Archief - Huren of kopen van een woning

GrAmLin zei:

Dus 1 januari wordt alle bouwgrond +- 20 000 euro duurder. DANK JE VADERTJE STAAT!

Klik om te vergroten...

Ja en nee, 't is in feite Europa die zich weer kwam moeien.

Momenteel int Vlaanderen 10% registratierechten op de bouwgrond en int de federale overheid 21% btw op de woning zelf. Op bevel van Europa moest België echter ook 21% btw innen op de bouwgrond. Die wet werd vorig jaar ondertekend en wordt op 1 januari van kracht.

Om te vermijden dat bouwlustigen 2 keer belasting moeten betalen op eenzelfde bouwgrond, zowel btw als registratierechten, werd beslist om de registratierechten af te schaffen.

Wallonië heeft dat al gedaan, maar Vlaanderen nog niet omdat het compensaties eist van de federale overheid voor de gemiste inkomsten. Door de politieke crisis staan de onderhandelingen tussen de Vlaamse en de federale overheid echter op een laag pitje.

Klik om te vergroten...

Bron is een oud artikel op deredactie.be

Sunreezr zei:

En als ik al met veel moeite een lening zou kunnen krijgen moet ik 30/40 jaar lang afbetalen en ben ik veel te veel kwijt aan intrest.

Klik om te vergroten...

Leningen van 40 jaar zijn te vermijden indien mogelijk. Een belangrijk nadeel er aan is dat ge na
30 jaar opnieuw naar de notaris moet voor een nieuwe akte (met alle kosten die er bij horen).
bron 1 bron 2

Klopt van die BTW, echter is het wel duurder geworden, dit omdat je 11 % registratie rechten betaald en nu is het 21 % geworden. Dus het is 10% duurder geworden.

Don-Robo zei:

Eender hoeveel je huis in de toekomst waard gaat zijn, als je verkoopt heb je inderdaad geen huis meer en als je dan een andere woning wil dan moet je toch evenveel op tafel leggen.

Klik om te vergroten...

En de dag dat je een huurhuis verlaat heb je ook niets, zelfs geen huis om terug te verkopen.

Wij hebben gebouwd... eigenlijk grote verbouwing: deel van fabrieksgebouw omgevormd tot loft. Alles behalve de buitenmuren en fundering is gerenoveerd, ook dak volledig eraf en nieuw erop.

Die fabriek was gebouwd door mijn overgrootouders in de jaren '30-'40 en uitbreidingen door mijn grootvader. Laatste uitbreiding is van begin de jaren '50 (textielfabriek).
Na het overlijden van mijn grootouders moesten we kijken met mijn ma wat we gingen doen met de fabriek (fabriek was al van in de jaren '70 geen textielfabriek meer, maar gewoon leegstaand gebouw dat dan verhuurd werd als magazijn). Ik heb dus een stuk geschonken gekregen, dan woongebied van laten maken en dan dat stuk (+-200m² footprint en nog tuin van +-700m²) omgevormd tot loft style woning (+- 170.000 euro).

De rest van de fabriek hebben we ook gerenoveerd en verhuren we nu per vierkante meter(bvba opgericht waar ik mede eigenaar van ben) aan mensen met caravans, mobilehomes en ook enkele aparte afsluitbare delen gemaakt voor opslagplaats (ala shurgard).
We zitten volboekt (zeker met de winter wil iedereen zijn caravan/mobilehome ergens veilig en beschut binnen hebben staan).

Ik besef dat ik heel veel geluk heb dat mijn (over)grootouders in der tijd zo goed geboerd hebben en hun eigen bedrijf hadden. En ook dat ze niet veel kinderen hadden, moet ik ze dankbaar voor zijn (mijn grootvader was enig kind, wat heel vreemd was voor diejen tijd en mijn ma heeft alleen één zus. En ik heb ook één zus).

Ik hoop alleszins dat ze fier zijn op wat wij met het patrimonium doen... want we hadden de keuze: alles verkopen of renoveren, bedrijf starten en er iets mee doen.

We hebben nog de factuur teruggevonden van het huis dat mijn overgrootouders gebouwd hadden vlak aan de fabriek in 1927: 80.000 frank (2000 euro) voor gans het huis (tamelijk groot huis).

Hiapoe

the_fox zei:

En de dag dat je een huurhuis verlaat heb je ook niets, zelfs geen huis om terug te verkopen.

Klik om te vergroten...

Wat is dit voor stelling?

Dit is toch niet zo, de dag dat je een huurhuis verlaat heb je toch, ofwel een huis gekocht, ofwel gebouwd? Je gaat toch niet je huurhuis verlaten voor op straat te gaan leven?

GrAmLin zei:

Wat is dit voor stelling?

Dit is toch niet zo, de dag dat je een huurhuis verlaat heb je toch, ofwel een huis gekocht, ofwel gebouwd? Je gaat toch niet je huurhuis verlaten voor op straat te gaan leven?

Klik om te vergroten...

Nog eens opnieuw lezen?

Wat hij zegt klopt: als je stopt met huren heb je niks in je handen. Al het geld dat je betaald hebt aan huur is weg. Of je iets gekocht hebt of gaat bouwen, dat veranderd daar niks aan.

Bij kopen investeer je in iets. Als je dan vertrekt en je woning verkoopt krijg je er iets voor terug. Dat is wat hij bedoelt.

oei, sorry had fout gelezen. Ik schaam me diep

GrAmLin zei:

Klopt van die BTW, echter is het wel duurder geworden, dit omdat je 11 % registratie rechten betaald en nu is het 21 % geworden. Dus het is 10% duurder geworden.

Klik om te vergroten...

Volgens mij is dat alleen bij nieuwbouwwoningen: maw als je een nieuwbouwwoning koopt.
Vroeger moest je dan 21% btw op de woonst betalen en 10% registratierechten op de grond. Dat vond Europa niet zo een goed idee en heeft België dat moeten aanpassen, ergens ook wel logisch.
Theoretisch gezien zou je nog in dat oude systeem kunnen terechtkomen als je het klaargespeeld krijgt om als 2 entiteiten, waarvan het verband met elkaar niet aangetoond kan worden, afzonderlijk de grond en de woning te kopen.

Als ge een bouwgrond koopt en ge moet daar nog op beginnen te bouwen betaal je volgens mij wel nog 10% registratierechten. Ook logisch volgens mij.

GrAmLin zei:

Wat ik hier ook vaak lees is dat mensen een huis kopen en denken, "mijn huis zal meer waard zijn in de toekomst".

Eerst en vooral, dat kan zeker zo zijn ja, maar wel te vergeten dat je dan wel geen dak meer boven je hoofd hebt. (als je het verkoopt) Vervolgens mag jij weer een huis gaan kopen. Dit wil zeggen dat dat huis die je koopt ook duurder zal zijn in aankoop.

Dus winst maken op huizen is relatief.

Klik om te vergroten...

Yep, dat vind ik ook vrij lachwekkend als mensen hiermee afkomen.

"Ik heb 5 jaar geleden mijn huis gebouwd voor 250k, als ik dat nu zou verkopen zou ik er 350k voor krijgen. Ik heb dus 100k winst gemaakt".
Ja, maar om een gelijkaardig huis te kunnen kopen ga je ook 350k kwijt zijn, en dan moet je daar nog eens 10% registratierechten op betalen en dan hebt ge verlies gemaakt, zeg ik altijd.

Echter zie ik een huis wel als een investering naar uw pensioen toe. Dus de dag dat je naar een home/serviceflat wil of moet kun je perfect je huis verkopen en daarmee je verdere leven (deels) financieren.

ge moet het zien als winst die ge doet omda ge vroeger uw huis gekocht hebt. Moest ge het nu nog willen kopen zou ge 100k meer moeten uitgeven die ge in uw zak hebt nu.

Emerxill zei:

"Ik heb 5 jaar geleden mijn huis gebouwd voor 250k, als ik dat nu zou verkopen zou ik er 350k voor krijgen. Ik heb dus 100k winst gemaakt".
Ja, maar om een gelijkaardig huis te kunnen kopen ga je ook 350k kwijt zijn, en dan moet je daar nog eens 10% registratierechten op betalen en dan hebt ge verlies gemaakt, zeg ik altijd.

Klik om te vergroten...

Exact, enkel als je meerdere eigendommen hebt, kan je van 'winst' spreken.

Ja, een eigen huis kan je nooit zien als investering aangezien het je altijd geld zal kosten. Pas vanaf je extra eigendommen hebt die effectief geld opbrengen door huurgeld en dergelijke kan je spreken over een investering. Het idee dat een huis een investering is is iets dat de vastgoedmakelaar mensen graag wil laten geloven omdat dat verkoopt en opbrengt voor hem.

Een goeie middenweg tussen huren en kopen denk ik dat nog de beste oplossing is. Lange tijd klein huren en ondertussen de kansen benutten om groot deel van het bedrag dat nodig is om te kopen sparen om dan een kleiner bedrag te moeten lenen dat agressief of kortere termijn kan afbetaald worden om zo de kosten van hoge rente te minimaliseren.

Alles blijft ook een kwestie van wat je wil in het leven en de standaard ligt tegenwoordig bij iedereen heel hoog. Paar keer per jaar op reis, 2 auto's per gezin, 3/4 maar gaan werken, tijdens weekends moet er uitgegaan worden, enzovoort. Ik ken weinig mensen die opofferingen willen maken hierin om effectief ook iets bijeen te krijgen in hun leven.

Costanza zei:

Alles blijft ook een kwestie van wat je wil in het leven en de standaard ligt tegenwoordig bij iedereen heel hoog. Paar keer per jaar op reis, 2 auto's per gezin, 3/4 maar gaan werken, tijdens weekends moet er uitgegaan worden, enzovoort. Ik ken weinig mensen die opofferingen willen maken hierin om effectief ook iets bijeen te krijgen in hun leven.

Klik om te vergroten...

Dat kan er bij mij dus ook niet in. De meesten in mijn vriendenkring zijn zo. Het goei leven tot eind in de 20. Dan opeens willen ze de volgende stap zetten en is het how, no can do. En een paar jaar later zijn ze ergens gesetteld op een manier die ver onder hun verwachtingen ligt.
Een bevriend koppel van ons heeft anderhalf jaar gezocht naar een huis. Ze wilden een grote villa in een dure regio voor een klein budget. Nogthans verdienen ze normaal tot goed. Maar elk jaar een reis van 4 tot 6 weken. Op deze moment 4 weken Thailand. Begin van het jaar zowieso ook nog es 2 weken binnen Europa op reis (onbetaald verlof allemaal). 1 à 2 keer per maand een citytrip. En 1 à 2 keer per week uit eten. 2 nieuwe wagens gekocht om 5km/dag mee te rijden waarvan een BMW waar ik de prijs niet van wil weten. Veel luxe en dure hobby's.
Waar klopt de rekening niet?
Ze zijn nu noodgedwongen gegaan voor een veel te klein rijhuisje met een deurmat als achtertuin in een regio waar ze nooit naartoe wilden. Ze hebben dan ook nog eens een vrij grote gift gekregen van hun ouders waaruit ik afleid dat ze zelf geen spaarcenten hadden en elke maand de laatste cent opdeden. Ik denk dat dat tegenwoordig niet meer uitzonderlijke gevallen zijn. Kan zo al 5 gevallen uit mijn vriendenkring opnoemen. Het ergste geval woont op haar 30ste in een studentenkot.
Het strafste vind ik dan dat ze u vies bezien omdat je de laatste 10 jaar gespaard hebt en nu het huis gekocht hebt dat zij wilden. Dat is hun probleem dan maar.

Lord Kveldulv zei:

Dat kan er bij mij dus ook niet in. De meesten in mijn vriendenkring zijn zo. Het goei leven tot eind in de 20. Dan opeens willen ze de volgende stap zetten en is het how, no can do. En een paar jaar later zijn ze ergens gesetteld op een manier die ver onder hun verwachtingen ligt.
Een bevriend koppel van ons heeft anderhalf jaar gezocht naar een huis. Ze wilden een grote villa in een dure regio voor een klein budget. Nogthans verdienen ze normaal tot goed. Maar elk jaar een reis van 4 tot 6 weken. Op deze moment 4 weken Thailand. Begin van het jaar zowieso ook nog es 2 weken binnen Europa op reis (onbetaald verlof allemaal). 1 à 2 keer per maand een citytrip. En 1 à 2 keer per week uit eten. 2 nieuwe wagens gekocht om 5km/dag mee te rijden waarvan een BMW waar ik de prijs niet van wil weten. Veel luxe en dure hobby's.
Waar klopt de rekening niet?
Ze zijn nu noodgedwongen gegaan voor een veel te klein rijhuisje met een deurmat als achtertuin in een regio waar ze nooit naartoe wilden. Ze hebben dan ook nog eens een vrij grote gift gekregen van hun ouders waaruit ik afleid dat ze zelf geen spaarcenten hadden en elke maand de laatste cent opdeden. Ik denk dat dat tegenwoordig niet meer uitzonderlijke gevallen zijn. Kan zo al 5 gevallen uit mijn vriendenkring opnoemen. Het ergste geval woont op haar 30ste in een studentenkot.
Het strafste vind ik dan dat ze u vies bezien omdat je de laatste 10 jaar gespaard hebt en nu het huis gekocht hebt dat zij wilden. Dat is hun probleem dan maar.

Klik om te vergroten...

inderdaad, goeie samenvatting van hoe veel mensen tegenwoordig leven (jammergenoeg voor hen). Tenzij ze het zo willen en er dan ook niet over klagen natuurlijk. Maar meestal zijn het net die mensen die ook steen en been klagen constant.

In een bepaalde aflevering van rekening in het rood (OK, niet het meest subtiele programma, maar het is maar als voorbeeld) was er een gezin dat meer dan 5000 euro netto op de rekening kreeg elke maand, maar er toch in slaagde om meer dan honderd duizend euro schulden te hebben...
BMW voor de deur, groot huis, gat in de handen, niet met geld kunnen omgaan,...

Die mensen zouden kunnen een prachtig schoon leven leiden zonder financiele zorgen (met 5000+ netto als gezin) en moeten uiteindelijk in schuldbemiddeling gaan...

Zo zijn er vrees ik veel te veel voorbeelden... maar de mensen zullen je dat niet vertellen natuurlijk, anders wordt hun 'schone schijn' bubble opengebarsten natuurlijk.
Iedereen denkt: "Waw, die moeten nogal enen geld verdienen en rijk zijn,...", maar ge weet nooit hoeveel - al dan niet louche - leningen die mensen daarvoor lopen hebben om die schijn zo hoog te kunnen houden hé.

Hiapoe

Na mijn afstuderen eerst 2 jaar gehuurd. Eerste jaar een studio in Heverlee voor 300 euro en daarna door stom toeval voor 400 euro een appartementje gevonden in Leuven centrum vlak aan het station (Maria-Theresiastraat).

Ondertussen mijn vriendin leren kennen en besloten om samen te gaan wonen. Alleen het hoe en waar was natuurlijk zoeken. Ze had wat kapitaal (erfenis vader) om op eigen kracht een degelijk appartement te kopen, we konden samen het huis van haar grootmoeder kopen (stuk duurder in aankoop + renovatie nodig), of we konden iets gaan huren. Omdat ze toch van plan was op haar eigen te gaan wonen, ze het kapitaal had en het een risico is om al meteen samen een dikke lening aan te gaan voor een groot huis, heeft ze uiteindelijk zelf een appartement gekocht.

Zoiets is natuurlijk een situatie die om duidelijke afspraken vraagt. Dus we hebben op voorhand bediscussieerd wat er moet gebeuren met de kosten. Ze wou eerst perse alle maandelijkse kosten gewoon delen, wat ik niet fair vond (registratiekosten, notariskosten... ziet ge nooit terug). Maar uiteindelijk is ze dan akkoord gegaan dat ik 250 euro per maand extra zou storten op de gemeenschappelijke rekening wat gebruikt wordt voor de verzekeringen, KI en af (en toe een extraatje). Ondertussen kan ik ook meer dan gemiddeld sparen (ongeveer 1200 euro per maand) zonder er iets voor te moeten laten.

Ik heb op mijn 21 (net voor mijn 22) alleen een huis gekocht. ik werkte toen al 3 jaar en ouders hebben wat geholpen. maar grootste deel was keihard bij elkaar gespaard!

Toen ik mijn akte ging tekenen had ik nog exact 200€ op mijn rekening staan, en ik moest de volgende maand al beginnen afbetalen. (had 2 nieuwe bmw's op mijn rekening staan voor ik huis kocht.)

maar nog meer dan ooit doorgewerkt 24/7 en nu ben ik pas 24 geworden en is verbouwing aan mijn huis bijna klaar. (2 jaar voor nieuwe keuken,badkamer,vloer) naargelang budget aangezien afbetaling+verbouwen alleen financier!

Ik ben geen fuiftype en ik heb veel offers gebracht, maar voor mij telt alleen het resultaat, binnen 3 maand zit ik gesetteld. en dat neemt zelfs de bank me niet meer af!

Beste raad die er is, elke euro die je bezit voor je leent is 2€ waard!
pensioensparen krijg je geld van trug op je 65. je hebt geld nodig op je 25-30 niet als je oud en versleten bent!
Raad nr2: werk zoveel dat je geen tijd hebt om je geld op te doen! ik heb maanden gehad dat ik 1,5 modaal maandloon spaarde alleen al! (en dan kan een cinema'tje en etentje er nog af.)

oxbow zei:

Ik heb op mijn 21 (net voor mijn 22) alleen een huis gekocht. ik werkte toen al 3 jaar en ouders hebben wat geholpen. maar grootste deel was keihard bij elkaar gespaard!

Toen ik mijn akte ging tekenen had ik nog exact 200€ op mijn rekening staan, en ik moest de volgende maand al beginnen afbetalen. (had 2 nieuwe bmw's op mijn rekening staan voor ik huis kocht.)

maar nog meer dan ooit doorgewerkt 24/7 en nu ben ik pas 24 geworden en is verbouwing aan mijn huis bijna klaar. (2 jaar voor nieuwe keuken,badkamer,vloer) naargelang budget aangezien afbetaling+verbouwen alleen financier!

Ik ben geen fuiftype en ik heb veel offers gebracht, maar voor mij telt alleen het resultaat, binnen 3 maand zit ik gesetteld. en dat neemt zelfs de bank me niet meer af!

Beste raad die er is, elke euro die je bezit voor je leent is 2€ waard!
pensioensparen krijg je geld van trug op je 65. je hebt geld nodig op je 25-30 niet als je oud en versleten bent!
Raad nr2: werk zoveel dat je geen tijd hebt om je geld op te doen! ik heb maanden gehad dat ik 1,5 modaal maandloon spaarde alleen al! (en dan kan een cinema'tje en etentje er nog af.)

Klik om te vergroten...

Maar dan ben je wel enorme risico's aan het nemen, met wat tegenslag ben je een hoop geld kwijt.

Wat hier soms vergeten wordt is dat ikzelf nooit als koppel iets zou kopen als we nog nooit hebben samengewoond. In mijn opinie moet je toch op zijn minste 1 jaar hebben samengewoond (gehuurd) om dan mogelijk te beginnen denken aan iets samen te kopen.

oxbow zei:

Ik heb op mijn 21 (net voor mijn 22) alleen een huis gekocht. ik werkte toen al 3 jaar en ouders hebben wat geholpen. maar grootste deel was keihard bij elkaar gespaard!

Toen ik mijn akte ging tekenen had ik nog exact 200€ op mijn rekening staan, en ik moest de volgende maand al beginnen afbetalen. (had 2 nieuwe bmw's op mijn rekening staan voor ik huis kocht.)

Klik om te vergroten...

Die zullen dan wel heel wat hebben bijgeholpen als jij het slechts moest redden met 200 euro en twee bmw's (daarmee krijg je nog niet de verzekeringen mee betaald van die auto's).

sneeuwzwart zei:

Maar dan ben je wel enorme risico's aan het nemen, met wat tegenslag ben je een hoop geld kwijt.

Wat hier soms vergeten wordt is dat ikzelf nooit als koppel iets zou kopen als we nog nooit hebben samengewoond. In mijn opinie moet je toch op zijn minste 1 jaar hebben samengewoond (gehuurd) om dan mogelijk te beginnen denken aan iets samen te kopen.

Klik om te vergroten...

Fuiven tot mijn 26-27, een dikke auto kopen "genieten", en dan voor een voldongen feit staan... Wie neemt er de echte risico's?
We zijn verzadigd in luxe thuis, en het leven zal zo wel blijven doorgaan.. zo redeneren we allemaal. maar uiteindelijk zal er toch voor geknokt moeten worden.

oxbow zei:

Fuiven tot mijn 26-27, een dikke auto kopen "genieten", en dan voor een voldongen feit staan... Wie neemt er de echte risico's?
We zijn verzadigd in luxe thuis, en het leven zal zo wel blijven doorgaan.. zo redeneren we allemaal. maar uiteindelijk zal er toch voor geknokt moeten worden.

Klik om te vergroten...

Maar ik denk dat je mijn punt niet helemaal begrijpt. Als je een lening aangaat en als er slechts 200 euro overblijft op je rekening, dan neem je gewoon een enorm risico. Als je volgende maand ontslagen wordt, kun je je rekening al niet meer betalen. (De situatie is natuurlijk wel anders als je nog iets achter de hand hebt, vb. ouders die kunnen bijspringen als het tijdelijk mis gaat)