Archief - Je ergernissen van vandaag - deel 12
Het archief is een bevroren moment uit een vorige versie van dit forum, met andere regels en andere bazen. Deze posts weerspiegelen op geen enkele manier onze huidige ideeën, waarden of wereldbeelden en zijn op sommige plaatsen gecensureerd wegens ontoelaatbaar. Veel zijn in een andere tijdsgeest gemaakt, al dan niet ironisch - zoals in het ironische subforum Off-Topic - en zouden op dit moment niet meer gepost (mogen) worden. Toch bieden we dit archief nog graag aan als informatiedatabank en naslagwerk. Lees er hier meer over of start een gesprek met anderen.
Rizla+
Legacy Member
Alwinp
Legacy Member
Arifiene
Legacy Member
Troj zei:Nog beter zou zijn dat gij eens een week naar hier komt en al die katten hier komt ophalen, steriliseren en uitzetten in een desolaat natuurgebied! Ik ben zelfs bereid een collecte te doen met de buurt om u te vergoeden - uitgezonderd de kateigenaars waarschijnlijk.
1. In Leuven, kzal mij haasten
2. Gij denkt dat ik ni beter te doen heb zeker?
3. Huiskatten doen we niet.
4. In natuurgebied moogt ge geen katten zomaar uitzetten, want die verstoren het evenwicht
5. Collecte? Ge zou de volledige kosten mogen betalen ja, en transportkosten erbovenop!
Bubba
Legacy Member
Troj zei:Nog beter zou zijn dat gij eens een week naar hier komt en al die katten hier komt ophalen, steriliseren en uitzetten in een desolaat natuurgebied! Ik ben zelfs bereid een collecte te doen met de buurt om u te vergoeden - uitgezonderd de kateigenaars waarschijnlijk
Als ge nog wa "tips" nodig hebt, PM maar.
Rubmifer
Legacy Member
Zo, mijn fietstocht van daarnet heeft een spectaculaire wending genomen: onderuit geschept door een wagen 
Nog nooit eerder meegemaakt dat ik met de fiets in aanraking kwam met een wagen, en meteen kon het al aardig tellen.
Ik kwam aan een kruispunt (sowieso al een irritant kruispunt), en ik vertraagde zeker om toch zeker te zijn dat ik niemand zou raken, maar tegelijkertijd kwam er langs de linkerkant (ik kwam van rechts, dus ik was iig niet in fout) kwam er net ook een wagen aan. Die kon niet meer op tijd remmen, ik kon niet meer op tijd remmen en ontwijken, met als resultaat dat ik als een lappenpop onderuit wordt geschept
urrender: Eerst wat glijden over de motorkap, om dan op de vloer te belanden en een paar tuimelingen te maken. Gelukkig stapte ik heel erg snel weer rechtop en merkte ik dat ik alleszins niets gebroken had (voelde al meteen aan mijn sleutelbeen, maar gelukkig ben ik er van gespaard gebleven). De mensen in de auto (was een gepensioneerd koppel) waren er duidelijk van aangedaan (je ziet ook niet elke dag een jongeman met zien fiets spectaculair op je motorkap belanden). De vrouw stapte vrijwel meteen uit, maar de man was duidelijk toch geschrokken en bleef nog ff zitten. Een paar mensen hadden het incident ook zien gebeuren en kwamen meteen kijken of ik OK was. Ik was eigenlijk op dat moment meer bezig met mijn fiets, want het is eigenlijk de fiets van mijn broer, en ik wou weten of hij nog heel was. Ketting lag eraf, maar meer leek er niet aan de hand te zijn.
Ik had eigenlijk bizar veel toeval met het feit dat die wagen mij net aanreed, want het koppel was opweg naar een fietsenmaker met de fiets van hun kleinzoon
Stelden meteen voor om mijn fiets in de koffer te steken, zodat ik op de kleinzoon zijn mountainbike naar de fietsenmaker kon rijden (Was 5 minuutjes rijden). Bizar veel toeval dus
Bij de fietsenmaker bleek alles gelukkig in orde te zijn. Dus dat viel enorm goed mee. Daarna weer op de fiets gekropen en na een tijdje merkte ik toch dat ik niet zo snel meer kon gaan. Een helling die ik normaal makkelijk aan +20km/h kon nemen ging nauwelijks. Even aan de kant gestaan, en zag dat mijn voorrem balkje constant op het voorwiel zat te duwen. Ik reed dus eigenlijk constant met een handrem op zeg maar. Gelukkig kwam er net een mede wielertoerist langs die vroeg wat er mis was. Ik zei dat mijn rem tegen mijn wiel zat te duwen, en de vriendelijke meneer heeft me meteen geholpen!
Eind goed al goed dus
Ik ben ontzettend blij dat ik niets mankeer. Enkel mijn knie heeft het wat lastig, wat niet zo heel onlogisch is natuurlijk, aangezien het de knie was die de meeste kracht heeft moeten verwerken.
Weet je, het enge vond ik niet eens de val zelf. Het echte enge vond ik echt het moment waarop je beseft dat je het aan je rekker hebt. Het moment waarop je zeker bent van 'ja, deze wagen kan ik niet meer ontwijken, en ik ga hier een fikse tuimeling maken'. Het moment zelf duurt maar een fractie van een seconde, maar is echt intens. De val zelf was natuurlijk ook spectaculair en eng, maar die moet je gewoon ondergaan. Het enige wat ik dan kon doen is mij voorbereiden om de schok zo goed mogelijk op te vangen
Het feit dat ik klikpedalen gebruik is ook niet altijd even handig. KLikpedalen zijn enorm goed als je rustig op je fiets kan zetten en volop kan blijven trappen, maar als je plots in een situatie komt zoals bij mij krijg je je voeten echt niet op tijd uit die pedalen, waardoor je dus met fiets en al gewoon de lucht wordt geknald.
Maar goed, ik ben ok, en dat vind ik toch het belangrijkste
Nog nooit eerder meegemaakt dat ik met de fiets in aanraking kwam met een wagen, en meteen kon het al aardig tellen.Ik kwam aan een kruispunt (sowieso al een irritant kruispunt), en ik vertraagde zeker om toch zeker te zijn dat ik niemand zou raken, maar tegelijkertijd kwam er langs de linkerkant (ik kwam van rechts, dus ik was iig niet in fout) kwam er net ook een wagen aan. Die kon niet meer op tijd remmen, ik kon niet meer op tijd remmen en ontwijken, met als resultaat dat ik als een lappenpop onderuit wordt geschept
urrender: Eerst wat glijden over de motorkap, om dan op de vloer te belanden en een paar tuimelingen te maken. Gelukkig stapte ik heel erg snel weer rechtop en merkte ik dat ik alleszins niets gebroken had (voelde al meteen aan mijn sleutelbeen, maar gelukkig ben ik er van gespaard gebleven). De mensen in de auto (was een gepensioneerd koppel) waren er duidelijk van aangedaan (je ziet ook niet elke dag een jongeman met zien fiets spectaculair op je motorkap belanden). De vrouw stapte vrijwel meteen uit, maar de man was duidelijk toch geschrokken en bleef nog ff zitten. Een paar mensen hadden het incident ook zien gebeuren en kwamen meteen kijken of ik OK was. Ik was eigenlijk op dat moment meer bezig met mijn fiets, want het is eigenlijk de fiets van mijn broer, en ik wou weten of hij nog heel was. Ketting lag eraf, maar meer leek er niet aan de hand te zijn.Ik had eigenlijk bizar veel toeval met het feit dat die wagen mij net aanreed, want het koppel was opweg naar een fietsenmaker met de fiets van hun kleinzoon
Stelden meteen voor om mijn fiets in de koffer te steken, zodat ik op de kleinzoon zijn mountainbike naar de fietsenmaker kon rijden (Was 5 minuutjes rijden). Bizar veel toeval dus Bij de fietsenmaker bleek alles gelukkig in orde te zijn. Dus dat viel enorm goed mee. Daarna weer op de fiets gekropen en na een tijdje merkte ik toch dat ik niet zo snel meer kon gaan. Een helling die ik normaal makkelijk aan +20km/h kon nemen ging nauwelijks. Even aan de kant gestaan, en zag dat mijn voorrem balkje constant op het voorwiel zat te duwen. Ik reed dus eigenlijk constant met een handrem op zeg maar. Gelukkig kwam er net een mede wielertoerist langs die vroeg wat er mis was. Ik zei dat mijn rem tegen mijn wiel zat te duwen, en de vriendelijke meneer heeft me meteen geholpen!
Eind goed al goed dus
Ik ben ontzettend blij dat ik niets mankeer. Enkel mijn knie heeft het wat lastig, wat niet zo heel onlogisch is natuurlijk, aangezien het de knie was die de meeste kracht heeft moeten verwerken.Weet je, het enge vond ik niet eens de val zelf. Het echte enge vond ik echt het moment waarop je beseft dat je het aan je rekker hebt. Het moment waarop je zeker bent van 'ja, deze wagen kan ik niet meer ontwijken, en ik ga hier een fikse tuimeling maken'. Het moment zelf duurt maar een fractie van een seconde, maar is echt intens. De val zelf was natuurlijk ook spectaculair en eng, maar die moet je gewoon ondergaan. Het enige wat ik dan kon doen is mij voorbereiden om de schok zo goed mogelijk op te vangen
Het feit dat ik klikpedalen gebruik is ook niet altijd even handig. KLikpedalen zijn enorm goed als je rustig op je fiets kan zetten en volop kan blijven trappen, maar als je plots in een situatie komt zoals bij mij krijg je je voeten echt niet op tijd uit die pedalen, waardoor je dus met fiets en al gewoon de lucht wordt geknald.
Maar goed, ik ben ok, en dat vind ik toch het belangrijkste
bricks
Legacy Member
rubmifer zei:Ik had klikpedalen aan, dan is dat niet zo evident
Auto had gelukkig niets. Ik zag een klein deukje in hun nummerplaat, maar kan evengoed al van voor mij geweest zijn.
Ho jong, chance gehad. Nog tof dat ze begaan waren met u. In Leuven was het vandaag anders afgelopen met een voetganger. Broekventen rijden in de binnenstad aan hogere snelheid een oude man dood en plegen vluchtmisdrijf. Cunts.
Ben vandaag ook nog gevallen met de fiets. Zat in mijn riempkes, was wat aan het kloten, en tuimelde omver. Aan 0 per uur.
Het archief is een bevroren moment uit een vorige versie van dit forum, met andere regels en andere bazen. Deze posts weerspiegelen op geen enkele manier onze huidige ideeën, waarden of wereldbeelden en zijn op sommige plaatsen gecensureerd wegens ontoelaatbaar. Veel zijn in een andere tijdsgeest gemaakt, al dan niet ironisch - zoals in het ironische subforum Off-Topic - en zouden op dit moment niet meer gepost (mogen) worden. Toch bieden we dit archief nog graag aan als informatiedatabank en naslagwerk. Lees er hier meer over of start een gesprek met anderen.