Vandaag de meest zenuwslopende uren uit mijn leven gekend. Omstreeks 2 uur uit het klaslokaal geroepen, en te horen gekregen dat mijn vader een hartaanval heeft gehad. Sindsdien een emotionele rollercoaster, goh man zo'n nieuws slaagt in als een bom.
Daarna tot omstreeks half 4 in't ziekenhuis gezeten alvorens de dokter bij ons kwam met positief nieuws dat de operatie succesvol was. Zelden is de tijd zo traag gepasseerd. Daarna naar intensieve moeten gaan, en hij was al bij bewustzijn en voelde zich vrij goed gezien de omstandigheden.
Zo zie je maar hoe snel alles kan gaan, deze ochtend voert hij me nog naar school, enkele uren later hangt zijn leven aan een dun draadje

. We mogen enkele kaarsjes uitblazen en ons zeer gelukkig prijzen dat mijn vader nog steeds bij ons is.