Net terug van het werk en een tafel heeft mij serieus geïrriteerd.
In de weekends speel ik garçon, enkel eten en drinken wegdoen. Daarstraks bracht ik drinken naar een tafel (2 volwassenen en 2 kinderen). Ik zeg 'alsjeblieft' en krijg geen enkele blik of een bedankje. Bon, zulke mensen zijn niet uitzonderderlijk en daar trek ik mij niks van aan.
Toen ik hun hoofdgerect bracht, 3x steak, 1x pasta, weer geen bedankje, enkel een voze reactie. 5 minuten later steekt een kleine aan die tafel zijn hand op en ga horen wat er mis is. Hij zegt op een arrogante toon "mijn steak is niet goed gebakken. Ik had apoint gevraagt en het is te hard gebakken. Het is ondertussen zelfs al bien cuit geworden" (manneke is 12 jaar). Bon, zoiets kan gebeuren en gelijk hadden ze, maar zijn toon stond mij echt niet aan.
Ik breng dan 3 nieuwe steaks en de moeder begint ineens te lullen tegen mij: "Jaahaaa, mijn zoon heeft meegedaan aan junior masterchef en mijn dochter zit in de hotelschool. Ze zijn nogal kritisch op dit vlak!". Daarop zeg ik dat ik geen tv kijk en geef de indruk dat het mij geen 'hol' kan schelen wat hun kindjes kunnen. Die moeder op haar treentjes getrapt en kijkt vies.
Dan komt mijn baas zich excuseren voor de steaks en dan begint de moeder weeral te lullen over masterchef en hoe goed haar zoontje wel niet is. Mijn baas, ook geirriteerd, geeft een antwoord waarop de moeder ineens haar mond houdt en pissig wordt.
3 minuten later gaan ze met hun vieren naar boven (lounge) en laten ze hun volle borden staan.

Een kwartier laten komen ze naar beneden met een flair van 'ik moet u eten niet hebben, mijn zoon is junior masterchef'.
Begint die zoon ineens nog van zijn koude steak te eten

Daarna hebben ze betaald en zijn ze weg gegaan zonder iets te zeggen.
Man man, ik ben al eens ongeschoold genoemd door klanten omdat ik een bestelling opschreef. Maar dit... Jongens toch, die arrogatie :') Wie kan het nu een hol schelen dat haar zoon heeft meegdaan aan master chef. Ga dan in een klasse restaurant eten als het perfect moet zijn.