Onze pa die weer eens de zak moet uithangen (terwijl het nu eindelijk eens een paar maand kalm was).
Hij belt nog eens om het laatste nieuws te horen, ik vertel 'm over m'n klein accidentje (bluts in geparkeerde auto achter mij) en dat m'n zus een paar maand gaat werken voor ze aan haar hogere studies begint (ze moest nu nog een paar examens doen bij de middenjury).
Een paar uur later krijgt ons ma telefoon, nen hele zever over waarom hij nooit van iets mag weten...
-Dat accidentje is mijn zaak, ik betaal alles dus dan hoef ik toch ni ff heel de familie rond te bellen om te vertellen over m'n stomme stoten?
-Dat m'n zus gaat werken (ocharme 12 uurkes op de week) is weer een bron van ergernis voor hem blijkbaar: "hoe zit het met het kindergeld en alimentatie?"
Voor die paar maand dat m'n zus 12 uurkes per week gaat werken denk ik niet dat het kindergeld zal wegvallen (en als het wegvalt dan moet m'n zus sowieso geld afgeven thuis, zoals ik ook heb moeten doen). En die alimentatie is al van vroeger een hele zever.
We gaan beide nog naar school en vaderlief is het bijna 20 jaar geleden afgetrapt en alle problemen in de tussentijd met hem zijn zijn fout :') Dan durft 'm nog te mekkeren over dat beetje alimentatie
Ach ik zou het me niet mogen aantrekken, maar telkens we denken dat we op ons gemak zitten hangt die aap weer aan de telefoon.
We zeggen het nog deze middag: "lang geleden dat hij gebeld heeft" :')
Hij doet ook goeie dingen hoor, maar 20 jaar later gaat hij het nog onder uw neus wrijven dat hij mij ooit eens heeft weggebracht toen ik met de voetbal op verplaatsing speelde. ('t is maar een voorbeeldje).