Starrk zei:
Jonge mensen die denken het warm water te hebben uitgevonden en heruitgevonden en het dan maar nodig vinden om bij iedereen te prediken over 'het echte leven'.
Niet iedereen is gezegend met een ezel die 'Ma en pa' heet en moet nu eenmaal quasi alles zelf financieren. Dan blijft er als jonge gast niet veel over om opzij te leggen.
Alsof uw inspanningen als jobstudent, met een erg optimistisch jaarinkomen van rond de 4000€ het grote verschil gaan uitmaken. Als men maar de waarde van geld maar kent en bereid is te sparen wanneer het in feite ook kan en moet.
Dan trakteer ik mezelf liever nog eens op een nieuwe PC, waar het grootste deel van mijn loon van de zomermaand, waar ik de komende 6j opnieuw mee toe kom. Dergelijke grote, niet absoluut noodzakelijke uitgaven zullen later moeilijk genoeg zijn.
Als je hier komt prediken hoe studenten niet genoeg opzij leggen voor later, dan heb je zelf bitterweinig moeten betalen om uw studies e.d. te financieren. Anders zou je wel weten dat er niet veel te sparen valt.
Ik heb het hier wel uitdrukkelijk over studenten, aangezien die eveneens onder de noemer 'jonge mensen' vallen.
Ik had het dus over iemand die werkt. Of zijn er zoveel studenten die een auto kunnen kopen en die denken van alleen te gaan wonen? Ik dacht het niet. Als ik studenten had bedoeld, had ik ze er wel bij vermeld.
Ik weet zelf inderdaad hoe weinig je kan sparen als student, daar preek je tegen het koor. Hell, ik heb al mijn hogere studies zelf betaald, alsook mijn kot, mijn boeken en de hele reutemeteut. Geld om eten te kopen etc. kreeg ik niet mee. Ik ging daar in het weekend voor gaan werken, om alles te kunnen betalen. Als ik verder wou studeren mocht dat, maar ik mocht wel zelf mooi alles bekostigen.
Ik ben dus helemaal geen jobstudent zoals je schijnt te denken.
Toen ik dan afgestudeerd was en eindelijk geld verdiende mocht ik een derde van mijn loon thuis afstaan. Ondertussen mocht ik ook mijn eigen rijbewijs bekostigen (dus alle rijlessen he, aangezien ik dat geld niet kon ophoesten toen ik nog studeerde). Ik mocht met de auto van de ouders rijden, maar alleen als ik alle kosten (verzekering, inschrijvingsgeld, rijtaks, onderhoud etc.) betaalde.
Ik ben ondertussen verhuisd en woon samen, ben volledig onafhankelijk. Ik denk dat ik nog net iets meer weet van het leven dan als ik nog bij mama en papa zou wonen.
Ik denk dat ik trouwens nog nét iets meer over het leven weet dan de gemiddelde student hier, of zelfs de meeste twintigjarigen. Mijn vriendin is vorig jaar bijna overleden aan de Mexicaanse griep in Egypte. Bijna. Ze had 42° koorts en lag in coma. Het is een wonder dat ze er doorgeraakt is, de dokters hadden haar al opgegeven. Spreek mij dus niet over het leven...
Als ik dan zie hoe iemand die nog geen jaar werkt (en dus geen student meer is), maar nog bij mama en papa woont en daar niets voor moet betalen al zijn geld spendeert aan een auto, dan stelt mij dat teleur ja. Als je dan zegt "zou het niet beter zijn om voor later te sparen", en die persoon antwoordt van nee, dat is nergens voor nodig, ik woon nog bij mama en papa en die betalen alles, dan vind ik dat spijtig, want die persoon zal nog ogen opentrekken.
Dat heeft dus niets met studeren te maken, ik snap niet goed waarom je mij daarover aanspreekt. Ik viseerde helemaal geen studenten, ik heb juist alle begrip voor hun situatie omdat ik het zelf meegemaakt heb, en wel nog wat erger dan de meesten. Ik begrijp al helemaal niet hoe je erbij komt dat ik nog een jobstudent zou zijn en nog bij mama en papa zou wonen.