Het heelal is oneindig, maar niet in onbeperkte zin. Ik denk dat het heel belangrijk is de wet van behoud van energie voor ogen te houden. Die stelt dat in een gesloten systeem de totale energie constant blijft. Zoals sommigen hier al aanhalen, wil dit zeggen dat potentiële energie tussen brokstukken in het heelal, geuit door gravitatiekrachten tussen twee grote massa's, ervoor zorgt dat deze brokstukken condenseren tot planeten, meteoren, etc... Wanneer zo'n hoop brokstukken samenklitten, beschikken zij niet meer over die potentiële energie geuit door die gravitatiekrachten. Maar de hoeveelheid energie is wel constant, dus ze moet ergens anders naartoe gaan. Deze gaat naar warmte, waardoor tal van kernreacties plaatsvinden, die zorgen voor vorming van nieuwe elementen. Wanneer de temperatuur echter te hoog oploopt, wordt de druk in zo'n brokstukkenaggregaat echter immens groot ==> resultaat: een nieuwe "big bang" en fragmentatie van het brokstukkencomplex. Dan kunnen weer gravitatiekrachten gaan spelen en het plaatje gaat maar voort.
Conclusie: Het heelal is een op-en-neergaan van expanderen en condenseren (zoals ik het toch zie)