Archief - Je ergernissen van vandaag - deel 28

Het archief is een bevroren moment uit een vorige versie van dit forum, met andere regels en andere bazen. Deze posts weerspiegelen op geen enkele manier onze huidige ideeën, waarden of wereldbeelden en zijn op sommige plaatsen gecensureerd wegens ontoelaatbaar. Veel zijn in een andere tijdsgeest gemaakt, al dan niet ironisch - zoals in het ironische subforum Off-Topic - en zouden op dit moment niet meer gepost (mogen) worden. Toch bieden we dit archief nog graag aan als informatiedatabank en naslagwerk. Lees er hier meer over of start een gesprek met anderen.

Romeo Carpaccio

Legacy Member
Derde dag op rij dat'k 10u werk, 'k begin het te voelen, en morgen wss nog eens -_-

Prastepius

Legacy Member
ben ik de enigste die zich afvraagt wat we hier soms doen?

Ik heb een job die ik voor geen zak meer graag doe. Ik heb een ongeneselijke oogziekte.
Dit staat in de weg voor zoektocht naar ander werk.
Los daarvan heb ik echt zo'n leeg, maar leeg gevoel.
Meedraaien in een maatschappij en voor wat. Ik wil zelf kiezen wat ik wil doen met mijn leven.
Maar blijkbaar moet je meedraaien in heel dat gedoe.
Altijd dat werken, altijd die verwachtingen....
Ik kan moeilijk onder woorden brengen wat ik voel.
Ik zit zelf met zoveel dingen, fysiek, mentaal die niet opgelost geraken en wellicht nooit opgelost zullen geraken en dat knagend lege gevoel.
Dat niets zin heeft. Iedere dag moet ik me door die dingen slepen en iedere dag besef ik meer en meer dat er geen oplossing komt. En dan moet je nog meedraaien in een wereld, waar alles om geld draait.
Je moet dan de schijn hoog laten op je werk, voor je collegas, voor je vrienden,.... maar diep vanbinnen ben ik echt ongelukkig.

Knaagt ook aan me dat me ouders dit weten en me willen helpen, maar niet weten hoe. en ik vind het jammer voor hen dat ik geen normale zoon ben.

Is toch compleet fubar?



en dan voel ik me nog leger dan naar dit te luisteren

http://www.youtube.com/watch?v=hA_aXaxp-lk


maar het is zo mooi.
die emotie in dat lied.

Sick`

Legacy Member
Prastepius zei:
ben ik de enigste die zich afvraagt wat we hier soms doen?

Je stelt jezelf de verkeerde vraag. Wat zou ik leuk vinden? Wat zou ik graag doen? Dat moet je instelling zijn.

Prastepius zei:
Ik heb een job die ik voor geen zak meer graag doe. Ik heb een ongeneselijke oogziekte. Dit staat in de weg voor zoektocht naar ander werk.

Je staat zelf in de weg. Er scheelt zoveel aan mij waarvan ik de helft hier niet eens zou willen vertellen... Ja dat is lastig, sommige zaken gaan mij vroeg of laat zelf veel geld kosten (wat ik niet heb!). Je moet kijken wat je kan en wil doen en er gewoon voor gaan.

Prastepius zei:
Los daarvan heb ik echt zo'n leeg, maar leeg gevoel.
Meedraaien in een maatschappij en voor wat. Ik wil zelf kiezen wat ik wil doen met mijn leven.

Doe dat dan ook, kijk wat je wil en kan doen, pak boeken vast en lees die van voor anar achter, probeer de kennis toe te passen, te kijken of dat er eventueel alternatieve benaderingen zijn, ...

Prastepius zei:
Maar blijkbaar moet je meedraaien in heel dat gedoe.
Altijd dat werken, altijd die verwachtingen....

Er zijn geen verwachtingen. Je werkt om jezelf de mogelijkheid te geven te doen wat je zou willen doen. Weet je niet wat je wil doen, dan is DAT je probleem en moet je gewoon zaken proberen.

Prastepius zei:
En dan moet je nog meedraaien in een wereld, waar alles om geld draait.

In zekere zin heb je geld nodig. Bekijk het zo: je doet iets zodat andere mensen ook iets voor u kunnen doen. Of de verhouding eerlijk is? Daar mag je niet bij stil staan. Het is nu gewoon eenmaal zoals het is, er over nadenken gaat je enkel ongelukkiger maken en dat moet je dus niet doen.

Prastepius zei:
Je moet dan de schijn hoog laten op je werk, voor je collegas, voor je vrienden,.... maar diep vanbinnen ben ik echt ongelukkig.

Praat er op je werk over wat je dwars zit, ik zeg dat gewoon telkens direct.

Prastepius zei:
Knaagt ook aan me dat me ouders dit weten en me willen helpen, maar niet weten hoe. en ik vind het jammer voor hen dat ik geen normale zoon ben.

Je ouders zullen enkel ingrijpen als het uitzichtloos is. Je moet op je eigen benen kunnen of leren staan, dat is hun taak.

Moraal: bekijk het zwart/wit ... zoek naar dingen dat je wel leuk zou vinden en niet wat anderen daar van denken, en doe dat dan ook gewoon. Besef dat daar iets tegenover staat, werken is niet altijd even leuk, maar je doet dat om de andere zaken te financieren. Het is dus eerst en vooral belangrijk om iets te vinden dat leuk voor je is (en binnen je budget past).

Cephalus

Legacy Member
ioynerien zei:
Tiens, dat is nu net iets waaraan ik me doodergerde in de US. Zeker de bediening in de restaurants vond ik enorm irritant. De overdreven vriendelijkheid, het voelde allemaal zo fake/gespeeld aan :puke:

Ik heb liever fake Amerikaanse vriendelijkheid dan "echte" Belgische onvriendelijkheid hoor.

Had paar weken terug nog voor dat m'n Kindle naar de zak was. En Kindles in Belgie worden beheerd door Amazon USA. Dus ge moogt bellen naar een +1 nummer voor uw garantie. Die vriendelijkheid: "you're welcome", "I'm very sorry to hear your Kindle is not working", "I'll arrange a replacement for you", "anything else I can do for you", en zonder discussie gratis een nieuwe opsturen met UPS Express :love:.

Is het fake, wellicht wel, wellicht interesseerde het die customer rep totaal niet dat ik een probleem had en zat ze haar uren af te tellen, maar ZE LIET HET TENMINSTE NIET MERKEN. Itt Belgische customer reps (nee niet allemaal maar de meeste wel).

Fir3wulf

Legacy Member
SiRdeK zei:
Dan maar terug naar HP gaan via system repair. Ik kan helemaal niet gamen nu en mijn resolutie is 1152x864. Plezant is anders. En AMD antwoordt toch niet en op internet vind ik niets.

kweet nu nie wa type en over wat voor systeem het gaat, maar van wa ik kan terugvinden, moet ge eest uw integrated VGA uitschakelen en dan de nieuwe drivers installen

van 32 bit naar 64 gegaan, of gwn hetzelfde gebleven?

playforfun91

Legacy Member
Apple en hun weergaves over de batterijen van de Magic Mouse ... crap dat is.

Daarstraks: batterij nog 70%
Nu: Muisbatterijen bijna leeg; De draadloze Apple muis kan op elk moment worden uitgeschakeld. Zorg dat u de batterijen vervangt of opnieuw oplaadt.

Bedankt voor de melding Apple, maar laat exact op die moment ze ook uitvallen. Als ze da nu is een kwartier op voorhand zouden zeggen :)

Prastepius

Legacy Member
eerst en vooral bedankt voor de serieuze reactie.

Ik weet dat ik me niet mag blindstaren op mijn ziekte, maar vanaf ik mijn ogen opendoe, zie ik alles dubbel flikkeren. pc, tv, gaat moeilijk. autorijden heb ik moeten stoppen en week na ik men rijbewijs gehaald heb. gesprekken met mensen vermijd ik soms, omdat ik me niet op hen kan focussen. Ik weet dat ik er niet over door mag kankeren, maar het is zo fucking moeilijk om het van me af te zetten. ziekte is 5jaar geleden geconstateerd en mentaal sta ik nog geen stap verder. Ook heb ik nu aanvallen waarbij ik soms dagen niet van dicht kan zien. een simpele gsm lezen lukt dan niet meer.


Iets zoeken dat leuk voor me is heb ik al vaak over nagedacht. Maar ik wist nooit wat te doen van school / werk / hobbies.

enigste wat ik nu doe na werken is af en toe eens gaan lopen en wat pokeren.
Maar door die knagende leegte, komt van dat eerste niet veel meer in huis.

en om effe kinds te reageren, wat ik wil doen qua werk. iets betekenen, meewerken/helpen aan een revolutionaire doorbraak. Ik denk dan aan cern of nasa.
ik weet het kindergedachten. maar ook daar, zouden mijn ogen me belemmeren omdat ik moeilijk op een pc kan zien.
dus zou ik in the field iets moeten doen.
Ergens in een wild life park met dieren ofzo.
maar hoe begin je daar dan ook aan.

Ben nu aant denken aan die ene film, waar iemand zegt van dan word je wakker en besef je dat dit je leven is en dat het suckt.

fightclub? kan da?

Prastepius

Legacy Member
heb me dan paar maand geleden een telescoop aangeschaft omdat de ruimte me interesseert. Heb heb 1 keer uit de verpakking gehaald en ook dat ging al niet met men ogen.

Cephalus

Legacy Member
Prastepius zei:
Iets zoeken dat leuk voor me is heb ik al vaak over nagedacht. Maar ik wist nooit wat te doen van school / werk / hobbies.

Verander eens even van omgeving. Ga een weekje op reis naar een rustig eilandje, naar een drukke stad of iets anders, wat u het beste ligt. Ga daar veel gaan wandelen. Werkt heel goed om eens na te denken over het leven en waar ge naartoe wilt.

Tonerider

Legacy Member
count your blessings, not your worries. Maar dat is natuurlijk makkelijk gezegd. Maar dat is toch wat je moet doen: bedenk wat je wel kan, niet wat je niet kan.
Schrijf op het einde van de dag de dingen op waar je van hebt genoten, al is het zo iets simpel als een vogeltje dat fluit of een pak friet.

Oct

Legacy Member
Prastepius zei:

Misschien heb je hier niets aan maar vergelijk jezelf niet met mensen die perfect zien en focus niet op wat je niet meer kan. Probeer te beseffen hoeveel blinde mensen er zijn die perfect gelukkig zijn en hebben leren leven met hun handicap en bedenk dan hoeveel meer jij nog kan.

Edit: en als je eventueel graag met dieren zou werken kun je misschien rondbellen naar enkele asielen of dierenwinkels ofzo.

Prastepius

Legacy Member
ja, ik weet het , maar ik kan die klik niet maken.

Ik ben gisteren naar de huisarts geweest en ik stond daar bijna te huilen.
Hij vertelde me dat ik een secundaire depressie heb.
Dat is blijkbaar geen normale depressie, maar een depressie die veroorzaakt wordt door iets, dat als je het wegneemt je dat niet meer hebt.
de ogen dus.

Ik begrijp je mening oct. zelf mijn eigen moeder heeft me dit nog deze week verteld.
Dat ik me niet mag focussen op mensen die beter zien en betere ogen hebben dan ik.
Maar dat is ook iets dat in mijn karakter zit, ik wil kunnen wat een normaal mens kan.
ik kon het vroeger wel, waarom wordt me dat nu afgepakt.

En ik besef echt hard dat er mensen zijn die het erger hebben en terminaal ziek zijn en weet ik veel wat. Ik kan iemand die binnen de drie maand zijn pa zal verliezen en ik durf dan bijna ni over mijn problemen te spreken.

Maar het is wel mijn probleem. het zijn mijn ogen.... het is mijn geluk.


ben al blij dat er wat begrip is.
thnx voor de reacties.

Prastepius

Legacy Member
Cephalus zei:
Verander eens even van omgeving. Ga een weekje op reis naar een rustig eilandje, naar een drukke stad of iets anders, wat u het beste ligt. Ga daar veel gaan wandelen. Werkt heel goed om eens na te denken over het leven en waar ge naartoe wilt.

Ik ben nog maar een maand terug van een korte reis doorheen luxemburg.
Veel gewandeld. maar eerste dag had ik naast de normale problemen, dan zo'n aanval van niet dicht meer kunnen zien.
ik heb de rest van de dag in men bed gelegen.

Oct

Legacy Member
Prastepius zei:
Maar dat is ook iets dat in mijn karakter zit, ik wil kunnen wat een normaal mens kan.

Je kunt dat nu eenmaal niet meer en je gaat je er moeten bij neerleggen. Ga desnoods bij een psycholoog als je dat nog niet gedaan hebt en praat er over, laat je helpen.

Uw leven is niet over eh, je moet er gewoon op een andere manier van leren genieten.

playforfun91

Legacy Member
Prastepius zei:
Ik ben nog maar een maand terug van een korte reis doorheen luxemburg.
Veel gewandeld. maar eerste dag had ik naast de normale problemen, dan zo'n aanval van niet dicht meer kunnen zien.
ik heb de rest van de dag in men bed gelegen.

Heeft je ziekte ook een naam?

Prastepius

Legacy Member
Oct zei:
Je kunt dat nu eenmaal niet meer en je gaat je er moeten bij neerleggen. Ga desnoods bij een psycholoog als je dat nog niet gedaan hebt en praat er over, laat je helpen.

Uw leven is niet over eh, je moet er gewoon op een andere manier van leren genieten.

Ik heb een afspraak gemaakt bij een psychiater.
Vind het vernederend om dat te moeten zeggen.
Ga liever bij psychiater dan bij een psycholoog, aangezien die meer inzicht hebben in zo'n dingen en zelf ook dokter zijn + meds kunnen voorschrijven.

Ben ooit es bij een psycholoog geweest voor compleet andere redenen en had gevoel dat die me aan het lijntje bleef houden om gewoon zijn geld te krijgen iedere week.

afspraak is wel ten vroegste in november.
was blijkbaar volgeboekt.

playforfun91

Legacy Member
Prastepius zei:
verworven nystagmus. Maar is een zeldzame vorm ervan.
Of dat is toch wat ze ervan maken.

Ik lees dat er (kleine) kansen zijn op genezing? Klopt dit? Had eigelijk nog nooit van de aandoening gehoord en ogen zijn altijd lastig ... maar ben zelf 20 en vanaf men 12de ben ik zeer intensief begonnen met sport, op men 14de was dit 11 uur intensief sporten per week ... en op men 16de last beginnen krijgen van de rug. Eerst een maand langs de kant, dan 2 maand en uiteindelijk alle dromen in die richting mogen opgeven, maar ook beperkt op veel vlakken in werk zoeken, sporten, ... In het begin had ik het er ook lastig mee maar er zijn altijd opties. Wat je in elk geval niet helpt is er helemaal negatief tegenover staan. Heb je al geprobeerd om lotgenoten te vinden? Misschien weten die ook wel dingen die je wel kan doen enzo ... tzijn maar ideeën.

Rizla+

Legacy Member
Hmm, straf verhaal...

Ikzelf heb eigenlijk ook mijn problemen, heb Von Willebrandt waardoor ik soms enorme bloedneuzen krijg waarvan ik letterlijk 2 dagen in mijn bed lig omdat ik daarna te moe ben (te weinig bloed), maar eigenlijk mag ik nog blij zijn met wat ik allemaal wel heb..

Ik snap je punt wel dat je het enorm moeilijk hebt met je ogen, maar het is net het ding dat je door je er zorgen om te maken het enkel maar erger maakt. Er zijn ook mensen die het nog erger hebben en perfect gelukkig zijn, door je er druk om te maken gaat het niet beteren.
Het beste dat je kunt doen is om het te accepteren, hoe moeilijk het ook is, en op welke manier dan ook.

Je zult er waarschijnlijk ook enorme moeilijkheden mee hebben zoals je al aangaf (zoals op je werk, nieuw werk zoeken, ...) maar je weet zelf ook dat dat ooit wel zal lukken, en je dan eigenlijk heel fier op jezelf kunt zijn, omdat je iets hebt gedaan dat maar weinig mensen kunnen. En ook weet je zelf wel dat er betere dagen aankomen, dat komt altijd, en op die dagen kun je zeggen "toen zat ik er zwaar in, maar nu weet ik beter".

Leer er gewoon mee leven, hoe grof het klinkt, en denk niet aan 'dat kan ik niet meer, en dat ook niet' maar denk 'dat kan ik nog wel, en dat ook, en dat ook nog!'.

Hmm, gevoel dat ik hier nog iets zou moeten bijzetten, maar weet niet wat...
Het archief is een bevroren moment uit een vorige versie van dit forum, met andere regels en andere bazen. Deze posts weerspiegelen op geen enkele manier onze huidige ideeën, waarden of wereldbeelden en zijn op sommige plaatsen gecensureerd wegens ontoelaatbaar. Veel zijn in een andere tijdsgeest gemaakt, al dan niet ironisch - zoals in het ironische subforum Off-Topic - en zouden op dit moment niet meer gepost (mogen) worden. Toch bieden we dit archief nog graag aan als informatiedatabank en naslagwerk. Lees er hier meer over of start een gesprek met anderen.
Terug
Bovenaan