Ze hebben hier één keer proberen inbreken, en dat was wel wat vreemd. We wonen redelijk 'in de buiten' (temidden de velden) en gedurende een ganse week stond er in het baantje een wagen geparkeerd op bepaalde tijdstippen met iemand die de krant las. Dat was toch wel merkwaardig, maar op het moment zelf let je daar niet op. Achteraf bekeken lijkt dat de
modus operandi van professionele inbrekers, ware het niet dat ze zich wel erg amateuristisch gedroegen bij de eigenlijke inbraak...
Nu, normaal doen m'n ouders 's avonds de rolluiken dicht. In het weekend volgend op die week lieten ze ze echter open, waardoor die mannen blijkbaar gedacht hadden dat we niet thuis waren. M'n pa is wakker geworden door gemorrel aan de deur van de veranda (ze probeerden de hordeur open te breken met een schroevendraaier

). Hij is in z'n adamskostuum naar beneden gelopen, heeft een keukenmes gepakt en beginnen roepen op die mannen. En ja, helaas waren het mannen met een donkere huidskleur... Zoiets schept natuurlijk al snel vooroordelen, zeker in een buurt waar voornamelijk conservatieve oudere mensen wonen. Nu, ze waren rap weg, en we weten nog altijd niet van wat die mannen eigenlijk gaan lopen zijn: van het mes, van het verschot betrapt te zijn of van het zicht van m'n pa die daar stond te roepen als een wildeman...
M'n pa had ook een karabijn thuis liggen (die ondertussen binnengedaan is bij de politie door die ronduit debiele wapenwet van een paar jaar terug. Hoe kun je zo naïef zijn te denken dat een wapenwet die bedoeld is om de samenleving te 'ontwapenen' nageleefd zal worden door individuen met criminele intenties? Die trekken zich niets aan van dergelijke dwaze regeltjes en geraken toch wel aan een wapen op de zwarte markt. En zo worden de brave mensen die zich aan de regels houden gestraft...), maar aangezien wapen en munitie apart achter slot en grendel bewaard werden heeft hij maar een mes gepakt.
Ook één keer niet echt een inbraak, maar een mogelijke poging tot diefstal meegemaakt. Ik was een jaar of 16 en had met een maat afgesproken in Brugge. We hadden onze fietsen (gesloten!) gezet tegen het hoekje van waar vroeger de video-palace was, in een gebouw aansluitend bij het station van Brugge (en dus in het zicht van het ganse stationsplein). Nu, we zetten ons even op een bankje op het stationsplein, en na een minuut of 10 zien we plots een verdacht figuur opduiken: lange bruine lederen jas, hoed tot over z'n oren en een zwarte lederen tas à la 'inbrekerstas'. Op zich geen erg, ware het niet dat die vent récht naar onze fietsen loopt, zich bukt, en er gebiologeerd naar zat te staren. We zijn toen opgestaan en rusig naar onze fietsen gewandeld, en toen die vent ons zag afkomen is hij gaan lopen (niet weggewandeld, maar effectief weggelopen). Er is dus niets gebeurd, maar het is toch wel erg vreemd om 'toeval' te zijn... En een fanatiek 'aanbidder van fietsen' zag het er me toch niet uit.