Archief - Je ergernissen van vandaag - deel 41
Het archief is een bevroren moment uit een vorige versie van dit forum, met andere regels en andere bazen. Deze posts weerspiegelen op geen enkele manier onze huidige ideeën, waarden of wereldbeelden en zijn op sommige plaatsen gecensureerd wegens ontoelaatbaar. Veel zijn in een andere tijdsgeest gemaakt, al dan niet ironisch - zoals in het ironische subforum Off-Topic - en zouden op dit moment niet meer gepost (mogen) worden. Toch bieden we dit archief nog graag aan als informatiedatabank en naslagwerk. Lees er hier meer over of start een gesprek met anderen.
ad:.Blaze.
Legacy Member
Mijn vader met zijn idiote uitspraken. Vorig jaar heel hard getwijfeld om hogeschoolopleiding nr. 2 af te ronden. Dan toch (in combinatie met hogeschoolopleiding nr. 1) alvast 2 vakken opgenomen en vanaf komende september de resterende vakken, omdat mijn vader afkwam met een emotionele preek à la: 'je bent maar 1 keer jong, studeer nu je nog niet fulltime werkt, ik trek toch nog kinder- en onderhoudsgeld voor jou, doe maar gewoon,...'. Dat heeft me na lang twijfelen toch over de streep getrokken. Ik heb de 2 opleidingen altijd zelf betaald en mezelf daarnaast zo goed mogelijk financieel onderhouden thuis door veel te gaan bijwerken.
1 september verhuis ik naar mijn vriend omdat de situatie onhoudbaar is thuis. Er wordt geld van mij gepikt, bezittingen verdwijnen, moet de deur van mijn slaapkamer op slot doen als ik buitenshuis ga, veel ruzies,.... En er werd mij in het begin contant verweten dat ik het 'gezin financieel ga kloten' omdat ik nu zelf recht heb op mijn kinder - en alimentatiegeld vanaf ik verhuis en hij dit niet langer zal trekken elke maand. Hij probeerde mij eerst zelfs te overhalen om dat aan hem te laten doorstorten vanaf ik vertrek maar dat heb ik onmiddellijk geweigerd. Ik vertrekken, maar hij wel onderhoudsgeld krijgen voor een jongere die daar niet meer woont, terwijl ik extra werkdagen opneem om mijzelf te kunnen onderhouden... Zou een mooie boel zijn...
Door de besparingen in het onderwijs zal mijn inschrijvingsgeld wat hoger zijn en ik zei terloops tegen mijn pa dat dit best jammer is. Begint hij meteen te schreeuwen: 'JIJ hebt de beslissing gemaakt om verder te studeren, dan heb jij de verantwoordelijkheid, geen cent krijg je van mij, ik trek mijn handen er vanaf!". Euh... Ik vroeg niet achter geld en hij heeft ook geen cent betaald voor mijn opleidingen doorheen de laatste jaren, maar fijn dat hij me dat weer helder op de neus drukt en meteen keihard in de verdediging schiet. Ik heb toch de juiste beslissing gemaakt om de verhuis te vervroegen. Ziek word ik van deze nest... Gelukkig zijn ze weg voor een week, anders zou ik het vandaag al afgebold zijn
1 september verhuis ik naar mijn vriend omdat de situatie onhoudbaar is thuis. Er wordt geld van mij gepikt, bezittingen verdwijnen, moet de deur van mijn slaapkamer op slot doen als ik buitenshuis ga, veel ruzies,.... En er werd mij in het begin contant verweten dat ik het 'gezin financieel ga kloten' omdat ik nu zelf recht heb op mijn kinder - en alimentatiegeld vanaf ik verhuis en hij dit niet langer zal trekken elke maand. Hij probeerde mij eerst zelfs te overhalen om dat aan hem te laten doorstorten vanaf ik vertrek maar dat heb ik onmiddellijk geweigerd. Ik vertrekken, maar hij wel onderhoudsgeld krijgen voor een jongere die daar niet meer woont, terwijl ik extra werkdagen opneem om mijzelf te kunnen onderhouden... Zou een mooie boel zijn...
Door de besparingen in het onderwijs zal mijn inschrijvingsgeld wat hoger zijn en ik zei terloops tegen mijn pa dat dit best jammer is. Begint hij meteen te schreeuwen: 'JIJ hebt de beslissing gemaakt om verder te studeren, dan heb jij de verantwoordelijkheid, geen cent krijg je van mij, ik trek mijn handen er vanaf!". Euh... Ik vroeg niet achter geld en hij heeft ook geen cent betaald voor mijn opleidingen doorheen de laatste jaren, maar fijn dat hij me dat weer helder op de neus drukt en meteen keihard in de verdediging schiet. Ik heb toch de juiste beslissing gemaakt om de verhuis te vervroegen. Ziek word ik van deze nest... Gelukkig zijn ze weg voor een week, anders zou ik het vandaag al afgebold zijn
Blaze.
Legacy Member
Moest ik nu met hem in gesprek kunnen gaan, was het misschien op te lossen. Maar er gebeuren volgens mij wat kronkels in zijn hoofd waar ik niet bij kan. Toen er meerdere keren geld gepikt was uit mijn portefeuille, en ik mijn bankkaart onderaan in een vuilbak vond (gelukkig geen geld weg, want alleen ik heb de code), er bezittingen verdwenen,.. Heb ik hem natuurlijk meerdere keren ingelicht omdat ik die toestand niet meer aankon. En ik kan niemand beschuldigen, want ik weet niet wie het heeft gedaan, meer dan inlichten en alles op slot doen kan ik dus niet doen. Die conversaties lopen altijd hetzelfde à la:glashelder zei:
'Pap, er is geld gepikt, ik probeer alles al financieel bol te werken, maar die verdwenen bankkaart was er teveel aan. Kan je snappen dat ik uit huis wil trekken door deze zever en al de rest van de ruzies?'
'Je zet de kat bij de melk, A., 't is deels ook jouw schuld dat er dan gepikt wordt'
'Ik zet de kat niet bij de melk, als er iets op mijn bureau ligt dan hoort iedereen daar gewoon af te blijven, zoiets doe je toch niet? Ik kan toch ook niet alles constant in het oog houden?'
'Dat is in principe niet jouw bureau, niets is hier van jou, dit hele huis is een algemene leefruimte voor mij, en ook voor het nieuwe gezin' (hij is hertrouwd sinds enkele maanden)
'Ik vind het niet eerlijk hoe hier gehandeld wordt'
'Dan moet je maar vertrekken, als je drama blijft stoken en koppig door blijft gaan op die zaken'
Mja, en dan vertrek ik effectief op 1 september en dan krijg ik door voor onder mijn voeten. Ik kan daar gewoon niet tegen op. Sinds enkele dagen compleet gecrash omdat ik mij gewoon 200% machteloos voel in dit situaties. Heb de laatste dagen veel meer gehuild dan ik wil toegeven, en normaal gezien gebeurd dat toch echt niet gemakkelijk bij mij. Maar elke keer ik erop doorga, krijg ik als verwijt dat ik 'zijn nieuwe gezin probeer kapot te maken met mijn zever'. Mja, lekker dan, maar ik blijf die dagelijkse situaties hier niet slikken. De ouders van mijn lief hadden vorige maand voorgesteld om bij hen in te trekken en nu wordt dat dus concreet. Ik vrees dat met sommige mensen niet in gesprek kan gegaan worden. Ik tel de dagen letterlijk af.
Sick`
Legacy Member
Blaze. zei:
Bah
Komt over alsof hij de nieuwe leden van het gezin op de eerste plaats zet, niet tegen zijn nieuwe vrouw wil ingaan, of van mening is dat het uw schuld is dat er een einde aan zijn vorige relatie is gekomen.
Trek deze nacht naar zijn kamer en laat daar eens ne goeie scheet. Als hij vraagt wa er met u scheelt antwoord ge dan gewoon dat het hele huis uw algemene leefruimte is, dus of ge da nu op de wc, onder uw lakens, of naast zijn bed doet...
Blaze.
Legacy Member
Moest het zo gemakkelijk zijn...Sick` zei:Bah
Komt over alsof hij de nieuwe leden van het gezin op de eerste plaats zet, niet tegen zijn nieuwe vrouw wil ingaan, of van mening is dat het uw schuld is dat er een einde aan zijn vorige relatie is gekomen.
Trek deze nacht naar zijn kamer en laat daar eens ne goeie scheet. Als hij vraagt wa er met u scheelt antwoord ge dan gewoon dat het hele huis uw algemene leefruimte is, dus of ge da nu op de wc, onder uw lakens, of naast zijn bed doet...
Mja, ik heb ook het gevoel dat het nieuwe gezin wordt voorgetrokken, maar daar kan ik toch niks aan veranderen. Wat mij betreft kan iedereen hier thuis doodvallen, ik probeer alleen een voetje tussen de deur te houden na de verhuis, omdat ik mijn kleine broertje nog wil kunnen zien. Om hem maak ik mij vooral zorgen. Ik heb het altijd voor hem opgenomen wanneer hij weer eens op de 2de plaats kwam (al is het hier eerder 4de of 5de plaats). Vanaf ik weg ben heb ik daar dus minder vat op, ik denk dat dit ook de reden was dat ik het hier zo lang heb volgehouden. Maar ik kan het gewoon echt niet meer trekken... Onlangs vroeg mijn broertje wat nieuwe t-shirts, omdat hij al een week met dezelfde rondliep en hij is ferm gegroeid de laatste tijd en kleding wordt nu eenmaal te klein. Mijn pa heeft daar meteen ambras over gemaakt tegen hem, want 'kinderen kosten al zoveel geld en hij heeft geen geld'. Hij heeft zo hard mentaal op die kleine zitten inhakken tot hij huilend naar zijn kamer is gegaan. Maar mijn vader kan diezelfde week dan wel op vakantie gaan naar het buitenland met zijn nieuwe vrouw... Dus daar is dan wel geld voor? Zijn biologische moeder kijkt er ook niet naar om. Ik ben zelf t-shirts gaan halen met de inkomsten uit mijn bijverdienste. Ik heb hem ook op het hart gedrukt dat als hij iets nodig heeft, hij mij altijd mag bellen. Maar ik denk dat hij ook niet zal blijven na zijn 18de, dat is nog 4 jaar. Ik denk dat hij het na die 4 jaar ook wel zal gehad hebben en vertrekken. Tot die tijd hou ik mijn hart vast en ga ik proberen (vanop afstand) hem zo goed mogelijk te ondersteunen. Ik hoop dat het gewoon niet zal reflecteren op zijn zelfbeeld.
Ik kruip met een biertje en mijn saffen in den tuin, frisse lucht nodig. Even ontstressen!
Bosvos
Legacy Member
Enkele dagen geleden op gesprek geweest in Amsterdam voor een job, vandaag telefoon dat ik de 14e mag beginnen, tot daar is het nog een glimlach. Maar nu moet ik natuurlijk een appartementje vinden daar. De huurmarkt is daar zo chaotisch in vergelijking met België en redelijk duur (zelfs buiten Amsterdam, waar ik sowieso zoek). Chance dat ik op het werk belachelijk goedkoop kan eten + ik krijg een fiets voor een spotprijsje. Maar toch... Als ik snel iets wil vinden ga ik al bijna de helft van mijn loon mogen uitgeven of ik moet ergens tijdelijk een kamer huren (en in vergelijking met een eigen appartement zijn die nog duurder, 500-700 EUR voor een kamertje waar juist een bed in past en de rest van het huis/appartement natuurlijk delen).
Het worden nog een chaotische 2-3 weken
Het worden nog een chaotische 2-3 weken
Het archief is een bevroren moment uit een vorige versie van dit forum, met andere regels en andere bazen. Deze posts weerspiegelen op geen enkele manier onze huidige ideeën, waarden of wereldbeelden en zijn op sommige plaatsen gecensureerd wegens ontoelaatbaar. Veel zijn in een andere tijdsgeest gemaakt, al dan niet ironisch - zoals in het ironische subforum Off-Topic - en zouden op dit moment niet meer gepost (mogen) worden. Toch bieden we dit archief nog graag aan als informatiedatabank en naslagwerk. Lees er hier meer over of start een gesprek met anderen.