BlazeMusic
Legacy Member
coldplayke zei:Ik weet niet of jouw moeder een goede jeugd heeft gehad, maar bij die van mij was dat allesbehalve het geval. Die werd op alle mogelijke vlakken uitgebuit en mishandeld door haar ouders, zowel fysiek als mentaal en mijn ma heeft daar nu nog altijd psychologische problemen door. Ik probeer als ze zo'n dingen tegen mij zegt of als ze mij slecht wil doen voelen daar gewoon aan te denken en het mij niet al te veel aan te trekken, omdat ik weet dat ze echt een verschrikkelijke jeugd heeft gehad en vaak gewoon niet helder kan nadenken.
Mijn opa sloeg haar bijvoorbeeld met een riem met pinnen in over haar rug als ze, zoals bij jou, nog maar naar iets keek en het hem niet zinde, hij heeft haar toen ze 6 was van de trap gegooid met als gevolg een gebroken staartbeen, haar ma had haar toen ze 10 jaar was de schuld gegeven van een doodgeboren zusje etc.
Ik kan best geloven dat dat een impact heeft op de manier hoe ze nu met mij omgaat en dat ze soms misschien niet helemaal gelukkig voor mij kan zijn, omdat haar ouders dat nooit voor haar waren en haar ook nooit hebben geaccepteerd hoe ze was. En ze is vaak ook superlief voor mij, alleen kan dat dan ineens omslaan en zegt ze de gemeenste dingen tegen mij, zonder reden.
Heel jammer om dat te lezen van je moeder, natuurlijk verdiend niemand dat natuurlijk... Maar je zou dan toch denken dat ze hun eigen kinderen dan wel een leuke jeugd willen geven?
Mijn moeder kwam niks tekort. Ze was een beetje een verwend nest (rijke familie, haar vader was een zelfstandige), en wilde altijd in de belangstelling staan. Een vriendin van mijn papa noemde het achteraf "bodemloze-put-syndroom". Ze kon nooit genoeg hebben of krijgen, altijd werd dat meer. Ze deed er alles aan om steeds in de spotlight te staan, en kon het dan ook niet verkroppen als iemand anders eens aandacht kreeg.
Toen mijn tante (ja, die uit de vorige post) en nonkel mijn leeftijd hadden, kregen ze een relatie. Mijn tante is toen bij mijn nonkel gaan wonen, in zijn ouderlijk huis, bij mijn oma en opa dus. Mijn tante stelde voor om te poetsen en boodschappen te doen, zodat ze op die manier toch iets kon bijdragen aan het huishouden. Mijn grootouders gingen daarmee akoord. Mijn moeder kon dat niet verkroppen. De meest gore leugens ging ze vertellen tegen mijn grootouders, om mijn tante toch maar buiten te krijgen. En dat is niet gelukt, want mijn tante kwam altijd voor zichzelf op.
De laatste jaren op familiefeestjes durfde mijn moeder in een dronken bui dan tegen mijn tante zeggen: "oh ja, toen wij jong waren ben ik ook niet zo vriendelijk geweest tegen u, maar dat waren onnozele streken en dat is al lang vergeven en vergeten, niet?". Dan zie ik mijn tante een beetje afkeurend snuiven...
Mijn moeder is echt gewoon een kreng, en als ze iets lief doet voor een ander, is dat meestal met een achterliggende boodschap of bedoeling.Toen zij en mijn papa net samen waren, had ze ineens een crush op een jonge advocaat. Ze overwoog om mijn papa te laten vallen voor die kerel, omdat hij best wel wat centen had. Zelfs tot op de dag van vandaag liggen die advocaat zijn liefdesbrieven in het bureau, in haar ouderlijk huis. En mijn pa is jarenlang zo stom geweest om al haar wensen te vervullen, omdat hij haar zo graag zag. Ik had hem veel liever bij iemand anders gezien, maar dan zou ik er ook niet geweest zijn




ad: