeelden en zijn op sommige plaatsen gecensureerd wegens ontoelaatbaar. Veel zijn in een andere tijdsgeest gemaakt, al dan niet ironisch - zoals in het ironische subforum Off-Topic - en zouden op dit moment niet meer gepost (mogen) worden. Toch bieden we dit archief nog graag aan als informatiedatabank en naslagwerk. Lees er hier meer over of start een gesprek met anderen.